७ जानेवारी २०२६
प्रभुप्रकटीकरणानंतरचा बुधवार
आजची वाचने
पेन्याफोर्टचे संत रेमंड, धर्मगुरू—ऐच्छिक स्मरण
अँड्रूरॅबॉट, CC BY-SA 4.0, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत
पाण्यावर चालणारा ख्रिस्त — युलियुस सेर्गियुस फॉन क्लेवर
“धीर धरा, मीच आहे, भिऊ नका!” तो त्यांच्याबरोबर नावेत चढला आणि वारा थांबला. ते अगदी थक्क झाले. भाकरींच्या प्रसंगाचा अर्थ त्यांना समजला नव्हता. उलट, त्यांची अंतःकरणे कठीण झाली होती. मार्क 6:50–52
येशू समुद्रावरून चालत येताना प्रेषितांना दिसला, तेव्हा ते फार घाबरले. त्यांना जे शब्द तो बोलला, तेच शब्द तो आपल्यालाही बोलतो: “धीर धरा, मीच आहे, भिऊ नका!” आपल्याला वाटते त्यापेक्षा कितीतरी अधिक वेळा हे शब्द ऐकण्याची आपल्याला गरज असते. जीवनातल्या अनेक गोष्टींमुळे आपल्याला भीती वाटू शकते, चिंता लागू शकते, एखादा विचार मनाला सतत घेरून राहू शकतो, किंवा आपण नैराश्यात, अगदी निराशेच्या गर्तेतही जाऊ शकतो. कारण प्रेषितांप्रमाणेच आपल्यालाही देव कोण आहे हे अनेकदा पुरेपूर उमगत नाही. त्यामुळे आपली अंतःकरणे कठीणच राहतात.
आपल्या जीवनात देव कोण आहे हे न समजल्यामुळेच आपले अंतःकरण कठीण होते. जोपर्यंत आपण त्याला ओळखत नाही, आपल्यावरचे त्याचे प्रेम समजून घेत नाही आणि त्याच्यावर पूर्ण भरवसा ठेवत नाही, तोपर्यंत आपली अंतःकरणे पूर्णपणे मुक्त होऊ शकत नाहीत. प्रेषितांनी एकामागून एक चमत्कार पाहिले, कितीतरी उपदेश ऐकले, इतकेच नव्हे तर स्वतःही उपदेश केला आणि चमत्कार केले. तरीही त्यांना पूर्णपणे समजले नव्हते आणि त्यांनी पूर्ण विश्वास ठेवला नव्हता. शुभवर्तमान सांगते की “त्यांची अंतःकरणे कठीण झाली होती,” कारण “भाकरींच्या प्रसंगाचा अर्थ त्यांना समजला नव्हता.”
येशूने आपल्या प्रेषितांना “धीर धरा, मीच आहे, भिऊ नका!” असे म्हटले, तेव्हा त्यांच्या अंतःकरणात गाढ श्रद्धा रुजवण्याची त्याची इच्छा होती. आपणही हे शब्द आपल्या अंतःकरणात खोलवर उतरू दिले पाहिजेत. धैर्याने भीती दूर होते. “मीच आहे” असे म्हणत आपला प्रभू “मी देव आहे!” हे प्रकट करतो. येथे वापरलेले एगो एइमी हे ग्रीक शब्द निर्गम 3:14 मध्येही आढळतात. तेथे देव आपले नाव प्रकट करतो: “मी आहे.” हे आपण बुद्धीने मान्य केले, तरी देवाने प्रकट केलेले हे सत्य आपल्या अंतःकरणात खोलवर उतरून जीवनातल्या भीती आणि शंका दूर करू देण्यात आपण अनेकदा कमी पडतो.
शुभवर्तमानातील या उताऱ्यातील प्रतीके फार बोलकी आहेत. समुद्र हे जगाचे प्रतीक आहे, तर लाटा आणि वारा हे जगात आपल्याला अनेकदा अनुभवायला मिळणाऱ्या गोंधळाचे आणि अस्थिरतेचे प्रतीक आहेत. नाव म्हणजे ख्रिस्तसभा. रात्री पाण्यावर चालून आपला प्रभू दाखवतो की या जगातील सर्व गोष्टींवर त्याचे पूर्ण प्रभुत्व आहे. लाटा आणि वाऱ्याने नाव हेलकावत असतानाच तो तिच्यात चढतो. यातून तो दाखवतो की तो आपल्या ख्रिस्तसभेत सदैव उपस्थित असतो आणि आपण त्याला वाव दिला, तर तो शांती आणि स्थैर्य आणील.
आज यावर चिंतन करा: आपला प्रभू थेट तुमच्याकडे पाहून म्हणत आहे, “धीर धरा, मीच आहे, भिऊ नका!” आपले सारे लक्ष त्याच्याकडे द्या. तुमच्यासमोर कितीही अडचणी असोत आणि भोवती कितीही गोंधळ असल्यासारखे वाटो, देवाच्या सामर्थ्यापलीकडे काहीही नाही. यावर विश्वास ठेवा, भिऊ नका आणि त्याला आपल्या अंतःकरणात येण्याचे आमंत्रण द्या. मग त्याच्या शांतीने तुमचे अंतःकरण भरून जाईल.
हे माझ्या प्रभू, ‘मी आहे’ असे आपले नाव प्रकट करणाऱ्या महान देवा, तू सर्वशक्तिमान आहेस. तू प्रत्येक वादळ शांत करू शकतोस, प्रत्येक जखम बरी करू शकतोस, पुन्हा शांती प्रस्थापित करू शकतोस आणि अशांत परिस्थितीत धैर्य देऊ शकतोस. “मीच आहे, भिऊ नकोस!” हे तू मला सांगतोस, ते ऐकण्यास मला मदत कर. मी तुझ्याविषयी कधीही शंका घेऊ नये, माझ्या श्रद्धेत कधीही डळमळू नये आणि नेहमी तुझ्यावरच भरवसा ठेवावा, अशी मी प्रार्थना करतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत – पेन्याफोर्टचे संत रेमंड, याजक—ऐच्छिक स्मरण




