१९ सप्टेंबर २०२५
सामान्य काळातील चोविसाव्या आठवड्याचा शुक्रवार
आजची वाचने
संत जानुआरियस, बिशप व रक्तसाक्षी — ऐच्छिक स्मरण
होल, विल्यम, १८४६-१९१७, सार्वजनिक मालकीतील चित्र, विकिमीडिया कॉमन्सच्या सौजन्याने
येशू नगरोनगरी व गावोगावी फिरत होता, उपदेश करत होता आणि देवाच्या राज्याची सुवार्ता घोषित करत होता. त्याच्याबरोबर बारा शिष्य आणि दुष्ट आत्म्यांच्या त्रासातून व व्याधींमधून बऱ्या झालेल्या काही स्त्रिया होत्या… लूक 8:1–2
आपला प्रभू एका ध्येयासाठी कार्यरत होता. तो एका नगरातून दुसऱ्या नगरात पायी जात होता, “उपदेश करत होता आणि देवाच्या राज्याची सुवार्ता घोषित करत होता.” त्याचा संदेश खरोखरच “सुवार्ता” होता. त्याने आजाऱ्यांना बरे केले, दुष्ट आत्म्यांना हाकलून लावले आणि सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे, पापांची क्षमा केली. त्यामुळे अनेक जण त्याच्या मागे जाऊ लागले. येशूने स्वतः बोलावलेले आणि पुढे प्रेषित म्हणून पाठवलेले बारा शिष्यच नव्हे, तर इतरही अनेक जण त्याच्या मागे गेले. आजच्या शुभवर्तमानात तीन स्त्रियांची नावेही दिली आहेत: माग्दालाची मरिया, योहान्ना आणि सुसान्ना. आपल्या प्रभूने ज्यांच्या अंतःकरणाला खोलवर स्पर्श केला आणि ज्यांनी त्याच्या मागे जाण्यासाठी सर्व काही सोडले, अशा लोकांपैकी या काही जणी होत्या.
सर्व काही सोडून येशूच्या मागे जाण्याचा निर्णय त्याच्या पहिल्या अनुयायांनी घेतला. त्यामुळे आपणही त्याच्या मागे जाण्यासाठी आपले जीवन कितपत समर्पित केले आहे, हे तपासण्याचे आमंत्रण आपल्याला मिळते. येशूचा उपदेश ऐकणाऱ्या अनेक लोकांच्या प्रतिक्रिया निःसंशयपणे वेगवेगळ्या होत्या. काहींनी त्याला नाकारले, काहींना त्याच्याविषयी कुतूहल वाटले, काहींनी त्याच्यावर विश्वास ठेवला पण त्याचे शिष्य होण्याची त्यांची तयारी नव्हती, तर काहींनी येशूला आणि सुवार्ता घोषित करण्याच्या त्याच्या कार्याला स्वतःला पूर्ण मनाने वाहून घेतले. या शेवटच्या गटातील लोकांचे जीवन त्यांनी ऐकलेल्या सुवार्तेने बदलून गेले.
आपल्या प्रभूला तुम्ही कसा प्रतिसाद देता? या प्रश्नाचे योग्य उत्तर शोधण्याचा एक चांगला मार्ग म्हणजे तुम्ही आपल्या प्रभूसाठी आणि त्याच्या सुवार्तेसाठी किती वेळ आणि शक्ती दिली आहे, हे तपासणे. त्याचे पवित्र वचन वाचण्यात, त्याची प्रार्थना करण्यात, त्याच्याविषयी बोलण्यात आणि त्याने शिकवलेला विश्वास समजून घेण्यात तुम्ही किती वेळ घालवला आहे? जीवनात तुम्ही घेत असलेल्या निर्णयांवर त्याच्या संदेशाचा किती प्रभाव पडतो? ख्रिस्ती असणे ही जीवनाच्या एका कप्प्यात ठेवण्याची गोष्ट नाही. दर आठवड्यातले काही क्षणच “श्रद्धेसाठीची वेळ” म्हणून राखून उरलेला सगळा वेळ इतर कामांत घालवणे आपल्याला चालणार नाही. आपल्या दैनंदिन जीवनाचा स्वाभाविक भाग असलेल्या अनेक कामांनी आपले दिवस भरलेले असतात, हे खरे आहे. आपणा सर्वांनाच कर्तव्ये आणि जबाबदाऱ्या आहेत आणि त्यांत दिवसाचा बराच वेळ जातो. पण “पूर्ण मनाने येशूच्या मागे जाणे” म्हणजे आपण जे काही करतो, त्या सर्वांत येशू आणि त्याचा संदेश रुजलेला असणे. नोकरी-व्यवसाय, घरची कामे आणि अशा इतर रोजच्या साध्या गोष्टीही देवाच्या गौरवासाठी आणि त्याच्या दैवी इच्छेनुसार केल्या पाहिजेत.
येशूचे पहिले अनुयायी त्याच्याबरोबर एका नगरातून दुसऱ्या नगरात गेले आणि त्यांच्या दैनंदिन जीवनाची दिशाच बदलली, तरीही ते रोजची अनेक साधी कामे करत असतील. पण शेवटी ती साधी कामेही अशा रीतीने केली जात होती की, त्यांना आणि इतरांनाही देवाचे वचन ऐकण्याचे आणि त्याला प्रतिसाद देण्याचे आपले मुख्य ध्येय साधता यावे.
आज यावर चिंतन करा: तुम्ही तुमच्या जीवनाचा प्रत्येक भाग आपल्या प्रभूला आणि त्याच्या कार्याला कितपत अर्पण केला आहे? त्यासाठी तुम्ही जाहीरपणे सुवार्ता सांगणारे प्रचारक व्हावे, दिवसभर चर्चमध्ये घालवावा किंवा असेच काही करावे, असे नाही. याचा साधा अर्थ एवढाच की, दररोज दिवसभर तुम्ही जे जे करता, त्या सर्वांत येशूला आणि त्याच्या कार्याला स्थान द्यावे. आपण आपल्या प्रभूची कितीही सेवा केली तरी ती पुरेशी ठरणार नाही. तुमच्या रोजच्या कामांकडे पाहताना, तुम्ही जे काही करता त्या प्रत्येक गोष्टीत आपल्या प्रभूला स्थान कसे देता येईल, हे शोधा. असे केल्याने तुम्ही खरोखरच त्याच्या त्या विश्वासू शिष्यांपैकी एक व्हाल, ज्यांनी आपले संपूर्ण जीवन त्याला वाहिले आहे.
हे माझ्या दैवी प्रभू, आत्म्यांचे तारण करण्यासाठी आणि तुझे गौरवशाली राज्य उभारण्यासाठी तू कार्यरत आहेस. तुझ्या पवित्र वचनाने माझे जीवन बदलावे आणि ते वचन इतरांपर्यंत पोहोचवण्यासही मी हातभार लावावा, म्हणून तू मला आमंत्रण दिलेस; त्याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. हे प्रिय प्रभू, माझे जीवन तुझेच आहे. माझ्या दैनंदिन जीवनाच्या प्रत्येक भागात ये आणि तुझ्या गौरवासाठी माझा उपयोग कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत – संत जानुआरियस, बिशप व रक्तसाक्षी
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




