ಬುಧವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 6, 2019
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಕೀರ್ತನೆ 51
ಕರುಣೆ. ಅದೇ ಇದರ ಸಾರ. ನಾವು ತಪಸ್ಸುಕಾಲವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ, ಕರುಣೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ.
ನಾವು ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವಾಗ, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಅಂಜಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ. “ನಾನು ಏನನ್ನಾದರೂ ತ್ಯಜಿಸಲೇಬೇಕು” ಎಂದು ನಾವು ಆಗಾಗ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಯೋಚನೆ ಅದೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಅದರ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತಿಲ್ಲ ಎಂದರ್ಥ. ನಾನು ಏನನ್ನಾದರೂ “ತ್ಯಜಿಸಲೇಬೇಕೇ”? ಹೌದು ಎಂದೂ ಹೇಳಬಹುದು, ಇಲ್ಲ ಎಂದೂ ಹೇಳಬಹುದು. ದೇವರು ಇದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಹಾಗೂ ಸ್ವಯಂಶಿಸ್ತಿನ ಈ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಅದು ಸತ್ಯವೇ. ಆದರೆ ಇದು ಹೊರೆಯನ್ನು ಹೇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಆಹ್ವಾನವಾಗಿದೆ.
ಏನನ್ನಾದರೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದರ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶ ದೇವರ ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯೊಳಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಬಂಧಿಸಿರುವ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವುದೇ ಇದರ ಉದ್ದೇಶ; ನಾವು ಹೃದಯಾಂತರಾಳದಿಂದ ಬಯಸುವ ನವಜೀವನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಇದು ನಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಏನನ್ನಾದರೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಆಹಾರ ಅಥವಾ ಪಾನೀಯವನ್ನು ಸೇವಿಸದಿರುವಂತಹ ಸರಳ ಸಂಗತಿಯೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ, ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿನ ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವನ್ನು ಬೇಡುವ ಯಾವುದೇ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಕ್ರಿಯೆಯೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ! ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ‘ಹೌದು’ ಎಂದು ಹೇಳುವ ನಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಇದು ಇನ್ನಷ್ಟು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ನಮಗೆ ಇದು ಅಥವಾ ಅದು ಬೇಕೆಂಬ, ಇದನ್ನು ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರಚೋದನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆಗಾಗ ಆ ಪ್ರಚೋದನೆಗಳು ಅಥವಾ ಬಯಕೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ನಾವು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದು, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ನಾವು ಒಳಗಾಗದೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಾವೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನೀಯಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಸದ್ಗುಣದ ಜೀವನಕ್ಕೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಸೇರಿದಂತೆ, ಜೀವನದ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಕರುಣೆಯ ಸಾರವೇ ಪ್ರೀತಿ. ದೇವರು ನಾವು ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಸುವುದೇ ಅದು. ಪ್ರೀತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದೇ ಅದು. ಹೀಗೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಸುವುದೊಂದೇ ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು; ಆದರೆ ಇದೇ ನಮ್ಮ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕರುಣೆಯು, ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಅರ್ಹರಾಗಿರದಿದ್ದರೂ ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಉಚಿತವಾಗಿ ನೀಡುವ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿದೆ. ದೇವರು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಪ್ರೀತಿ ನಿಖರವಾಗಿ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ದೇವರ ಪ್ರೀತಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕರುಣೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ಆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ನಾವೂ ಅದನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಅದನ್ನು ನೀಡಲು ನಾವು ಬಯಸಿದರೆ, ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಇದು ಭಾಗಶಃ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲವನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆದರೆ ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ತ್ಯಾಗಗಳು ಹೊರೆಯಾಗಿವೆ ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲೇ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ದೇವರು ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವ ಜೀವನದತ್ತ ಸಾಗುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿವೆ.
ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲವು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗಲಿ. ನೀವು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹವೂ ಆನಂದವೂ ಆಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಪರಿಚಯ: ಶಿಲುಬೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ 40 ದಿನಗಳು: ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆಯ ಹೃದಯದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯ ನೋಟ
