Agosto 27, 2024
Mga Pagbasa Karong Adlawa
Mga Pagbasa alang sa Martes sa Ika-21 nga Semana sa Kasagarang Panahon
Paminaw sa Iningles
“Mga butang magtutultol, nga nagsala sa tagnok apan milamoy sa kamelyo! Alaot kamo, mga eskriba ug mga Pariseo, mga tigpakaaron-ingnon! Gihinloan ninyo ang gawas sa kopa ug sa panaksan, apan sa sulod puno kini sa pagpangawkaw ug pagpatuyang sa kaugalingon. Butang Pariseo, hinloi una ang sulod sa kopa, aron mahinlo usab ang gawas niini.” Mateo 23:24–26
Hunahunaa kon adunay motanyag sa paghugas sa mga plato human sa panihapon, apan ang iyang gihugasan mao lamang ang gawas sa mga kopa ug mga panaksan, nga wala hilabti ang sulod, ug dayon gibalik kini sa aparador. Sa sunod nimong paggamit niini, tan-aw nimo limpyo kini hangtod nga kuhaon nimo ug makita ang namalang ilimnon ug pagkaon sa sulod. Mao kini ang hulagway nga gigamit ni Jesus sa paghulagway sa mga Pariseo. Ang ilang gitagad mao lamang ang panagway sa gawas, ug gipasagdan nila ang mas hinungdanon nga sulod sa kalag.
Gigamit usab ni Jesus ang magkasukwahi nga mga hulagway sa pagsala sa tagnok ug paglamoy sa kamelyo. Nagtumong kini sa mga balaod sa Levitico nga nagdili sa mga Israelita sa pagkaon sa “mga mananap nga nagpanon,” sama sa mga tagnok ug ubang mga insekto, (Levitico 11:41–45) ingon man sa karne sa kamelyo (Levitico 11:4). Ang pag-ingon nga ang mga Pariseo “nagsala sa tagnok apan milamoy sa kamelyo” usa ka sumbingay nga gigamit ni Jesus sa pagsumbong kanila sa pagtuis sa pinakagagmayng mga detalye sa balaod samtang gipasagdan ang labing hinungdanon nga mga bahin niini. Pananglitan, gisugo sa mga Pariseo ang tanan nga salaan ang tanang ilimnon sa dili pa imnon, basin diay adunay tagnok nga aksidenteng nahulog niini, apan diyutay ra ang ilang pagtagad sa tinuod nga hustisya kon bahin na sa pagpatay sa Anak sa Dios. Tungod niini, ang mga Pariseo nahimong “mga butang magtutultol” ug “mga tigpakaaron-ingnon,” nga dili makahimo sa pagtultol sa mga tawo ngadto sa pagkabalaan.
Ang pangunang punto mao nga gisultihan kita ni Jesus nga kinahanglan tinuod kitang mahimong balaan, dili lamang nga magpakitang balaan. Nakita sa Dios ang kasingkasing ug gihukman Niya ang kasingkasing. Gawas Kaniya, ikaw lamang ang makakita sa imong kaugalingong kasingkasing. Busa, kinahanglan usab natong paminawon kining pagkondenar sa mga Pariseo aron masabtan nato ang kahinungdanon sa pagsusi una sa tanan sa atong kaugalingong mga kalag. Gikan diha, gikan sa pagkabalaan sa sulod, ang atong panggawas nga kinabuhi mosidlak usab sa pagkabalaan sa Dios.
Usa sa mga dokumento sa Ikaduhang Konsilyo sa Vaticano, ang Gaudium et Spes, matahom nga naghisgot kanato mahitungod sa konsensiya: “Ang konsensiya mao ang labing tinagong kinauyokan ug santuwaryo sa tawo. Didto siya nag-inusara uban sa Dios, Kansang tingog milanog sa iyang kinahiladman” (#16). Kining “tinagong kinauyokan ug santuwaryo” sa sulod nato mao ang labing gihatagan og pagtagad ni Jesus. Kasagaran kaayo, matental kita sa paghatag og mas dakong pagtagad sa pagtan-aw sa uban kanato kay sa kon unsa gayod kita sa sulod. Pananglitan, ang tawo nga nagkinabuhi og makasasalang dobleng kinabuhi mahimong maningkamot pag-ayo aron makita siyang balaan sa uban, nga buhaton ang tanan aron matago ang iyang sala gikan kanila. Sa laing bahin, adunay tawo nga nagkinabuhi nga balaan kaayo apan gibutangbutangan sa uban atubangan sa kadaghanan, nga nakapahinabo kaniya og dakong kasakit. Sa unang kahimtang, basta dili mabutyag ang tinuod niyang binuhatan, daw malinawon siya. Sa ikaduhang kahimtang, bisan pa og ang tawo nagkinabuhi nga maayo ug balaan, kon butangbutangan siya, mahimo siyang matental sa pagkawalay paglaom samtang naguba ang iyang dungog sa mata sa kadaghanan.
Ang gihunahuna ug gisulti sa uban bahin kanato, sa gamay man o dakong sukod, wala gayod sa atong pagkontrol. Ang atong makontrol mao ang anaa sa atong sulod. Ang atong kinabuhi sa sulod, kanang tinagong kinauyokan, kanang santuwaryo sa sulod diin kita makigkita sa Diyos, kinahanglan mahimong sentro sa atong mga paningkamot. Sa gawas, dili unta mahinungdanon kon dayegon ba kita o sawayon sa uban. Ang mahinungdanon mao ang tinuod, ug ikaw lamang ug ang Diyos ang makatan-aw sa imong kasingkasing aron makita kana nga kamatuoran. Ang mga Pariseo wala makasabot niining mahinungdanong kamatuoran. Gigahin nila ang tanan nilang kusog sa ilang dagway atubangan sa katawhan, ug gipasagdan ang labing mahinungdanon, mao nga dili sila makahimo sa paggiya sa uban ngadto sa Diyos.
Pamalandongi karon ang imong kalag. Unsa ka kanunay nimo susihon ang imong kaugalingong sulod? Makamatinud-anon ka ba sa imong kaugalingon, nga moangkon sa imong sala ug magmapasalamaton sa imong maayong mga hiyas? O usa ka ba niadtong mas nabalaka kon unsa ang pagtan-aw sa uban kanila? Itumong ang imong panan-aw sa tinagong santuwaryo sa imong sulod kay didto, niadtong tinagong kinauyokan, makigkita ka sa Diyos, motubo sa pagkabalaan, ug unya mopasanag nianang tinuod nga pagkabalaan dinhi sa atong kalibotan. Kon mahitabo kana, magamit usab ka sa Diyos isip tinuod nga giya sa uban ngadto sa pagkabalaan.
Ginoo sa tinuod nga pagkabalaan, buot Mong hinloan ang akong kalag, ug gidapit Mo ako nga makigkita Kanimo didto sa sulod. Palihog hatagi ako sa grasya nga akong gikinahanglan aron mas hatagan kog pagtagad ang akong pagkabalaan sa sulod kay sa panggawas nga mga pagtan-aw ug paghukom sa uban. Hinaot nga mahimo akong balaan, minahal nga Ginoo, ug makat-on nga mahimong instrumento nianang pagkabalaan alang sa uban. Hesus, misalig ako Kanimo.
Dugang nga mga Pamalandong sa Ebanghelyo
Mga Pamalandong sa Diosnong Kalooy
Santos sa Adlaw – Santa Monica—Handumanan
Mga Kapilian sa mga Basahon sa Misa
Mga Pamalandong sa Balaang Kasulatan alang sa Panahon sulod sa Tuig
