१० डिसेंबर २०२५
आगमनकाळाच्या दुसऱ्या आठवड्यातील बुधवार
आजची वाचने
लोरेतोची माता मरिया — ऐच्छिक स्मृतिदिन
प्रतिमा सौजन्य: अॅडोबी स्टॉक
“कष्ट करणाऱ्यांनो आणि ओझ्याने दबलेल्यांनो, तुम्ही सर्व माझ्याकडे या; मी तुम्हाला विसावा देईन. माझे जू आपल्या खांद्यांवर घ्या आणि माझ्याकडून शिका, कारण मी मनाने सौम्य आणि नम्र आहे; आणि तुम्हाला विसावा मिळेल. कारण माझे जू सोयीचे आहे आणि माझे ओझे हलके आहे.” मत्तय 11:28–30
या कोमल, आपल्याला जवळ बोलावणाऱ्या शब्दांची आपल्यापैकी प्रत्येकाला वाटते त्यापेक्षा अधिक गरज आहे. अनेक जण वरवर पाहता असे दाखवतात की ते आनंदी आहेत आणि त्यांच्या आयुष्यात सगळे काही सुरळीत आहे. समाजमाध्यमांवरील स्वतःच्या परिचयात लोक बहुतेकदा आपल्या आयुष्यातील आनंदाचे, यशाचे, मौजमजेचे आणि इतरांवर छाप पाडणारे क्षण दाखवतात. आनंदाची गोष्ट अशी की, खरोखरच आनंद मानण्यासारखे बरेच काही आहे आणि अनेकांना असे आशीर्वाद लाभले आहेत की ते इतरांबरोबर त्यांचा आनंद वाटू शकतात. तरीही, असेही काही प्रसंग येतात जेव्हा वर दिलेल्या येशूच्या शब्दांची आपल्याला पूर्वीपेक्षा जास्त गरज भासते.
तुमच्यावर कशाचे ओझे आहे? कोणते ओझे तुम्हाला सर्वांत जास्त दबवते? कधीकधी आपल्याला स्वतःची पुरेशी जाण नसल्यामुळे आपल्या ओझ्याचे मूळ कारणही ओळखता येत नाही. आपल्या असमाधानासाठी आपण आपल्या हाताबाहेरच्या परिस्थितीला दोष देतो. पण खरे असे आहे की, आपल्याला सर्वांत जास्त दबवणारे ओझे आपल्या स्वतःच्या पापांमुळेच निर्माण होते. जे आपल्या संपूर्ण अंतःकरणाने, मनाने, जिवाने आणि सामर्थ्याने देवावर प्रेम करतात आणि ख्रिस्ताच्या हृदयाने आपल्या शेजाऱ्यावर प्रेम करतात, ते पापापासून मुक्त असताना या जीवनातले कोणतेही ओझे त्यांना वाकवू शकत नाही आणि कोणतेही संकट त्यांना खचवू शकत नाही. अगदी भयंकर दुःखद प्रसंग किंवा अत्यंत जड क्रूसही देवाशी अधिक गाढ भेट घडण्याच्या संधी ठरतात. त्या भेटीतून दुःखातही गहन शांती आणि आनंद लाभतो.
“कष्ट करणाऱ्यांनो आणि ओझ्याने दबलेल्यांनो, तुम्ही सर्व माझ्याकडे या; मी तुम्हाला विसावा देईन.” येशूचे हे आमंत्रण केवळ जीवनातील अडचणींपासून दिलासा मिळवण्यासाठी नाही; पापाच्या ओझ्यातून मुक्त होण्याचे हे आमंत्रण आहे, जेणेकरून शुद्ध, त्यागमय प्रेमाचा येशूचा क्रूस आपल्याला वाहता येईल. पापापासून मिळालेले स्वातंत्र्य आपल्याला दैवी प्रेमाकडे नेते. या प्रेमात नेहमीच त्याग असतो आणि स्वतःला दुसऱ्यासाठी देणे असते. असे त्यागमय प्रेम जीवनातल्या इतर कोणत्याही गोष्टीपेक्षा अधिक समाधान देते, मन हलके करते आणि अधिक आनंद देते. पापावर प्रेम करण्याऐवजी देवावर प्रेम करायला आपण शिकतो, तेव्हा आपण त्याच्या हृदयाने प्रेम करू लागतो आणि येशूच्या पावलांवर पाऊल ठेवून निःस्वार्थपणे आपले जीवन इतरांसाठी अर्पण करतो. प्रेमाची ही कृती मग आपला सर्वांत मोठा आनंद बनते.
येशूच्या हृदयातून थेट तुमच्या हृदयाला दिलेल्या या वैयक्तिक आमंत्रणावर आज चिंतन करा. तो हे शब्द तुम्हालाच म्हणत आहे, ते ऐका. स्वतःच्या जीवनाकडे पाहा आणि ख्रिस्ताच्या प्रकाशात स्वतःला पूर्णपणे ओळखा. ज्या पापांचे ओझे तुम्हाला सर्वांत जास्त दबवते, ती ओळखून आपल्या प्रभूकडे सोपवा. त्याला तुम्हाला मुक्त करू द्या, म्हणजे तुम्हाला त्याच्यावर आणि इतरांवर त्याच्या हृदयाने प्रेम करता येईल. हेच ख्रिस्ताचे जू आहे. ते वाहणे हाच तुमच्या जीवनातील सर्वांत मोठा आनंद ठरेल.
हे मला जवळ बोलावणाऱ्या प्रभू, तू मला माझ्या अंतरात्म्यात डोकावून पाहायला बोलावतोस, जेणेकरून मला दबवणारे आणि ज्या स्वातंत्र्याची मला मनापासून आस आहे त्यापासून मला दूर ठेवणारे पाप मी ओळखू शकेन. हे प्रिय प्रभू, माझे डोळे उघड आणि माझ्या पापांमुळे आलेले ओझे दूर कर, म्हणजे तुझ्या निःस्वार्थ आणि त्यागमय प्रेमाचा क्रूस मला वाहता येईल आणि तो वाहण्यात मला परिपूर्ण आनंद व समाधान लाभेल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
संत आंद्रे यांची ख्रिसमस नोव्हेना
परंपरेनुसार 30 नोव्हेंबरपासून ख्रिसमसच्या पूर्वसंध्येपर्यंत ही प्रार्थना दररोज 15 वेळा म्हटली जाते.
आगमनकाळासाठीचे आमचे सर्व साहित्य पाहा
आगमनकाळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन
आजचे संत – लोरेतोची माता मरिया




