ሴፕቴምበር 11፣ 2020
በዓመቱ የተለመደ ጊዜ የሃያ ሦስተኛው ሳምንት ዓርብ
የዛሬ ንባቦች
“በወንድምህ ዓይን ያለውን ትንሽ የእንጨት ስንጣሪ ለምን ታያለህ፣ በራስህ ዓይን ያለውን ግንድ ግን አታስተውልም?” ሉቃስ 6:41
ይህ ምንኛ እውነት ነው! የሌሎችን ጥቃቅን ጉድለቶች እያየን፣ በዚያው ጊዜ የራሳችንን ይበልጥ ግልጽና ከባድ ጉድለቶች ሳናይ መቅረት እንዴት ቀላል ነው! ይህ ለምን ይሆናል?
በመጀመሪያ፣ የትዕቢት ኃጢአታችን ስለሚያሳውረን የራሳችንን ጉድለቶች ማየት ይከብደናል። ትዕቢት ራሳችንን በቅንነት እንዳንመረምር ያደርገናል። ትዕቢት የሐሰት ማንነት የሚያሳይ፣ የምንለብሰው ጭምብል ይሆናል። ትዕቢት ከእውነት ስለሚያርቀን አስቀያሚ ኃጢአት ነው። ራሳችንን በእውነት ብርሃን እንዳናይ ያደርገናል፤ በዚህም ምክንያት በራሳችን ዓይን ያለውን ግንድ እንዳናይ ይከለክለናል።
በትዕቢት ስንሞላ ሌላ ነገርም ይከሰታል። በዙሪያችን ባሉ ሰዎች ላይ በምናየው እያንዳንዱ ትንሽ ጉድለት ላይ ትኩረታችንን ማድረግ እንጀምራለን። የሚያስተውለው፣ ይህ ወንጌል በወንድምህ ዓይን ያለውን “ስንጣሪ” የማየት ዝንባሌ ይናገራል። ይህ ምን ይነግረናል? በትዕቢት የተሞሉ ሰዎች ከባድ ኃጢአት የሚፈጽመውን ሰው ማንቋሸሽ ላይ ያን ያህል ትኩረት እንደሌላቸው ይነግረናል። ይልቁንም፣ ጥቃቅን ኃጢአቶች ብቻ ያሉባቸውን፣ ኃጢአቶቻቸው እንደ “ስንጣሪዎች” የሆኑትን ሰዎች ፈልገው በማግኘት፣ ኃጢአቶቻቸው ከሆኑት ይልቅ የከፉ እንዲመስሉ ለማድረግ ይሞክራሉ። የሚያሳዝነው፣ በትዕቢት የተዘፈቁ ሰዎች ከባድ ኃጢአት ከሚፈጽመው ሰው ይልቅ ቅዱሱን ሰው እጅግ የበለጠ እንደ ስጋት ይመለከቱታል።
ዛሬ፣ በዙሪያህ ባሉ ሰዎች ላይ የመፍረድ ዝንባሌ ይታገልህ እንደሆነ አስብ። በተለይም፣ ለቅድስና የሚተጉትን ሰዎች ይበልጥ የመንቀፍ ዝንባሌ እንዳለህ መርምር። ይህን የማድረግ ዝንባሌ ካለህ፣ ከምታስበው በላይ ትዕቢት እየታገለህ መሆኑን ሊያሳይ ይችላል።
ጌታ ሆይ፣ ትሑት አድርገኝ፤ ከማንኛውም ትዕቢት ነፃ እንድሆንም እርዳኝ። በሌሎች ላይ የመፍረድ ዝንባሌዬንም እንድተው፣ ሌሎችንም አንተ እንዳያቸው በምትፈልገው መንገድ ብቻ እንዳይ አድርገኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።
Advertisement
ምስል፦ በሳንታ ፑደንዚያና ከመሠዊያው ጀርባ ባለው ከፊል ክብ ግድግዳ ላይ የተሠራ ሞዛይክ
