ನಾನು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ

ಜುಲೈ 15, 2022
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೈದನೆಯ ವಾರದ ಶುಕ್ರವಾರ
ಇಂದಿನ ವಾಚನಗಳು

ಸಂತ ಬೊನವೆಂತೂರರು, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತರು—ಸ್ಮರಣೆ

ವೀಡಿಯೊ

“ನಾನು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಬಲಿಯನ್ನಲ್ಲ ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಈ ನಿರ್ದೋಷಿಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.”  ಮತ್ತಾಯ 12:7

ಯೇಸುವಿನ ಅಪೊಸ್ತಲರಿಗೆ ಹಸಿವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ತಮ್ಮ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತೆನೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತರು.  ಇದರಿಂದಾಗಿ, ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಂದು ತಾವು “ನಿಷಿದ್ಧ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಫರಿಸಾಯರು ಅಪೊಸ್ತಲರನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು.  ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ತೆನೆಗಳನ್ನು ಕೀಳುವುದು “ಕೆಲಸ”ವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಂದು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಫರಿಸಾಯರು ವಾದಿಸಿದರು.

ನಿಜವಾಗಿಯೂ?  ಅಪೊಸ್ತಲರು ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ತಮ್ಮ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತೆನೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತದ್ದು ಪಾಪವೆಂದು ಫರಿಸಾಯರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಭಾವಿಸಿದರೇ?  ಈ ಖಂಡನೆ ಎಷ್ಟು ಅಸಂಬದ್ಧವೂ ಅವಿವೇಕದ್ದೂ ಆಗಿತ್ತೆಂದು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ನಮಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಲಾರದು ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ. ಅಪೊಸ್ತಲರು ಯಾವ ತಪ್ಪನ್ನೂ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಅವರನ್ನು ಖಂಡಿಸಲಾಯಿತು.  ಯೇಸು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ, ಅವರು “ನಿರ್ದೋಷಿಗಳು” ಆಗಿದ್ದರು.

“ನಾನು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಬಲಿಯನ್ನಲ್ಲ” ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಫರಿಸಾಯರಿಗೆ ನೆನಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ಅವರ ಅವಿವೇಕಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನೂ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಬೇಕೆಂಬ ದೇವರ ಈ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನೂ ಫರಿಸಾಯರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಕಾರಣ ಅಪೊಸ್ತಲರನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಖಂಡಿಸಲಾಯಿತು ಎಂದು ಅವರು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಂದು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಜ್ಞೆ ದೇವರಿಂದ ಬಂದಿತ್ತು.  ಆದರೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಜ್ಞೆಯ ಪಾಲನೆಯೇ ಅದರ ಅಂತಿಮ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.  ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಹೇಗೋ ದೇವರಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವಂಥ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಕಟ್ಟುಪಾಡು ಅದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.  ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ದೇವರು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ನಮಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯೂ ನವಚೈತನ್ಯವೂ ಬೇಕೆಂದು ದೇವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.  ಪ್ರತಿ ವಾರವೂ ನಮ್ಮ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ವೇಗವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು, ದೇವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಆರಾಧನೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಇತರರ ಒಡನಾಟದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಲು ನಮಗೆ ಸಮಯ ಬೇಕೆಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.  ಆದರೆ ಫರಿಸಾಯರು ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊರೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.  ದೇವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸದ, ಮಾನವನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಚೈತನ್ಯ ನೀಡದ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮಪಾಲನೆಯನ್ನಾಗಿ ಅದನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಿದರು.  

ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬಹುದಾದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ನಿಯಮವನ್ನು ಕರುಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು.  ಕರುಣೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಚೇತನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮೇಲೆತ್ತುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತದೆ.  ಅದು ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಭರವಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತದೆ.  ಕರುಣೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮಪಾಲನೆಯ ಭಾರವಾದ ಹೊರೆಯನ್ನು ಹೇರುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮ ಎರಡೂ ಸೇರಿ ನಮಗೆ ನವಚೈತನ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಚೇತನಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.

ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನೂ ಅವರ ನಿಯಮವನ್ನೂ ನೀವು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ.  ಅವುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮಪಾಲನೆಯ, ಹೊರೆಯಾಗಿರುವ ಕಟ್ಟುಪಾಡು ಎಂದು ನೋಡುತ್ತೀರಾ?  ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಹೊರೆಯನ್ನು ಹಗುರಗೊಳಿಸಲು ನೀಡಲಾದ ದೇವರ ಕರುಣೆಯ ಆಶೀರ್ವಾದವೆಂದು ನೋಡುತ್ತೀರಾ?

ನನ್ನ ಕರುಣಾಮಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ನಿಯಮವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ.  ನಿಮ್ಮ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಕಾಣಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ.  ನೀವು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ನಾನು ನವಚೈತನ್ಯ ಪಡೆಯುವಂತಾಗಲಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಮೇಲೇರಿಸಲ್ಪಡುವಂತಾಗಲಿ.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುವಾರ್ತಾ ಚಿಂತನೆಗಳು

ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯ ಧ್ಯಾನಗಳು

ಎಲ್ಲ ಸಂತರು/ಹಬ್ಬಗಳು

ಇಂದಿನ ಸಂತರು: ಸಂತ ಬೊನವೆಂಚರ್

ದಿವ್ಯಬಲಿಯ ವಾಚನಗಳ ಆಯ್ಕೆಗಳು

ಪ್ರಮುಖ ಚಿತ್ರ: ಜೇಮ್ಸ್ ಟಿಸ್ಸೊ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ವಾಮ್ಯದಲ್ಲಿ, Wikimedia Commons ಮೂಲಕ