സെപ്റ്റംബർ 27, 2021
സാധാരണകാലത്തിലെ ഇരുപത്തിയാറാം ആഴ്ചയിലെ തിങ്കളാഴ്ച
ഇന്നത്തെ വായനകൾ
വിശുദ്ധ വിൻസെന്റ് ഡി പോൾ, പുരോഹിതൻ—ഓർമദിനം
തങ്ങളിൽ ആരാണ് ഏറ്റവും വലിയവൻ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ശിഷ്യന്മാർക്കിടയിൽ ഒരു തർക്കമുണ്ടായി. അവരുടെ ഹൃദയത്തിലെ വിചാരം മനസ്സിലാക്കിയ യേശു ഒരു ശിശുവിനെ എടുത്ത് തന്റെ അരികിൽ നിർത്തിയിട്ട് അവരോടു പറഞ്ഞു: “എന്റെ നാമത്തിൽ ഈ ശിശുവിനെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു; എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെ അയച്ചവനെ സ്വീകരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ, നിങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ചെറിയവനായിരിക്കുന്നവനാണ് ഏറ്റവും വലിയവൻ.” ലൂക്കാ 9:48
യേശുവും ശിഷ്യന്മാരും തമ്മിലുള്ള ഈ സംഭാഷണം നടന്നത് മൂന്നു സംഭവങ്ങൾക്കു തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ്. ഒന്നാമതായി, യേശു ശിഷ്യന്മാരെ അയച്ച ആദ്യത്തെ ദൗത്യം കഴിഞ്ഞ് അവർ മടങ്ങിയെത്തിയ ശേഷമായിരുന്നു ഇത്. രണ്ടാമതായി, യേശു “ദൈവത്തിന്റെ മിശിഹാ” ആണെന്ന് പത്രോസ് തന്റെ വിശ്വാസം ഏറ്റുപറഞ്ഞ ശേഷമായിരുന്നു ഇത്. മൂന്നാമതായി, തന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്താൻ യേശു പത്രോസിനെയും യാക്കോബിനെയും യോഹന്നാനെയും മലയിലേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയ രൂപാന്തരീകരണത്തിനു ശേഷമായിരുന്നു ഇത്. ഈ മൂന്നു സംഭവങ്ങൾക്കു ശേഷം ശിഷ്യന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഒരുതരം മത്സരമനോഭാവം പ്രകടമാകാൻ തുടങ്ങിയതായി തോന്നുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, പത്രോസിന്റെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തെച്ചൊല്ലി അസൂയ ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ രൂപാന്തരീകരണത്തിന്റെ മലയിലേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെടാത്ത ശിഷ്യന്മാർക്ക് അല്പം അസൂയ തോന്നിയിരിക്കാം. കാരണം എന്തുതന്നെയായാലും, ശിഷ്യന്മാരിൽ വ്യർഥമഹത്വത്തിനായുള്ള മോഹം മുളപൊട്ടിത്തുടങ്ങുന്നതിനെ യേശു അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു.
ഈ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചു വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോൾ, ആത്മീയപോരാട്ടത്തിൽ പിശാചിന്റെ ആദ്യത്തെ തന്ത്രം നമ്മുടെ ആത്മാവിൽ ജഡികാഭിലാഷങ്ങൾ ഉണർത്തി, ആ സുഖങ്ങൾക്കായുള്ള മോഹത്തിൽ നമ്മെ ബന്ധിച്ചിടുകയാണെന്ന് അലക്സാണ്ട്രിയായിലെ വിശുദ്ധ സിറിൽ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഒരാൾക്ക് തരംതാണ ഈ ജഡികാഭിലാഷങ്ങളിൽനിന്നു മോചനം നേടാൻ കഴിയുമ്പോൾ പിശാച് ആത്മീയമായ ഒരു പാപം ഉണർത്തുന്നു; അതായത്, സ്വാർഥതയും വ്യർഥമഹത്വമോഹവും. ഏറ്റവും വലിയവനായി മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാനുള്ള ഈ വ്യർഥമഹത്വമോഹത്തോടാണ് ശിഷ്യന്മാർ മല്ലടിച്ചിരുന്നത്.
“അവരുടെ ഹൃദയത്തിലെ വിചാരം മനസ്സിലാക്കിയ” ശേഷമാണ് നമ്മുടെ കർത്താവ് ശിഷ്യന്മാരോടു സംസാരിക്കുന്നത്. ഇത് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വാക്യമാണ്. വ്യർഥമഹത്വത്തിനായുള്ള മോഹം മുളപൊട്ടിത്തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ എന്ന് യേശു തിരിച്ചറിഞ്ഞു എന്നതാണ് ഇതിന്റെ സാരം. ഇതിനെ ഒരു കളച്ചെടിയോട് ഉപമിക്കാം. അത് വളരാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ വേരോടെ പിഴുതുകളയാൻ എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ കുറെക്കാലം വളരാൻ വിട്ടാൽ, വേരുകൾ പിഴുതുകളയുക കൂടുതൽ പ്രയാസമാകും; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് പലപ്പോഴും ചുറ്റുമുള്ള മറ്റു ചെടികളെയും മണ്ണിനെയും ബാധിക്കുകയും ചെയ്യും. പാപത്തിന്റെ കാര്യവും ഇതുപോലെയാണ്. ഒരു ശിശുവിനെ സൗമ്യതയോടെ അവരുടെ നടുവിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന്, “നിങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ചെറിയവനായിരിക്കുന്നവനാണ് ഏറ്റവും വലിയവൻ” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, വ്യർഥമഹത്വമോഹമെന്ന പാപത്തിന്റെ ഈ “കളച്ചെടി” അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നുന്നതിനുമുമ്പ് നീക്കിക്കളയാൻ യേശു അവരെ സഹായിക്കുകയായിരുന്നു. ശിഷ്യന്മാരുമായുള്ള സംഭാഷണം തുടരുമ്പോഴും, അവരുടെ ചിന്തയിലെ ചെറിയ തെറ്റ് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് യേശു സൗമ്യതയോടെതന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ഇത് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. കാരണം, നമ്മുടെ പാപം ആരംഭിക്കുന്ന നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ അതിനെ അഭിമുഖീകരിക്കാനാണ് നമ്മുടെ കർത്താവ് എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. നാം വഴിതെറ്റാൻ തുടങ്ങുന്ന നിമിഷംതന്നെ നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളെ സൗമ്യതയോടെ ശരിയായ ദിശയിലേക്കു തിരിക്കുന്ന അവിടുത്തെ കൃപയുടെ സൂക്ഷ്മപ്രേരണകൾക്കായി നാം തുറവിയുള്ളവരാണെങ്കിൽ, അവിടുത്തെ സ്നേഹപൂർവമായ ശാസനയോടുള്ള നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ, നമ്മുടെ തെറ്റ് എന്തുതന്നെയായാലും അതിൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിപ്പോകാതിരിക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കും. നിരന്തരമായ ആത്മപരിശോധന ശീലമാക്കുന്നത് ഇതിനു വളരെയധികം സഹായകമാണ്. ഈ ശീലം വളർത്തിയെടുക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കർത്താവിനെ കഠിനനും കുറ്റം കണ്ടെത്തുന്നവനുമായ ഒരു ന്യായാധിപനായി നാം കാണുകയില്ല; മറിച്ച്, അവിടുത്തെ സൗമ്യതയും കരുതലും നാം തിരിച്ചറിയും. യഥാർഥ മഹത്ത്വത്തെക്കുറിച്ച് ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഒരു ശിശുവിനെ സൗമ്യതയോടെ അവരുടെ മുന്നിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന യേശുവിന്റെ ഈ ചിത്രം, കൃപയുടെ ഈ സൗമ്യപ്രേരണകളെ നാം ഒരിക്കലും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കണം.
നിങ്ങൾ മല്ലടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചെറിയ പാപങ്ങളെ സൗമ്യതയോടെ അഭിമുഖീകരിക്കാനായി നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ വരുന്ന നമ്മുടെ കർത്താവിനെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. തീർച്ചയായും, ഗൗരവമുള്ള എല്ലാ പാപങ്ങളെയും ആദ്യം ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ നേരിടണം. എന്നാൽ, ഗൗരവമുള്ള എല്ലാ പാപങ്ങളും നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽനിന്നു വേരോടെ നീക്കിക്കഴിഞ്ഞാൽ, കൃപയുടെ സൗമ്യവും കരുണാർദ്രവുമായ പ്രേരണകൾക്കു ശ്രദ്ധ നൽകുക. അവയിലൂടെ ഓരോ ചെറിയ പാപത്തെയും അതിന്റെ ആരംഭത്തിൽത്തന്നെയും, ആത്മീയമായ ഓരോ അപൂർണതയെപ്പോലും വേരോടെ നീക്കാൻ യേശു ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ കൃപകളോടു ശ്രദ്ധാലുവായിരിക്കുന്നതാണ് വിശുദ്ധിയിൽ വളരാനും, തന്റെ മഹത്വപൂർണമായ തിരുഹിതത്തിലേക്കു നിങ്ങളെ നയിക്കാൻ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ അനുവദിക്കാനുമുള്ള ഏറ്റവും ഉറപ്പുള്ള വഴി. അങ്ങനെ അവിടുന്ന് തന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിങ്ങളെ യഥാർഥത്തിൽ വലിയവരാക്കും.
ഏറ്റവും കരുണാർദ്രനും സൗമ്യനുമായ എന്റെ യേശുവേ, അങ്ങയുടെ സ്നേഹവും കൃപയും വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അനേകം വിധങ്ങളിൽ അങ്ങ് എന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നതിനായി ഞാൻ അങ്ങയോടു നന്ദി പറയുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ പാപത്തിന്റെ തുടക്കംപോലും വേരോടെ നീക്കപ്പെടേണ്ടതിന്, ഞാൻ മാറ്റം വരുത്തേണ്ട മേഖലകൾ വ്യക്തമായി കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. പൂർണഹൃദയത്തോടെ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
ചെറുപുഷ്പമായ വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യായോടുള്ള നൊവേന
സെപ്റ്റംബർ 22-30
ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനങ്ങൾ
ആണ്ടുവട്ടത്തിലേക്കുള്ള വിശുദ്ധലിഖിത ധ്യാനങ്ങൾ
ഇന്നത്തെ വിശുദ്ധൻ – വിശുദ്ധ വിൻസെന്റ് ഡി പോൾ, പുരോഹിതൻ
വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ വായനകൾക്കുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ
