६ नोव्हेंबर २०२५
सामान्य काळातील एकतिसाव्या आठवड्याचा गुरुवार
आजची वाचने
प्रतिमा सौजन्य: पिक्साबे
“तुमच्यापैकी कोणाकडे शंभर मेंढरे असतील आणि त्यांतले एक हरवले, तर तो नव्याण्णव मेंढरे ओसाड प्रदेशात सोडून ते हरवलेले मेंढरू सापडेपर्यंत त्याचा शोध घेणार नाही काय? ते सापडल्यावर तो मोठ्या आनंदाने त्याला आपल्या खांद्यावर घेतो. घरी पोहोचल्यावर तो आपल्या मित्रांना व शेजाऱ्यांना एकत्र बोलावून म्हणतो, ‘माझ्याबरोबर आनंद करा, कारण माझे हरवलेले मेंढरू मला सापडले आहे.’” लूक 15:4–6
काही थोर संत सांगतात की शंभर ही संख्या परिपूर्णतेचे प्रतीक आहे. ती देवाच्या राज्याची परिपूर्णता दर्शवते; त्या राज्यात स्वर्गातील सर्व संतच नव्हे, तर देवदूतही आहेत. ते एक हरवलेले मेंढरू म्हणजे या जीवनातून वाटचाल करणारी संपूर्ण मानवजात. येशूच तो मेंढपाळ आहे. त्याचे लक्ष पतित मानवजातीच्या दिशेने वळते आणि आपल्याला खांद्यावर घेऊन घरी आणण्यासाठी तो आस्थेने आपला शोध घेतो.
सर्वप्रथम हे लक्षात घ्या की मेंढपाळ त्या एका भरकटलेल्या मेंढराचा शोध रागापोटी घेत नाही, तर काळजी आणि प्रेमापोटी घेतो. आपण भरकटतो तेव्हा आपला प्रभू आपल्याकडे कोणत्या दृष्टीने पाहतो, हे नीट समजण्यासाठी ही गोष्ट लक्षात घेणे आवश्यक आहे. आपण भरकटलेले असताना त्याला आपली किती काळजी वाटते, तो किती आस्थेने आपला शोध घेतो आणि आपल्याला शोधून काढण्याचा त्याचा निश्चय किती अढळ आहे, हे आपण ओळखले पाहिजे. आपला देव दूर बसून रागाने आपला न्याय करणारा देव नाही. तो आपल्याकडे आला, त्याने आपला पतित मानवी स्वभाव धारण केला आणि आपल्याला शोधून घरी आणण्यासाठी सर्व दुःख सहन केले.
या दाखल्यात मेंढपाळ हरवलेल्या मेंढराला आपल्या खांद्यावर घेतो आणि घरी घेऊन जातो, हेही लक्षात घ्या. केवळ स्वतःच्या प्रयत्नांनीच आपण देवाकडे परतले पाहिजे, अशा समजुतीत आपण अनेकदा अडकतो. पण खरे तर देव सदैव तिथे असतो, आपल्याला उचलून घरी नेण्यासाठी वाट पाहत असतो. आपण पळून जाणे थांबवून त्याच्या दयाळू हातांत स्वतःला सोपवावे, हे आपले कर्तव्य आहे. त्यासाठी आपण त्याच्याकडे वळावे आणि त्याला आपल्याजवळ येऊ द्यावे, आपली काळजी घेऊ द्यावी. आपण स्वतःला त्याच्या कोमल हातांत सोपवल्यावर मुख्य प्रयत्न आपला प्रभूच करतो.
शेवटी, या दाखल्यात आनंद करणारा मेंढपाळ आहे, हे लक्षात घ्या. तो आपल्याला उचलून देवाच्या परिपूर्ण राज्यात, आपल्या घरी, घेऊन जातो, याचा आपल्यालाही नक्कीच आनंद होईल. पण आपला आनंद हा प्रभूच्या आनंदाला दिलेला प्रतिसाद आहे. त्याच्याच आनंदात सहभागी होण्याचे आमंत्रण आपल्याला मिळाले आहे. आपण त्याला मायेने आपल्याला उचलून घरी नेऊ देतो, तेव्हा त्याचेच हृदय कृतज्ञतेने भरून येते. तो म्हणतो, “माझ्याबरोबर आनंद करा, कारण माझे हरवलेले मेंढरू मला सापडले आहे.”
आज चांगल्या मेंढपाळाच्या या पवित्र प्रतिमेवर चिंतन करा. या दाखल्याचा आणि त्यातील प्रतिमेचा विचार करताना तुमच्या मनात उमटणारे विविध विचार, आठवणी, भावना आणि भीती यांकडे लक्ष द्या. आपल्यापैकी प्रत्येक जण वेगळा आहे; आपण जिथे आहोत, आपल्या पापांमध्ये असतानाच, तिथे आपल्यापैकी प्रत्येकाकडे यावे, अशी आपल्या प्रभूची उत्कट इच्छा आहे. या चांगल्या मेंढपाळाच्या करुणेचे चिंतन केल्याने प्रभूला तुमच्याशी बोलण्यासाठी दार उघडेल. तुम्ही ज्या वाटांनी भरकटलात, त्या सोडून त्याच्याकडे यावे, असे तो तुम्हाला वैयक्तिकरित्या आमंत्रण देईल. पळून जाऊ नका. तो तुमच्याकडे येत असताना त्याच्यावर भरवसा ठेवून तिथेच थांबा. त्याचा आवाज ऐका आणि तो तुम्हाला घरी नेण्यासाठी उचलतो तेव्हा त्याला “हो” म्हणा.
हे माझ्या प्रेमळ येशू, तू चांगला मेंढपाळ आहेस. तू माझ्यावर प्रेम करतोस आणि आस्थेने व निष्ठेने माझा शोध घेतोस. तुझ्यापासून दूर पळणे आणि तुझ्या कोमल आवाजापासून लपणे थांबवण्याइतका मला तुझ्यावर भरवसा ठेवता येऊ दे. कृपा करून माझ्याजवळ ये, मला उचल, तुझ्या खांद्यावर घे आणि मला घरी ने. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




