२० नोव्हेंबर २०२५
सामान्य काळातील तेहतिसाव्या आठवड्याचा गुरुवार
आजची वाचने
डेव्हिड रॉबर्ट्स, सार्वजनिक हक्कक्षेत्र, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत
“कारण असे दिवस तुझ्यावर येत आहेत की तुझे शत्रू तुझ्याभोवती तट उभारतील; ते तुला वेढा घालतील आणि चहूबाजूंनी कोंडतील. ते तुला आणि तुझ्या आत असलेल्या तुझ्या लेकरांना जमिनीवर आपटून चिरडतील. तुझ्यात एकाही दगडावर दुसरा दगड राहू देणार नाहीत, कारण देवाने तुला भेट दिली ती वेळ तू ओळखली नाहीस.” लूक 19:43–44
आपल्या दुःखसहनाला आणि मृत्यूला सामोरे जाण्याच्या तयारीत येशू त्या पवित्र नगरीत शेवटच्या वेळी प्रवेश करणार होते. तेव्हा दुरून येरुशलेमकडे पाहत त्यांनी हे शब्द उच्चारले. शुभवर्तमान सांगते की हे बोलताना येशू त्या नगरीसाठी रडले. अर्थात, पुढे मंदिराचा होणारा विध्वंस आणि रोमी सैन्याचे आक्रमण ही त्यांच्या अश्रूंची मुख्य कारणे नव्हती. इतक्या लोकांमध्ये श्रद्धेचा अभाव होता, हाच खरा विनाश होता आणि त्याचेच दुःख त्यांना सर्वाधिक झाले.
वर म्हटल्याप्रमाणे, इ.स. 70 मध्ये सेनापती टायटसने येरुशलेम नगरीला खरोखरच वेढा घातला. टायटस आपला पिता, जो सम्राट होता, त्याच्या अधिकाराखाली ही मोहीम चालवत होता. त्याने केवळ मंदिरच नव्हे, तर नगरीचा बराचसा भागही उद्ध्वस्त केला आणि तेथील यहुदी रहिवाशांचाही संहार केला.
जगाच्या तारणासाठी अंतिम यज्ञकोकरू म्हणून स्वतःचे जीवन अर्पण करण्याकरिता येशू शेवटच्या वेळी मंदिरात प्रवेश करण्यास यरुशलेम नगरीजवळ आले. या पवित्र नगरीतील अनेक जण त्यांचे तारणदायी बलिदान स्वीकारणार नाहीत, हे येशूंना माहीत होते. आपला मृत्यू आता जवळ आला आहे, त्या मृत्यूस या नगरीतील अनेक जण कारणीभूत ठरतील आणि जगाच्या तारणकर्त्याला ठार मारल्याचा त्यांना पश्चात्तापही होणार नाही, हेही त्यांना माहीत होते. या प्रसंगातील एक गोष्ट सहज नजरेआड होऊ शकते, पण ती विशेष लक्षात घ्यायला हवी: येशूंना भीती वाटली नाही, राग आला नाही, की किळसही वाटली नाही. उलट, त्यांचे हृदय पवित्र दुःखाने भरून आले. त्या नगरीतील अनेक जण लवकरच त्यांच्याशी कसे वागणार होते, हे माहीत असूनही येशू त्या नगरीसाठी आणि तिच्या रहिवाशांसाठी रडले.
तुमच्यावर अन्याय होतो तेव्हा तुम्ही कशी प्रतिक्रिया देता? संतापाने तुटून पडता का? दोष देता का? स्वतःच्या बचावाला सरसावता का? की आपल्या प्रभूचे अनुकरण करून तुम्ही आपला आत्मा पवित्र दुःखाने भरू देता? पवित्र दुःख ही प्रेमाची कृती आहे; छळ आणि अन्याय यांना ख्रिस्ती व्यक्तीने द्यावा असा तो योग्य प्रतिसाद आहे. पण कित्येकदा आपल्या मनात पवित्र दुःखाऐवजी रागच उसळतो. अशा अपवित्र रागाच्या भरात दिलेल्या प्रतिक्रियेतून काहीही चांगले साधत नाही. त्यामुळे ना आपल्याला येशूंचे अनुकरण करायला मदत होते, ना ज्यांच्यावर आपण रागावतो त्यांना काही मदत होते. रागाच्या भावनेचा कधी कधी चांगल्या कामासाठी उपयोग होऊ शकतो; पण आपल्यावर झालेल्या अन्यायाला दिलेली प्रतिक्रिया स्वार्थी रागातून येते, तेव्हा तो राग पाप ठरतो. अशा अपवित्र रागाऐवजी येशूंचे अनुकरण करून आपल्या मनात पवित्र दुःख जोपासा. या सद्गुणामुळे ज्यांनी तुम्हाला दुखावले त्यांच्यावरील तुमचे प्रेम तर वाढेलच, पण त्यांनी काय केले आहे हे त्यांनाही अधिक स्पष्टपणे दिसेल, जेणेकरून ते पश्चात्ताप करून देवाकडे वळू शकतील.
आज तुमच्या जीवनात ज्या वाईट गोष्टींना तुम्ही सामोरे जाता, त्यांच्याकडे तुम्ही कसे पाहता यावर चिंतन करा. तुमच्या मनात काय घडते आणि ते तुमच्या वागण्यात कसे दिसते, याचा नीट विचार करा. जी पापे तुम्ही पाहता आणि ज्यांची झळ तुम्हाला सोसावी लागते, त्यांबद्दल तुम्हाला प्रेमापोटी दुःख होते का? स्वतःच्या आणि इतरांच्या पापांबद्दल तुम्हाला पवित्र दुःख वाटते का? प्रेमाचे हे रूप स्वतःमध्ये जोपासण्याचा प्रयत्न करा. मग तुम्हाला जाणवेल की तुम्ही स्वतः करत असलेल्या पापांच्या बाबतीत, तसेच इतरांच्या ज्या पापांची झळ तुम्हाला सोसावी लागते त्यांच्या बाबतीतही, बदल घडवून आणण्यास मदत करण्याची प्रेरणा या प्रेमातून मिळू शकते.
हे माझ्या दुःखित प्रभू, तू अनेकांची पापे सहन केलीस. लोक तुझ्याशी क्रूरपणे आणि अन्यायाने वागले. या सर्व पापांना, अगदी जी पापे होणार हे तुला आधीच माहीत होते त्यांनाही, तू पवित्र दुःखातून व्यक्त होणाऱ्या प्रेमाने प्रतिसाद दिलास. त्या दुःखातून तुझी सर्वांप्रती खरी करुणा आणि कळकळ प्रकट झाली. तुझ्या याच प्रेमाचे अनुकरण करण्याची कृपा मला दे, म्हणजे मलाही तुझ्या दुःखित हृदयाच्या पवित्रतेत सहभागी होता येईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
ख्रिस्त राजाची नोवेना
परंपरेनुसार ख्रिस्त राजाच्या महोत्सवापूर्वीच्या नऊ दिवसांत म्हटली जाते
१४ ते २२ नोव्हेंबर २०२५ या काळात दररोज ही नोवेना म्हटली जाते
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




