ഓഗസ്റ്റ് 4, 2022
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനെട്ടാം ആഴ്ചയിലെ വ്യാഴാഴ്ച
ഇന്നത്തെ വായനകൾ
വിശുദ്ധ ജോൺ വിയാനി (ആർസിലെ വികാരി), പുരോഹിതൻ—ഓർമ്മ
“അതിനാൽ ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു: നീ പത്രോസാണ്; ഈ പാറമേൽ ഞാൻ എന്റെ സഭ സ്ഥാപിക്കും. പാതാളത്തിന്റെ കവാടങ്ങൾ അതിനെതിരെ പ്രബലപ്പെടുകയില്ല. സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ ഞാൻ നിനക്കു നൽകും. നീ ഭൂമിയിൽ കെട്ടുന്നതെല്ലാം സ്വർഗത്തിലും കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതെല്ലാം സ്വർഗത്തിലും അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.” മത്തായി 16:18-19
താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗമാണ് എന്റെ കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസം!, അധ്യായം 7:
അപ്പോൾ യേശു പത്രോസിനെ വെറുതെ പ്രശംസിച്ച്, അവന്റെ അഹംബോധം വളർത്താൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നോ? താൻ യഥാർഥത്തിൽ ആരാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന് പത്രോസിനോട് നന്ദി പറയുക മാത്രമായിരുന്നോ അവിടുന്ന്? അതോ യേശു അതിലുമേറെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുകയായിരുന്നോ? ഒരുനാൾ നിറവേറാനിരിക്കുന്ന ഒരു വാഗ്ദാനം അവിടുന്ന് പത്രോസിനു നൽകുകയായിരുന്നോ? തീർച്ചയായും, ഒടുവിൽ പറഞ്ഞതാണ് ശരി. പത്രോസ് സഭയുടെ പാറപോലുള്ള അടിസ്ഥാനമാകുമെന്നും സ്വർഗത്തിന്റെ താക്കോലുകളുടേതായ സവിശേഷ ആത്മീയ അധികാരം അവനു ലഭിക്കുമെന്നും യേശു അവനോടു പറയുകയായിരുന്നു. എത്ര വിസ്മയകരം! എത്ര അവിശ്വസനീയമായ ഒരു ദാനമായിരുന്നു അത്!
യേശു പറയുന്നു: “നീ ഭൂമിയിൽ കെട്ടുന്നതെല്ലാം സ്വർഗത്തിലും കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കും…” ഇത് ലഭിക്കുക എന്നത് ചെറിയൊരു ദാനമല്ല. യേശു പത്രോസിനു നൽകിയ അക്ഷരാർഥത്തിലുള്ള ഉറപ്പായിത്തന്നെ നാം ഇതിനെ കാണണം. അതിനാൽ യേശു തന്റെ സഭ സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ, ഉത്ഥാനത്തിനുശേഷം അപ്പസ്തോലന്മാരുടെമേൽ “നിശ്വസിച്ചപ്പോൾ”, തന്റെ സഭയ്ക്കുള്ളിൽ പരമാധികാരമെന്ന ഈ വാഗ്ദത്തദാനവും അവിടുന്ന് പത്രോസിനു നൽകി—കെട്ടാനും അഴിക്കാനുമുള്ള അധികാരം.
തുടക്കത്തിൽ പത്രോസ് ഈ സവിശേഷ ദാനം പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ലെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ സഭയുടെ ആരംഭകാലത്ത്, ആദ്യത്തെ ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, യേശു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ കാര്യം പരിശുദ്ധാത്മാവ് മറ്റ് അപ്പസ്തോലന്മാരെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. ഒരുപക്ഷേ വിനീതനായ പത്രോസിനെയും യേശു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ കാര്യം പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഓർമ്മിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. കാലം കടന്നുപോയപ്പോൾ, പരമാധികാരമെന്ന ഈ സവിശേഷ ദാനം പത്രോസ് സ്വീകരിക്കുകയും തന്റേതായി ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തുതുടങ്ങി എന്നതിൽ സംശയമില്ല. ഈ അധികാരം വ്യക്തമായി വിനിയോഗിക്കുന്നതിന്റെ ആദ്യ ഉദാഹരണം അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങൾ 15-ൽ, പരിച്ഛേദനത്തെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ടായപ്പോൾ നടന്ന ജറുസലെം സൂനഹദോസിൽ നാം കാണുന്നു. ഏറെ വാദപ്രതിവാദങ്ങൾക്കുശേഷം പത്രോസ് എഴുന്നേറ്റ് അധികാരത്തോടെ സംസാരിച്ചു. തുടർന്ന് മറ്റുള്ളവരും അവനെ പിന്തുടർന്നു; അവർ ചർച്ച ചെയ്തിരുന്ന വിഷയത്തിൽ വ്യക്തത വരികയും അതിനു തീർപ്പുണ്ടാകുകയും ചെയ്തതായി നാം കാണുന്നു.
അന്നുമുതൽ അപ്പസ്തോലന്മാർ പഠിപ്പിക്കുകയും അജപാലനം നടത്തുകയും വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന തങ്ങളുടെ ദൗത്യം തുടർന്നു. ഒടുവിൽ പത്രോസ് പ്രസംഗിക്കുന്നതിനും അവിടത്തെ ആദ്യത്തെ മെത്രാനാകുന്നതിനുമായി റോമിലേക്കു പോയി. റോമിൽവച്ചാണ് അവൻ മരിച്ചത്. റോമിൽ അപ്പസ്തോലനായ പത്രോസിന്റെ പിൻഗാമിയായിത്തീർന്ന ഓരോരുത്തരും സഭയ്ക്കുള്ളിലെ പരമാധികാരമെന്ന ഈ സവിശേഷ ദാനം ഏറ്റെടുത്തു. പത്രോസ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കാലത്തോളം മാത്രമേ പരമാധികാരമെന്ന ഈ ദാനം നിലനിൽക്കാവൂ എന്ന് യേശു തീർച്ചയായും ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് റോമിലെ മെത്രാന്മാരായ അവന്റെ എല്ലാ പിൻഗാമികൾക്കും ഈ അധികാരം കൈമാറപ്പെടുന്നതായി നാം കാണുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് നമ്മുടെ സഭയെ നാം റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. കൗതുകകരമെന്നു പറയട്ടെ, പത്രോസ് മാൾട്ടയിലേക്കോ ജറുസലെമിലേക്കോ ഏഷ്യയിലേക്കോ പോയിരുന്നെങ്കിൽ, ഇന്ന് നമുക്ക് പകരം മാൾട്ട കത്തോലിക്കാ സഭയോ ജറുസലെം കത്തോലിക്കാ സഭയോ ഏഷ്യൻ കത്തോലിക്കാ സഭയോ ആയിരുന്നിരിക്കാം ഉണ്ടാകുക. അതിനാൽ സഭ റോമൻ ആയിരിക്കുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണം പത്രോസ് റോമിലേക്കു പോയി എന്നതാണ്; അതുകൊണ്ട് പരമാധികാരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതും അവിടെയാണ്.
നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ പരമാധികാരമെന്ന ഈ സവിശേഷ ദാനത്തെ നാം മനസ്സിലാക്കുകയും കൂടുതൽ വ്യക്തമായി നിർവചിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. വിശ്വാസത്തെയും ധാർമ്മികതയെയും സംബന്ധിച്ച് നിർണ്ണായകമായി പഠിപ്പിക്കാനും ക്രിസ്തുവിന്റെ മനസ്സിനും തിരുഹിതത്തിനും അനുസൃതമായി ഭരിക്കാനും അഥവാ അജപാലനം നടത്താനും വിശുദ്ധ പത്രോസിനും അവന്റെ എല്ലാ പിൻഗാമികൾക്കും പൂർണ്ണവും നേരിട്ടുള്ളതുമായ അധികാരമുണ്ട് എന്നാണ് ഇതിനർഥം. അതിനാൽ വിശ്വാസത്തെയോ ധാർമ്മികതയെയോ സംബന്ധിച്ച ഒരു കാര്യം സത്യമാണെന്ന് മാർപ്പാപ്പ പറഞ്ഞാൽ, തുറന്നുപറയട്ടെ, അത് സത്യമാണ്. സഭയുടെ ഭരണത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ഒരു തീരുമാനമെടുത്താൽ, ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, അതു ചെയ്യപ്പെടണമെന്നാണ് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. കാര്യം അത്ര ലളിതമാണ്.
വിശ്വാസത്തെയും ധാർമ്മികതയെയും സംബന്ധിച്ച പ്രബോധനത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ, പരമാധികാരമെന്ന ഈ ദാനത്തെ “അപ്രമാദിത്വം” എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇത് വിവിധ രീതികളിൽ വിനിയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. മാർപ്പാപ്പ “എക്സ് കത്തേദ്രാ” അഥവാ “സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന്” സംസാരിക്കുമ്പോഴാണ് ഇത് ഏറ്റവും ശക്തമായി വിനിയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രതീകാത്മകമായി, പത്രോസിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് എന്നാണ് ഇതിനർഥം. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ അദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നത് വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു “വിശ്വാസസത്യം” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതാണ്. ഓരോ വിശ്വാസസത്യവും സത്യവും സുനിശ്ചിതവുമാണ്; അതു വിശ്വസിക്കാൻ വിശ്വാസത്തിൽ നാം കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കർത്താവേ, മഹിമാപൂർണ്ണമായ അങ്ങയുടെ കത്തോലിക്കാ സഭയാകുന്ന ദാനത്തിനായി ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു! അങ്ങയുടെ സഭയിലൂടെ അങ്ങ് വെളിപ്പെടുത്തുന്ന എല്ലാറ്റിനോടും ഞാൻ എന്നും വിശ്വസ്തനായിരിക്കണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ സഭയുടെ നേതാക്കൾ, പ്രത്യേകിച്ച് മാർപ്പാപ്പ, ജീവിതവിശുദ്ധിയിൽ അനുദിനം വളരാൻ എപ്പോഴും പരിശ്രമിക്കണമേ എന്നും ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസം പഠിക്കൂ!
എന്റെ കത്തോലിക്കാ ജീവിതം! പരമ്പര
ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനങ്ങൾ
ഇന്നത്തെ വിശുദ്ധൻ – വിശുദ്ധ ജോൺ വിയാനി (ആർസിലെ വികാരി), പുരോഹിതൻ
വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ വായനകൾക്കുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ
