ಮೇ 5, 2024
ಪಾಸ್ಕ ಕಾಲದ ಆರನೇ ಭಾನುವಾರ, ವರ್ಷ B
“ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ದಾಸರೆಂದು ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ತನ್ನ ಯಜಮಾನನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ದಾಸನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರೆಂದು ಕರೆದಿದ್ದೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದಲ್ಲ, ನಾನೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆನು. ನೀವು ಹೋಗಿ ಉಳಿಯುವ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೇಮಿಸಿದೆನು; ಹೀಗೆ ನೀವು ನನ್ನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತಂದೆಯನ್ನು ಏನೇ ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ಅವರು ಅದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕೊಡುವರು. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕೊಡುವ ಆಜ್ಞೆ ಇದು: ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಸಿರಿ.” ಯೊವಾನ್ನ 15:15–17
ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ವಚನಭಾಗಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ನಾನು ನಿಮಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವುದನ್ನು ನೀವು ಮಾಡಿದರೆ, ನೀವು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು.” ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹದ ಮಾನದಂಡವೇ? ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತನು ನಮಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವುದನ್ನು ನಾವು ಮಾಡುವುದೇ? ಅದು ನಾವು ಯಾವ ಸ್ನೇಹಿತನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ.
ದೇವರನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳುವಾಗ ನಾವು ಅನೇಕ ರೂಪಕಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಅವರನ್ನು ತಂದೆ, ರಕ್ಷಕ, ಯಜಮಾನ, ಪ್ರಭು, ರಾಜ, ವಿಮೋಚಕ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ದೇವರನ್ನು ನಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ, ಆ ಸ್ನೇಹದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಯೇಸುವಿನ ಸ್ನೇಹವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇವಲ “ಸಂಗಡಿಗರನ್ನಾಗಿ” ಮಾಡುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗಿನ ಸ್ನೇಹವು ಇಬ್ಬರು ಸಮಾನರ ನಡುವಿನ ಸ್ನೇಹದಂತಲ್ಲ. ಅವರು ದೇವರು. ಅವರು ದೇವರಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಇತರ ಸ್ನೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಿವೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ಸ್ವತಃ ಪ್ರಭುವಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ನೇಹಿತರು ಯಾರೂ ಇರಲಾರರು.
ಮಾನವರಾದ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಸ್ನೇಹಗಳಿಗೆ ವಿವಿಧ ಆಧಾರಗಳಿವೆ. ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಆಸಕ್ತಿಗಳಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಅವರು ಆನಂದಿಸಬಹುದು. ಇಬ್ಬರು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷದ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರು ಯಾವುದೋ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಆ ಅನುಭವವು ಅವರನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಬೆಸೆದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ನೇಹವು ಒಂದೇ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ: ಪರಸ್ಪರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿ.
ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವಾರ್ಥರಹಿತವಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ರೂಪವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರೊಡನೆ ಸಂಬಂಧವಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಏಕೈಕ ಗಮನವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಒಳಿತಿನ ಮೇಲಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಒಬ್ಬರ ಸ್ವಂತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. “ಇದರಿಂದ ನನಗೇನು ಸಿಗುತ್ತದೆ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ. 1 ಕೊರಿಂಥಿಯರಿಗೆ 13:4–8ರಲ್ಲಿ, ಸಂತ ಪೌಲರು ಈ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಪ್ರೀತಿಯು ಸಹನೆಯುಳ್ಳದ್ದು, ಪ್ರೀತಿಯು ದಯೆಯುಳ್ಳದ್ದು. ಅದು ಅಸೂಯೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಜಂಬಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಅಹಂಕಾರಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅಸಭ್ಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ, ಬೇಗನೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ತನಗಾದ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಕೆಟ್ಟದ್ದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊರುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಂಬುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪ್ರೀತಿಯು ಎಂದಿಗೂ ವಿಫಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.” ಇದು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿರೂಪಣೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಇರುವ ಏಕೈಕ ಅಡಿಪಾಯವೂ ಆಗಿದೆ.
ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯ ಈ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನು ನೀವು ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ದೇವರು ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವಿರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಣುವಿರಿ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ದೇವರು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಕೂಡ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಈ ಗುಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದೇ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ನೇಹಬಂಧದ ಆಳವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಿದೆ. ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವಾಗ, ಅವರು ಯಾರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ನೆರವೇರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಯಾರು ಎಂಬ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗೆ, ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯು ಆರಾಧನೆಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ. ಅವರು ದೇವರು; ಅವರು ಪೂಜೆ, ಆರಾಧನೆ, ಆತ್ಮಸಮರ್ಪಣೆ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣ ವಿಧೇಯತೆಗೆ ಅರ್ಹರು. ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುವುದು ದೇವರನ್ನೇ ಆಗಿರುವಾಗ, ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪವೇ ನಮ್ಮಿಂದ ಇಂತಹ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ.
ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಈ ರೀತಿಯ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯ ಕುರಿತು ನಾವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ, ಸಾಂತ್ವನದಾಯಕವಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಅದು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವಾಗ, ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ದೇವರ ಸ್ವಂತ ಜೀವವನ್ನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ದೇವರ ಜೀವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ, ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ತರುವ ಪವಿತ್ರ ಸ್ನೇಹಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಸ್ನೇಹವು ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ—ಅಂದರೆ, ಅವರನ್ನೇ—ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ.
ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯೇಸು ನಿಮಗೆ ನೀಡಿರುವ ಆಹ್ವಾನದ ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿರಿ. ಇದರ ಅರ್ಥ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೇಂದ್ರವಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಅರ್ಹರಾಗಿರುವ ಅವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ಮತ್ತು ಏನನ್ನೂ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಅರ್ಪಿಸಲು ನೀವು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥ. ನೀವು ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ವಿಧೇಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಲು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದೂ ಇದರ ಅರ್ಥ. ಇಂತಹ ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಫಲವೆಂದರೆ, ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವೂ ಪರಿಶುದ್ಧವೂ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ನೀಡುವಂಥದ್ದೂ ಆದ ಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು. ಈ ಬಂಧವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ನೀವು ಯಾರಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಉದ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರೋ ಅವರಾಗಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಥರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ನನ್ನ ದೇವರೇ, ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಮಿತ್ರನೇ, ನೀನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತೀಯೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಯಾವುದನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ನನಗೆ ನೀಡುತ್ತೀಯೆ. ಅಷ್ಟೇ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಾನೂ ನಿನಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನೀಡಿ, ನಿನಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುವಂತಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ, ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ವಿಧೇಯತೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯು ಎಂದಿಗೂ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳದ ಬಂಧವನ್ನು ಬೆಸೆಯಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಮೇಲಿನ ವಿಶೇಷ ಚಿತ್ರಗಳು: ಯೇಸು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ ರಚನೆ: Jaroslav, Adobe ಮೂಲಕ Advertisement
