ನವೆಂಬರ್ 7, 2024
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಮೂವತ್ತೊಂದನೇ ವಾರದ ಗುರುವಾರ
ಇಂದಿನ ವಾಚನಗಳು
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: Pixabay
“ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾವನಾದರೂ ನೂರು ಕುರಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ, ತೊಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತನ್ನು ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು, ಕಳೆದುಹೋದ ಕುರಿ ಸಿಗುವವರೆಗೂ ಅದನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಅದು ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ಅವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನೂ ನೆರೆಹೊರೆಯವರನ್ನೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ‘ನನ್ನೊಡನೆ ಸಂತೋಷಪಡಿರಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಕುರಿಯನ್ನು ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.” ಲೂಕ 15:4–6
ನೂರು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೆಲವು ಮಹಾನ್ ಸಂತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನೂರು ಎಂಬುದು ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸಂತರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ದೇವದೂತರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದುಹೋದ ಆ ಒಂದು ಕುರಿಯು ಈ ಬದುಕಿನ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಮನೆಗೆ ಹೊತ್ತು ತರಲೆಂದು, ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವಕುಲದತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹುಡುಕುವ ಕುರುಬರು ಯೇಸುವೇ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಕುರುಬರು ದಾರಿತಪ್ಪಿದ ಆ ಒಂದು ಕುರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು ಕೋಪದಿಂದಲ್ಲ, ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ನಾವು ದಾರಿತಪ್ಪಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ, ಇದನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಅವರ ಆಳವಾದ ಕಾಳಜಿಯನ್ನೂ, ನಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನೂ, ನಾವು ದಾರಿತಪ್ಪಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ಅಚಲ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನೂ ನಾವು ಕಾಣಬೇಕು. ಇವರು ದೂರದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ತೀರ್ಪು ನೀಡುತ್ತಾ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವ ದೇವರಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಕರೆತರಲು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಪತನಗೊಂಡ ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಗಳನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ದೇವರು.
ಈ ಸಾಮತಿಯಲ್ಲಿ ಕುರುಬರು ಕಳೆದುಹೋದ ಕುರಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ. ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಹೋಗಲು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ದಾರಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಬಲೆಗೆ ನಾವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬೀಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಹೊತ್ತು ತರಲು ದೇವರು ಸದಾ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಕರುಣಾಮಯ ಹಸ್ತಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟು, ಓಡಿಹೋಗುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ. ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ, ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಮಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಒಮ್ಮೆ ನಾವು ಅವರ ಸೌಮ್ಯ ಹಸ್ತಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟರೆ, ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಯತ್ನ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಈ ಸಾಮತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಸಂತೋಷವು ಕುರುಬರ ಸಂತೋಷ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ನಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಹೊತ್ತು ತಂದಾಗ ನಾವೂ ಖಂಡಿತ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವರ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಕೋಮಲವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಹೊತ್ತು ತರಲು ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದಾಗ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ತುಂಬುವುದು ಅವರ ಹೃದಯವೇ. “ನನ್ನೊಡನೆ ಸಂತೋಷಪಡಿರಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಕುರಿಯನ್ನು ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಇಂದು, ಒಳ್ಳೆಯ ಕುರುಬರ ಈ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಈ ಸಾಮತಿ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡುವಾಗ, ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಮೂಡುವ ವಿವಿಧ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ನೆನಪುಗಳು, ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಗಳಿಗೆ ಗಮನಕೊಡಿ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಭಿನ್ನರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಎಲ್ಲಿದ್ದೇವೋ ಅಲ್ಲಿಗೇ, ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳ ನಡುವೆಯೇ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಬಳಿಗೂ ಬರಲು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುರುಬರ ಕನಿಕರವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಲು ಮತ್ತು ನೀವು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ದಾರಿತಪ್ಪಿ ನಡೆದ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗಿ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಲು ದಾರಿ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ. ಓಡಿಹೋಗಬೇಡಿ. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವಾಗ ಭರವಸೆಯಿಂದಿರಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮನೆಗೆ ಹೊತ್ತು ತರಲು ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಅವರ ಸ್ವರವನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ “ಹೌದು” ಎಂದು ಹೇಳಿ.
ನನ್ನ ಸೌಮ್ಯ ಯೇಸುವೇ, ನೀವೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುರುಬರು. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀರಿ; ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುವುದನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವರದಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸುವಷ್ಟು ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುವಂತಾಗಲಿ. ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ, ನನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಿ, ನಿಮ್ಮ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಹೊತ್ತು ತನ್ನಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಧ್ಯಾನಗಳು
