2019 ഓഗസ്റ്റ് 17, ശനിയാഴ്ച
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പത്തൊൻപതാം വാരത്തിലെ ശനിയാഴ്ച
“കുട്ടികൾ എന്റെ അടുക്കൽ വരട്ടെ; അവരെ തടയരുത്. എന്തെന്നാൽ, സ്വർഗരാജ്യം ഇവരെപ്പോലെയുള്ളവരുടേതാണ്.” അവരുടെമേൽ കൈകൾ വച്ചശേഷം അവൻ അവിടെനിന്നു പോയി. മത്തായി 19:14-15
കുട്ടികൾ തന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നതു തടയാൻ ശ്രമിച്ചതിനാണ് യേശു തന്റെ ശിഷ്യരെ ഇപ്രകാരം സൗമ്യമായി ശാസിച്ചത്. ഈ കുട്ടികൾ തനിക്ക് യഥാർഥത്തിൽ വിലപ്പെട്ടവരാണെന്നും അവരിൽ ഓരോരുത്തരും സ്വർഗരാജ്യം സ്വീകരിക്കണമെന്ന് താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും യേശു വ്യക്തമാക്കുന്നു.
യേശു കുട്ടികളുടെമേൽ കൈകൾ വച്ച് അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചു എന്നത് ഈ വചനഭാഗത്തിൽ നാം പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്. എത്ര വലിയ അനുഗ്രഹം! ധ്യാനിക്കാവുന്ന ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു ചോദ്യം ഇതാണ്: യേശു കൈകൾ വച്ചതും അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചതും ഈ കുട്ടികളിൽ എന്തു ഫലമാണ് ഉളവാക്കിയത്? ഈ പ്രവൃത്തികളിലൂടെ ആ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് അളവറ്റ കൃപ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് ഒരുപക്ഷേ അവർ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകില്ല; എങ്കിലും അവർ ധാരാളം കൃപ സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഇതു സത്യമാണ്. അതേ രീതിയിൽ ശാരീരികമായി നമ്മുടെ അടുത്തുവന്ന് നമ്മുടെമേൽ കൈകൾ വച്ച് നമുക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്ന യേശുവിനെ നാം കണ്ടുമുട്ടുകയില്ല. എന്നാൽ അതിലും എത്രയോ മഹത്തായ ഒന്ന് നമുക്കുണ്ട്! വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരണത്തിൽ ലോകരക്ഷകൻ നമ്മുടെ അടുത്തേക്കു വരുന്നു; നമ്മുടെ ആത്മാവിൽ പ്രവേശിച്ച്, നമുക്കു സങ്കൽപ്പിക്കാനാവുന്നതിലുമപ്പുറമുള്ള വിധങ്ങളിൽ നമ്മെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നു.
വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരണത്തിൽ നമ്മിലേക്കു വരുന്ന അവിടുത്തെ ദിവ്യസാന്നിധ്യത്തിന്റെ ശക്തി നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ ആഴത്തിൽ രൂപാന്തരപ്പെടുത്താൻ പര്യാപ്തമാണ്. എന്നാൽ അവിടുത്തെ കൃപയ്ക്കും കരുണയ്ക്കും നമ്മെത്തന്നെ പൂർണമായി തുറന്നുകൊടുക്കാതെയാണ് നാം പലപ്പോഴും അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നത് എന്നതാണ് പ്രശ്നം. അവിടുത്തെ ശരീരവും രക്തവും ആത്മാവും ദൈവത്വവും സ്വീകരിക്കാൻ നാം അനായാസം മുന്നോട്ടു വരുന്നു; എന്നാൽ അവിടുത്തെ ആർദ്രമായ കരുണയുടെ അനന്തമായ ആഴങ്ങൾക്കായി നമ്മെത്തന്നെ പൂർണമായി തുറന്നുകൊടുക്കുന്നതിൽ നാം പരാജയപ്പെടുന്നു.
വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ രക്ഷകനെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ അവിടുന്ന് നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിൽ നൽകുന്ന ആ ഉറ്റ സ്പർശത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ആ സമാഗമത്തിന്റെ ശക്തിക്ക് അനന്തമായ മൂല്യമുണ്ട്. അവിടുന്ന് നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം സ്വീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾ ഹൃദയം തുറന്നിട്ടുണ്ടോ? അവിടുത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ തുറന്ന മനോഭാവം പുതുക്കുക. അടുത്ത തവണ അവിടുത്തെ ദിവ്യസ്പർശം സ്വീകരിക്കാൻ മുന്നോട്ടു വരുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുവാൻ പരിശ്രമിക്കുക.
കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. അടുത്ത തവണ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ അങ്ങയെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം കൂടുതൽ പൂർണമായി തുറക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അങ്ങ് എന്റെമേൽ ചൊരിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം സ്വീകരിക്കാൻ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ തുറക്കട്ടെ. പ്രിയ കർത്താവേ, എന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കു വരണമേ; അങ്ങയുടെ സൗമ്യമായ സ്പർശത്താൽ എന്റെ ജീവിതത്തെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനങ്ങൾ
