കുറ്റവിധിയിൽനിന്നുള്ള മോചനം

2021 ജൂലൈ 16
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ വെള്ളിയാഴ്ച
ഇന്നത്തെ വായനകൾ

കർമ്മല മാതാവ്—ഐച്ഛിക അനുസ്മരണം

വീഡിയോ

ഒരു സാബത്തിൽ യേശു ധാന്യവയലിലൂടെ കടന്നുപോകുകയായിരുന്നു. അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു വിശന്നപ്പോൾ അവർ കതിരുകൾ പറിച്ചു തിന്നാൻ തുടങ്ങി. ഇതു കണ്ട ഫരിസേയർ അവനോടു പറഞ്ഞു: “നോക്കൂ, സാബത്തിൽ ചെയ്യാൻ നിയമം അനുവദിക്കാത്തത് നിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ചെയ്യുന്നു.” മത്തായി 12:1–2

മോശ ജനത്തിനു പത്തു കൽപനകൾ നൽകിയപ്പോൾ, സാബത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനു വിലക്കുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്നാം കൽപനയുടെ ഒരു ഭാഗത്ത് സാബത്തിൽ “നീ ഒരു ജോലിയും ചെയ്യരുത്” എന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു (പുറപ്പാട് 20:10). യേശുവിന്റെ കാലമായപ്പോഴേക്കും ഫരിസേയർ ഈ നിയമത്തിനു ധാരാളം വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും, നിഷിദ്ധമാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന 39 തരത്തിലുള്ള ജോലികൾ വരെ അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി അതിന്റെ പരിധി വിപുലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ധാന്യം കൊയ്യുന്നതും പൊടിക്കുന്നതും അവരുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ശിഷ്യന്മാർ കതിരുകൾ പറിച്ച്, ഭക്ഷിക്കാനായി അവ തിരുമ്മി ഉമി നീക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ, മൂന്നാം കൽപനയ്ക്കെതിരായ കുറ്റമായി തങ്ങൾ വ്യാഖ്യാനിച്ചിരുന്ന കാര്യം ചെയ്തുവെന്ന് ആരോപിച്ച് ഫരിസേയർ അവരെ കുറ്റം വിധിച്ചു.

ഈ ഭാഗത്തുനിന്ന് നമുക്കു ആദ്യം ശ്രദ്ധിക്കാവുന്ന കാര്യം ശിഷ്യന്മാർക്കു വിശന്നിരുന്നു എന്നതാണ്. അവർ യേശുവിനോട് അതീവ സമർപ്പണമുള്ളവരായിരുന്നു. അവന് സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന് അവർ അവനോടൊപ്പം പട്ടണംതോറും സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. യേശുവിനും അവന്റെ ദൗത്യത്തിനും മാത്രമായി സമർപ്പിതരാകാൻ അവർ തൊഴിലും വീടും കുടുംബവും വരുമാനവും ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി, അവർ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ ജീവിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരുടെ ഔദാര്യത്തെ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ഏറ്റവും ലളിതമായ ആഹാരം കഴിക്കാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചത്: നടക്കുന്നതിനിടയിൽ പറിച്ചെടുത്ത ധാന്യം. തങ്ങൾ എത്തിച്ചേരുന്ന സ്ഥലത്ത് ചൂടുള്ള ഭക്ഷണം കാത്തിരിക്കുന്നില്ലെന്ന് അവർ പരാതിപ്പെട്ടില്ല. കാൽനടയായി നടത്തേണ്ടിവന്ന അനേകം ദീർഘയാത്രകൾ അവർ മനസ്സോടെ സ്വീകരിച്ചു. എല്ലാ രാത്രിയും സ്വന്തം കിടക്കയിൽ ഉറങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്നതും അവർക്കു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഭക്ഷണം എന്ന അടിസ്ഥാന മാനുഷികാവശ്യം അവർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ വിശപ്പടക്കുക എന്ന ഈ അടിസ്ഥാന ആവശ്യം നിറവേറ്റാൻ, നടക്കുന്നതിനിടയിൽ അവർ ഈ ധാന്യം പറിച്ചെടുത്തു.

ഈ ഭാഗത്തുനിന്ന് നമുക്കു പല പാഠങ്ങളും പഠിക്കാനാകുമെങ്കിലും, വ്യക്തമായ ഒരു പാഠം മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കാനും കുറ്റം വിധിക്കാനുമുള്ള പ്രലോഭനത്തെക്കുറിച്ചാണ്. മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്ന കെണിയിൽ നാം വീഴുമ്പോൾ, പൊതുവായി കാണപ്പെടുന്ന ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമതായി, വിധിക്കുന്നതും കുറ്റം വിധിക്കുന്നതും പലപ്പോഴും, തെറ്റുകളെന്നു നമുക്കു തോന്നുന്ന കാര്യങ്ങളെ വലുതാക്കി പെരുപ്പിച്ചുകാണിക്കുന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ശിഷ്യന്മാരുടെ ഈ “പാപം” ഫരിസേയർ വ്യക്തമായും വലുതാക്കി പെരുപ്പിച്ചുകാണിച്ചു. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും, മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്ന മനോഭാവം, മറ്റൊരാളിൽ നാം കാണുന്ന പാപത്തെ—അത് യഥാർഥത്തിൽ പാപമാണെങ്കിൽത്തന്നെ—മിക്കവാറും എപ്പോഴും ഉള്ളതിനെക്കാൾ വളരെ ഗൗരവമുള്ളതാക്കി മാറ്റുന്നു.

വിധിക്കുകയും കുറ്റം വിധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഹൃദയത്തിൽനിന്ന് ഉദിക്കുന്ന മറ്റൊരു സാധാരണ പ്രലോഭനം, കുറ്റം വിധിക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയെ മനസ്സിലാക്കാൻപോലും ശ്രമിക്കാതിരിക്കുക എന്നതാണ്. മുകളിൽ പറഞ്ഞ സംഭവത്തിൽ, ശിഷ്യന്മാർ ധാന്യം പറിച്ചു തിന്നുന്നതിന്റെ കാരണം ഫരിസേയർ അന്വേഷിക്കുകപോലും ചെയ്തില്ല. അവർ കുറച്ചുകാലമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കാതിരിക്കുകയായിരുന്നോ എന്നോ, എത്രനേരമായി യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നുവെന്നോ അവർ ചോദിച്ചില്ല. ശിഷ്യന്മാർക്കു വിശന്നിരുന്നു എന്നതും, ഒരുപക്ഷേ വളരെ അധികം വിശന്നിരുന്നു എന്നതും അവർക്കു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. നമ്മിലും ഇതുതന്നെ സംഭവിക്കാറുണ്ട്: മറ്റൊരാളെ വിധിക്കുകയും കുറ്റം വിധിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, സാഹചര്യം മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ നാം വിധിതീർപ്പിലെത്തുന്നു.

അവസാനമായി, മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്നത് നമ്മുടെ അവകാശമല്ലെന്നു പറയേണ്ടതുണ്ട്. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് സാധാരണയായി അവിവേകപൂർണവും നമ്മുടെതന്നെ സ്വാർഥകേന്ദ്രിതത്വത്തിൽനിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്നതുമാണ്. മൂന്നാം കൽപനയുടെ പരിധി വിപുലപ്പെടുത്തി 39 പ്രവൃത്തികൾ നിരോധിക്കാനുള്ള അധികാരം ദൈവം ഫരിസേയർക്കു നൽകിയിരുന്നില്ല. ശിഷ്യന്മാരിൽ അവർ കണ്ട പ്രവൃത്തികൾക്ക് ആ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ബാധകമാക്കാനുള്ള അധികാരവും അവിടുന്ന് അവർക്കു നൽകിയിരുന്നില്ല. മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കാനുള്ള അധികാരം ദൈവം നമുക്കും നൽകുന്നില്ല. ഒരാൾ വസ്തുനിഷ്ഠമായി ഗൗരവമുള്ള പാപത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നു വ്യക്തമായാൽ, ആ പാപത്തിൽനിന്ന് അയാളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ നമുക്കാവുന്നതെല്ലാം ചെയ്യണം. എന്നാൽ അപ്പോഴും വിധിക്കാനോ കുറ്റം വിധിക്കാനോ നമുക്ക് അവകാശമില്ല.

മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കാനും കുറ്റം വിധിക്കാനും നിങ്ങൾക്കുള്ള ഏതെങ്കിലും പ്രവണതയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. ഈ പ്രവണത നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ കാണുന്നെങ്കിൽ, ഫരിസേയരെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാൻ സമയം ചെലവഴിക്കുക. തങ്ങൾ നീതിമാന്മാരാണെന്ന അവരുടെ ഭാവം വിരൂപവും ദോഷകരവുമായിരുന്നു. അവർ നൽകിയ മോശമായ മാതൃക, അത്തരം കുറ്റവിധികളിൽനിന്ന് പിന്തിരിയാനും, അത്തരം പ്രലോഭനങ്ങൾ വരുന്ന നിമിഷംതന്നെ അവയെ തള്ളിക്കളയാനും നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കണം.

എല്ലാവരുടെയും ദിവ്യന്യായാധിപനായ എന്റെ നാഥാ, അങ്ങ്, അങ്ങു മാത്രമാണ് ഹൃദയത്തെ അറിയുന്നത്; അങ്ങ്, അങ്ങു മാത്രമാണ് ന്യായാധിപനായി പ്രവർത്തിക്കാൻ പ്രാപ്തൻ. എന്റെ സ്വന്തം പാപം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയേണ്ടതിന് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങയുടെ അധികാരം പ്രയോഗിക്കണമേ. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കാനും കുറ്റം വിധിക്കാനുമുള്ള പ്രവണതയിൽനിന്നും എന്നെ മോചിപ്പിക്കണമേ. പകരം, എല്ലാവരോടും കരുണയും സത്യവും നിറഞ്ഞ ഒരു ഹൃദയം എനിക്കു നൽകണമേ. ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

കൂടുതൽ സുവിശേഷ വിചിന്തനങ്ങൾ

ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനങ്ങൾ

ആണ്ടുവട്ടത്തിലേക്കുള്ള വിശുദ്ധലിഖിത ധ്യാനങ്ങൾ

എല്ലാ വിശുദ്ധരും/തിരുനാളുകളും

ഇന്നത്തെ വിശുദ്ധർ – കർമ്മല മാതാവ്

വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ വായനകൾക്കുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ

മുകളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന മുഖ്യചിത്രം: സാബത്തിൽ കതിരുകൾ പറിക്കുന്നതിനെ ക്രിസ്തു ന്യായീകരിക്കുന്നു — ചിത്രകാരൻ: മാർട്ടൻ വാൻ വാൽക്കൻബോർക്ക്, വിക്കിമീഡിയ കോമൺസ് വഴി