८ जानेवारी २०२६
प्रभुप्रकटीकरणानंतरचा गुरुवार
आजची वाचने
येशू सभास्थानात ग्रंथाची गुंडाळी उलगडतो — जेम्स टिसो यांचे चित्र
येशू आत्म्याच्या सामर्थ्याने गालीलात परतला आणि त्याच्याविषयीची बातमी त्या संपूर्ण प्रदेशात पसरली. त्याने त्यांच्या सभास्थानांत शिकवले आणि सर्वांनी त्याची स्तुती केली. लूक 4:14–15
लूकच्या शुभवर्तमानातील हा प्रसंग योहानाकडून येशूने बाप्तिस्मा घेतला आणि वाळवंटात चाळीस दिवस घालवले, त्यानंतर लगेच घडतो. त्या दिवसांत त्याने दुष्टाने घातलेल्या मोहांना तोंड दिले आणि त्यांच्यावर विजय मिळवला. तो “पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्याने” गालीलात परतला. लूकने या टप्प्यापर्यंत येशूच्या एकाही चमत्काराची नोंद केलेली नव्हती. पण याच अध्यायात पुढे स्पष्ट होते की येशूने कफर्णहूममध्ये याआधीच काही चमत्कार केले होते आणि “त्याच्याविषयीची वार्ता त्या संपूर्ण प्रदेशात पसरली.”
इतक्या लोकांचे लक्ष कशामुळे वेधले गेले? त्याच्या चमत्कारांची वार्ता पसरत होतीच; पण त्याच्यातून झळकू लागलेल्या पावित्र्यानेही लोक त्याच्याकडे आकर्षित झाले असावेत. तोपर्यंत येशूने लोकांच्या नजरेआड जीवन जगले होते. तो सर्व बाबतींत परिपूर्ण होता, तरी स्वतःला प्रकट करण्याची नेमलेली वेळ येईपर्यंत त्याचे देवत्व त्याच्या मानवत्वात दडलेले होते. आता ती वेळ आली होती. पडदा हळूहळू दूर होऊ लागला आणि लोकांना त्याची जाणीव होऊ लागली.
आपल्याही जीवनात असे काही काळ येतात, जेव्हा देव आपल्याला आपली श्रद्धा अंतःकरणाच्या गाभ्यात जपून ठेवण्यास बोलावतो, जेणेकरून देवाकडे वळण्याची आपली वाटचाल अधिक खोलवर जाईल. तर काही वेळा देव पडदा दूर करतो आणि आपल्याद्वारे इतरांना आपली कृपा व दया प्रकट करतो. देवाची कृपा आणि महिमा अशा रीतीने प्रकट होणे हा त्याचा हेतू असतो; ते पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्याने आणि तो ठरवेल त्या वेळीच घडले पाहिजे. आपल्यातून देवाचे तेज कसे झळकावे, हे ठरवणे आपल्या हातात नाही; ते तोच ठरवतो.
आपल्या जीवनाकडे नीट पाहिल्यावर, या क्षणी आपल्यासाठी देवाची इच्छा काय आहे असे तुम्हाला वाटते? कदाचित तुम्ही अलीकडेच देवाकडे वळला असाल आणि तुमच्या अंतःकरणात बरेच बदल घडत असतील. कदाचित तुम्हाला मोहांना तोंड द्यावे लागत असेल आणि वाळवंटात आपल्या प्रभूच्या सान्निध्यात विसावून दुष्टाचा सामना करण्याची व त्याच्यावर विजय मिळवण्याची गरज असेल. किंवा कदाचित देवाला आता तुमच्याद्वारे त्याचे पावित्र्य इतरांना अधिक स्पष्टपणे दाखवायला सुरुवात करायची असेल.
आजच्या शुभवर्तमानाचा शेवट एका आनंददायी सुरात होतो: “सर्व जण त्याच्याविषयी चांगले बोलत होते आणि त्याच्या मुखातून निघणारे कृपापूर्ण शब्द ऐकून थक्क झाले.” पण हे चित्र लवकरच बदलले. आपल्या प्रभूने नाझरेथच्या लोकांना फटकारले, कारण देवाचा अभिषिक्त म्हणून त्याचा स्वीकार करण्यापेक्षा चमत्कार पाहण्यातच त्यांना अधिक रस होता. देवाच्या त्या अभिषिक्ताविषयीचा यशयाच्या ग्रंथातील उतारा त्याने नुकताच वाचला होता. लोकांची अंतःकरणे देवाकडे वळवणे आणि आपणच मशीहा आहोत ही आपली खरी ओळख प्रकट करणे, हे येशूचे कार्य होते. पण त्याच्या गावातील लोकांना एखाद्या जादूच्या खेळासारखा चमत्कार पाहण्यातच अधिक रस होता. त्यामुळे त्यांना त्याच्या कार्याचा खरा उद्देश उमगला नाही आणि त्यांनी स्वतःच्या कठोर अंतःकरणाचा दोष येशूवर टाकला.
आपल्याही जीवनात देव जेव्हा आपल्याद्वारे त्याची दैवी कृपा प्रकट करण्याचे ठरवतो, तेव्हा सर्व जण ती स्वीकारतील अशी अपेक्षा करू नये. कृपेने आपल्यात घडणारा बदल इतरांसमोर एक आव्हान उभे करेल. येशू कोण होता आणि आजही कोण आहे, हे स्वीकारण्यास त्याच्या गावातील लोक तयार नव्हते. त्याचप्रमाणे, देव आपल्याद्वारे त्याची कृपा आणि सत्य प्रकट करत आहे, हे काही जण स्वीकारणार नाहीत आणि नाझरेथच्या लोकांनी आपल्या प्रभूला नाकारले तसे ते आपल्यालाही नाकारतील, याची आपण तयारी ठेवावी.
आज येशूच्या सार्वजनिक सेवाकार्याच्या आरंभाचे चिंतन करा. चिंतन करताना स्वतःला विचारा: देव त्याच्या इच्छेनुसार तुम्हालाही एखादे “सार्वजनिक सेवाकार्य” सुरू करण्यास बोलावत आहे का? लोकांची प्रतिक्रिया काहीही असो, मन शांत ठेवा. काही जण तुमच्या आनंदात सहभागी होतील, तर काही कदाचित होणार नाहीत. धैर्य धरा, पवित्र आत्म्याचे ऐका आणि देवाने केलेल्या अभिषेकाद्वारे, त्याला जसे योग्य वाटेल तसे, तुमच्यातून त्याला स्वतःला प्रकट करू द्या.
हे माझ्या दैवी प्रभू, तुझ्या पित्याच्या इच्छेनुसार तू पृथ्वीवरील जीवनाची पहिली तीस वर्षे तुझे देवत्व गुप्त ठेवलेस. योग्य वेळ आली तेव्हा तू पडदा दूर करू लागलास आणि तुझे पावित्र्य व सामर्थ्य प्रकट केलेस. लोकांच्या नजरेआड राहून प्रार्थना करण्याची आणि तुझ्याकडे अधिक पूर्णपणे वळण्याची वेळ कोणती, आणि माझ्याद्वारे तुझे पावित्र्य प्रकट करण्याची तुझी इच्छा कधी आहे, हे ओळखण्यास मला मदत कर. तुझ्या परिपूर्ण इच्छेनुसार आणि तू ठरवलेल्या योग्य वेळी नेहमी कृती करण्याचे धैर्य मला दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.




