5 फेब्रुवारी 2026
संत अगाथा, कुमारी व रक्तसाक्षी, यांचे स्मरण
आजची वाचने
सामान्य काळातील चौथ्या आठवड्याच्या गुरुवारची वाचने
प्रतिमा — अडोबी स्टॉकच्या सौजन्याने
“तुम्ही ज्या घरात प्रवेश कराल, ते ठिकाण सोडेपर्यंत त्याच घरात राहा. जिथे लोक तुमचे स्वागत करणार नाहीत किंवा तुमचे ऐकणार नाहीत, तिथून निघून जा आणि त्यांच्याविरुद्ध साक्ष म्हणून आपल्या पायांची धूळ झटकून टाका.” मग ते निघाले आणि त्यांनी लोकांना पश्चात्ताप करण्याचा उपदेश केला. त्या बारा प्रेषितांनी अनेक भुते घालवली आणि अनेक आजाऱ्यांना तेल लावून बरे केले. मार्क 6:10–13
येशूच्या सार्वजनिक सेवाकार्याच्या पहिल्या अर्ध्या काळात धर्मनेत्यांचा विरोध वाढत होता; तरीही येशूने पुष्कळ काही साध्य केले. अनेकांचे मनपरिवर्तन झाले, येशू हाच मशीहा आहे असा विश्वास अनेकांना वाटू लागला, पुष्कळ चमत्कार घडले आणि त्याची कीर्ती दूरदूर पसरली. या काळात येशूने आपल्या शिष्यांपैकी बारा जणांकडे विशेष लक्ष दिले, त्यांना इतरांमधून निवडले आणि प्रेषित म्हणून नेमले. येशूने दिलेल्या या विशेष मानामुळे कदाचित आपण इतर शिष्यांपेक्षा श्रेष्ठ आहोत असे त्यांना वाटले असेल आणि त्या अभिमानाशी त्यांना झगडावे लागले असेल.
आजच्या शुभवर्तमानात, “येशूने त्या बारा जणांना बोलावले, त्यांना दोघादोघांनी पाठवण्यास सुरुवात केली आणि अशुद्ध आत्म्यांवर त्यांना अधिकार दिला” (मार्क 6:7). हा दैवी अधिकार त्यांच्यासाठी नवा होता; तोवर त्यांनी अनुभवलेल्या कोणत्याही गोष्टीपेक्षा ही देणगी मोठी होती. म्हणूनच येशूने त्यांना सांगितले की, हे कार्य करताना देवाच्या दैवी तरतुदीवर विसंबून राहा आणि मिळालेला अधिकार नम्रतेने व साधेपणाने वापरा: “प्रवासासाठी चालण्याची काठी सोडून काहीही घेऊ नका—अन्न नाही, झोळी नाही, कमरेच्या पट्ट्यात पैसेही नाहीत, अशी त्याने त्यांना सूचना दिली. […] तो त्यांना म्हणाला, ‘तुम्ही ज्या घरात प्रवेश कराल, ते ठिकाण सोडेपर्यंत त्याच घरात राहा’” (मार्क 6:8, 10).
त्या बारा प्रेषितांसाठी हा एक निर्णायक क्षण होता. येशूच्या सार्वजनिक सेवाकार्याच्या पहिल्या अर्ध्या काळात ते आपल्या प्रभूचे शिष्य म्हणून त्याचे ऐकत होते, त्याच्याबरोबर जात होते, त्याच्यासोबत प्रार्थना करत होते आणि देवाच्या राज्याविषयी शिकत होते. आता अचानक येशूच्या नावाने आणि त्याच्या अधिकाराने कार्य करण्याची वेळ त्यांच्यावर आली. ते दोघादोघांनी आसपासच्या नगरांत व गावांत जाऊन लोकांना पश्चात्ताप करण्याचा उपदेश करू लागले, तेव्हा एक विलक्षण गोष्ट घडली. देवाचे सामर्थ्य आपल्याद्वारे कार्य करत आहे आणि लोकांचे जीवन बदलत आहे, हे त्यांनी प्रत्यक्ष पाहिले. आपल्या शब्दांना आणि कृतींना मिळालेल्या या नव्या अधिकारामुळे आपल्या आज्ञेने चमत्कार घडतात आणि आपल्या उपस्थितीत भुते पळून जातात, हे पाहून ते थक्क झाले असतील.
येशू ज्या पायावर आपली धर्मसभा उभारणार होता, तो पाया होण्याचे अनन्य कार्य त्या बारा प्रेषितांना, विशेषतः प्रेषितांचे प्रमुख संत पेत्र यांना, सोपवण्यात आले होते. तरी देवाने दिलेल्या या कार्यात आपलाही सहभाग आहे, हे आपण सर्वांनी ओळखले पाहिजे. देवाने आपल्यापैकी प्रत्येकाला नेमून दिलेल्या कार्याच्या गरजेनुसार आपल्यालाही “अशुद्ध आत्म्यांवर अधिकार” दिला जाईल. धर्मसभेने अधिकृत मान्यता दिलेले लोकच भूतबाधा निवारणाची औपचारिक सेवा करतात; तरी दररोज सैतानी कारवाया निष्फळ करण्यासाठी देव आपल्यापैकी प्रत्येकाला आपला अधिकार देतो. कृपेच्या अवस्थेत राहून आणि त्या कृपेवर विसंबून राहूनच आपण वाईटावर ख्रिस्ताने मिळवलेल्या विजयात सहभागी होतो: आपण सैतानाची कृत्ये निष्फळ करतो, त्याचे खोटे उघड करतो आणि इतरांना अंतःकरणाचे स्वातंत्र्य मिळवण्याच्या त्यांच्या प्रयत्नांत मदत करतो. आपापल्या जीवनपाचारणानुसार आणि आपल्याला खास सोपवलेल्या कार्यानुसार आपण हे निरनिराळ्या प्रकारे करतो.
ख्रिस्ताने तुम्हाला सोपवलेल्या कार्यावर आज चिंतन करा. आईवडील, पती-पत्नी, भावंडे, सहकारी, मित्र आणि शेजारी या सर्वांना ख्रिस्ताच्या कार्यात आपापल्या परीने सहभागी होण्याचे पाचारण आहे. आपल्या कार्याचा विचार करताना स्वतःला दोन प्रश्न विचारा. पहिला: त्या बारा प्रेषितांप्रमाणे तुम्ही आपल्या प्रभूच्या अधिक जवळ येऊन पश्चात्तापाचा आणि मनपरिवर्तनाचा मार्ग स्वीकारला आहे का? ख्रिस्ताशी अधिक पूर्णपणे एकरूप होण्यासाठी आपले मनपरिवर्तन अधिक सखोल करण्याचा तुम्ही निश्चय केला आहे का? दुसरा: ख्रिस्ताशी असलेल्या तुमच्या ऐक्यातून देवाने तुम्हाला सोपवलेले कार्य करण्यासाठी तुम्ही स्वतःला तयार होऊ दिले आहे का? आपल्या शब्दांनी आणि कृतींनी त्याच्या नावाने उपदेश करण्यास समर्थ करणारा त्याचा दैवी अधिकार तुम्हाला आपल्या जीवनात जाणवतो का? तुमच्या केवळ उपस्थितीतूनही ख्रिस्ताची कृपा इतरांपर्यंत पोहोचते आणि अंधार व वाईट दूर होतात का? देवाच्या इच्छेनुसार त्या बारा प्रेषितांना दिलेले कार्य पुढे चालू ठेवण्याचा निश्चय करा. मग देव तुमच्याद्वारे जे काही करील ते पाहून तुम्हीही थक्क व्हाल.
हे माझ्या गौरवशाली प्रभू, तू त्या बारा जणांना बोलावलेस, सत्याने व कृपेने त्यांना घडवलेस आणि त्यांच्या जीवनात खोल मनपरिवर्तन घडवून आणलेस. मग तू त्यांना तुझ्या नावाने पश्चात्तापाचा उपदेश करण्यासाठी आणि अधिकाराने वाईट दूर करण्यासाठी पाठवलेस. मला तुझ्या जवळ घे आणि तुझ्या कृपेने मला घडव, म्हणजे मी तुला अधिक पूर्णपणे ओळखीन, तुझ्यावर प्रेम करीन, तुझी सेवा करीन आणि इतरांपर्यंत तुझी कृपा पोहोचवण्याचे अधिक समर्थ साधन होईन. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
याविषयी वाचा: संत अगाथा, कुमारी व रक्तसाक्षी — स्मरण




