2019 ഏപ്രിൽ 3, ബുധനാഴ്ച
നോമ്പുകാലം നാലാം വാരത്തിലെ ബുധനാഴ്ച
യേശു യഹൂദരോട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “എന്റെ പിതാവ് ഇപ്പോഴും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഞാനും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.” ഇക്കാരണത്താൽ അവർ അവനെ കൊല്ലാൻ കൂടുതൽ ശ്രമിച്ചു. കാരണം, അവൻ സാബത്ത് ലംഘിക്കുക മാത്രമല്ല, ദൈവത്തെ സ്വന്തം പിതാവെന്നു വിളിച്ച് തന്നെത്തന്നെ ദൈവത്തിനു തുല്യനാക്കുകയും ചെയ്തു. യോഹന്നാൻ 5:17-18
യേശുവിനെ വധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, അവൻ ഗൗരവമേറിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്തുവെന്നത് വ്യക്തമായിരുന്നു. സാബത്തുനിയമങ്ങൾ അവൻ പാലിക്കണമെന്ന് അവർ കരുതിയ രീതിയിൽ അവൻ പാലിച്ചില്ല; താൻ പിതാവിനു തുല്യനാണെന്ന് അവൻ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. യേശുവിന്റെ ഈ അവകാശവാദം തെറ്റായിരുന്നെങ്കിൽ അത് അവന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ഗൗരവമേറിയ പാപമാകുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവന് തെറ്റുപറ്റിയിരുന്നില്ല എന്നത് വ്യക്തമാണ്.
ഈ വചനഭാഗത്തിന്റെ കാതൽ പിതാവും പുത്രനും തമ്മിലുള്ള ഐക്യമാണ്. പിതാവും പുത്രനും ഒന്നാണെന്നും യേശുവിന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ പിതാവിന്റെ ഹിതം നിറവേറ്റുന്നതിനായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും തുടർന്നുള്ള വാക്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഹിതത്തിലുള്ള ഈ ഏകത തന്നെയാണ് അവരുടെ ഐക്യത്തിന് ആധാരമാകുന്നത്.
പിതാവും പുത്രനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ഇത് നമുക്ക് പലതും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. പിതാവും പുത്രനുമായുള്ള നമ്മുടെ സ്വന്തം ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചും ഇത് നമുക്ക് പലതും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഒന്നാമതായി, പിതാവും പുത്രനും വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികളാണ്; ഇരുവർക്കും പൂർണമായ ബുദ്ധിയും ഇച്ഛയുമുണ്ട്. എന്നാൽ, അവരുടെ മനസ്സുകൾ പരിപൂർണമായ ഐക്യത്തിലായിരുന്നു എന്ന വസ്തുതയിലൂടെയാണ് അവരുടെ ഏകത്വം ഉണ്ടായത്: ഇരുവരും എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഒരുപോലെ അറിയുകയും അറിയുന്നവയിൽ പൂർണമായി വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർ പങ്കുവെക്കുന്ന പരിപൂർണമായ അറിവിന്റെ ഫലമായി, ലോകസ്ഥാപനം മുതൽ രൂപപ്പെടുത്തിയിരുന്ന പിതാവിന്റെ പദ്ധതിയുടെ ഓരോ വിശദാംശവും ഇരുവരും പൂർണമായി സ്വീകരിച്ചു.
നമ്മെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും ഐക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ധാരണയിൽനിന്ന്, നാം എങ്ങനെ ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു എന്ന മഹത്തായ പാഠം പഠിക്കാം. ആദ്യം, ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സ് അന്വേഷിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന മഹത്തായ രഹസ്യങ്ങളെ നാം ആഴത്തിൽ അന്വേഷിക്കുകയും അവയെ നമ്മുടെ സ്വന്തം അറിവാക്കുകയും വേണം. രണ്ടാമതായി, നാം അറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെ നമ്മുടെ ഇച്ഛയുടെ ഒരു പ്രവൃത്തിയിലൂടെ വിശ്വസിക്കണം. സത്യം കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിനായി അതിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കണം. നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ നേടാൻ പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്ന അനേകം സ്വരങ്ങളുണ്ട് എന്നതാണ് വെല്ലുവിളി. അവയെ വിവേചിച്ചറിഞ്ഞ്, ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നവ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, നാം സ്വാഭാവികമായി ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സിലേക്കും ഇച്ഛയിലേക്കും ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും അവയെ നമ്മുടേതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നാമും ദൈവവുമായി ഒന്നായിത്തീരുന്നു.
പിതാവിനോടും പുത്രനോടും ഐക്യത്തിൽ ജീവിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ വിളിയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ഈ ഐക്യമാണ് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ സഫലമാക്കുന്നത്. ഇതിനായിട്ടാണ് നിങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. മറ്റെന്തെങ്കിലും അന്വേഷിക്കുകയും വിശ്വസിക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് കേവലം അസത്യത്തെ ആധാരമാക്കി ജീവിക്കലാണ്. എല്ലാറ്റിലും ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സും ഹിതവും അന്വേഷിക്കുക; അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ അസ്തിത്വം മുഴുവനും ദൈവവുമായുള്ള കൂടുതൽ ആഴമായ ഐക്യത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടും.
സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ പുത്രനായ യേശുവിനെ ദാനമായി നൽകിയതിന് ഞാൻ അങ്ങയോട് നന്ദി പറയുന്നു. അങ്ങിരുവരും പങ്കുവെക്കുന്ന ഐക്യത്തിനും ഞാൻ അങ്ങയോട് നന്ദി പറയുന്നു. അങ്ങിരുവരുടെയും മനസ്സുകളും ഇച്ഛകളും സ്ഥാപിച്ച ആ മഹത്തായ ഐക്യത്തിലേക്ക് എന്നെ ആകർഷിക്കണമേ. അങ്ങ് എന്റെയും പിതാവായിരിക്കേണ്ടതിന് എന്നെ അങ്ങയോട് ഒന്നാക്കണമേ. സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവേ, പുത്രനായ യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
കുരിശിൻ ചുവട്ടിൽ 40 ദിനങ്ങൾ – വിചിന്തനം ഇരുപത്തിയെട്ട് – അവിടുത്തെ കൈകളും പാദങ്ങളും
ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനങ്ങൾ
നോമ്പുകാലത്തിനായി കൂടുതൽ വിഭവങ്ങൾ
