5 मार्च 2026
प्रायश्चित्तकाळाच्या दुसऱ्या आठवड्यातील गुरुवार
आजची वाचने
तो गरीब मनुष्य मरण पावला तेव्हा देवदूतांनी त्याला अब्राहामाच्या कुशीत नेले. श्रीमंत मनुष्यही मरण पावला आणि त्याला पुरण्यात आले. अधोलोकात यातना भोगत असताना त्याने वर पाहिले, तेव्हा त्याला दूरवर अब्राहाम आणि त्याच्या शेजारी लाझर दिसला. लूक 16:22–23
पैसा धोकादायक असतो; सत्ता, प्रसिद्धी, शारीरिक सौंदर्य आणि असामान्य प्रतिभा याही तशाच धोकादायक असतात. या सगळ्या गोष्टी मिळाव्यात अशी इच्छा लोकांना अनेकदा होते. त्या मिळवण्यासाठी ते धडपडतात आणि ज्यांच्याकडे त्या आहेत त्यांचा हेवाही करतात. यांपैकी प्रत्येक गोष्टीतून फार मोठे भले होऊ शकते. पण नेमक्या याच कारणामुळे त्यांतून मोठे पापही घडू शकते.
वरील शुभवर्तमानातील उतारा एका श्रीमंत मनुष्याच्या आणि लाझर नावाच्या एका गरीब मनुष्याच्या जीवनाचे शाश्वत परिणाम आपल्यासमोर मांडतो. श्रीमंत मनुष्य ऐषआरामात राहत असे, उंची वस्त्रे घालत असे, रोज मेजवानीचा आस्वाद घेत असे आणि आपली संपत्ती साठवून ठेवत असे. याउलट, लाझर अत्यंत गरीब होता. त्याचे अंग व्रणांनी भरलेले होते आणि अनेकदा कुत्र्यांना घातले जाणारे उरलेसुरले अन्न तरी आपल्याला खायला मिळावे, अशी त्याची आस होती.
या कथेचा गाभा असा आहे की, मृत्यूनंतर त्या दोघांची स्थिती अगदी उलट झाली. अधोलोकात घोर यातना भोगत असताना श्रीमंत मनुष्याने अब्राहामाकडे विनवणी केली की, त्याने आपल्याला थोडा दिलासा द्यावा आणि आपल्या पाच भावांना सावध करण्यासाठी लाझरला मेलेल्यांतून उठवावे. अब्राहामाचे उत्तर पूर्णपणे सत्याला आणि न्यायाला धरून होते: “जर ते मोशेचे आणि संदेष्ट्यांचे ऐकत नसतील, तर कोणी मेलेल्यांतून उठले तरी त्यांची खात्री पटणार नाही.” इथेच कथा संपते.
या दोघांपैकी कोणाच्या जागी असणे तुम्हाला आवडेल? त्यांच्या मृत्यूनंतर घडलेले सर्व काही कथेतून वगळले, तर बहुतेक लोक कदाचित श्रीमंत मनुष्याचे जीवन निवडतील. पण त्यांच्या जीवनाचे शाश्वत परिणामही लक्षात घेतले, तरच कोणती निवड करावी हे स्पष्ट होते.
श्रीमंत असूनही स्वर्गप्राप्ती होऊ शकते का? किंवा या जीवनात मोठे यश आणि प्रसिद्धी मिळवून देणारी सत्ता, सौंदर्य आणि नैसर्गिक गुण असतानाही स्वर्गप्राप्ती होऊ शकते का? नक्कीच होऊ शकते; पण त्यासाठी, आपली परिस्थिती कोणतीही असो, शुभवर्तमानाचा स्वीकार करावा लागतो. आपण श्रीमंत असो वा गरीब, यशस्वी असो वा नसो, आपल्याकडे सौंदर्य आणि प्रतिभा असो वा नसो, आपल्या सर्वांसमोर एकच प्रश्न आहे: माझे संपूर्ण अस्तित्व आणि माझ्याकडे जे काही आहे ते सर्व मी उदारपणे आणि मनापासून देवाच्या सेवेला वाहिले आहे का? की नश्वर गोष्टींनाच मी देव मानले आहे?
वर उल्लेख केलेल्या “चांगल्या” गोष्टी ज्यांच्याकडे नाहीत, त्यांनाही या गोष्टींच्या अभावामुळेच आपले या जगातील जीवन दुःखी आहे असे वाटण्याचा धोका असतो. हेही तितकेच धोकादायक आहे. खरा मुद्दा असा आहे की, आपण कोण आहोत, आपल्याकडे काय आहे, लोक आपल्याकडे कसे पाहतात, आपण कसे दिसतो किंवा आपल्याला कोणत्या नैसर्गिक देणग्या लाभल्या आहेत, यांपैकी काहीही असो, देवच आपला देव असला पाहिजे. शिवाय, देवाने दिलेले सद्गुण हे या जगात त्याच्या इच्छेप्रमाणे वागण्याचे साधन ठरतात आणि अशा रीतीने आपण पुढील जीवनासाठी तयार होतो.
पैसा, सत्ता, प्रसिद्धी, सौंदर्य आणि प्रतिभा या गोष्टी “धोकादायक” आहेत, कारण त्यांनाच देव मानण्याचा मोह आपल्याला होतो. जेव्हा त्या पूर्णपणे आणि केवळ देवाच्या सेवेसाठी व त्याची इच्छा पूर्ण करण्यासाठी वाहिल्या जातात, तेव्हा त्या खरे आशीर्वाद ठरतात. गरिबी आणि या जगातील प्रत्येक आपत्ती यांतही धोका आणि आशीर्वाद या दोन्हींची तितकीच शक्यता असते. जीवनातली गरिबी किंवा संकटे स्वीकारून देवाच्या गौरवासाठी त्याला बलिदान म्हणून अर्पण केली, तर त्यांतून विपुल आशीर्वाद मिळतात. पण आपण त्यांचा तिरस्कार केला आणि त्यांना सुखाच्या वाटेतील अडथळे मानले, तर आपल्याला हव्या असलेल्या गोष्टींनाच आपण खोटे देव बनवतो.
आज चिंतन करा: तुम्ही आपले जीवन किती पूर्णपणे देवाला आणि त्याच्या पवित्र इच्छेला समर्पित केले आहे? तुम्ही त्या श्रीमंत मनुष्यासारखे असाल किंवा गरीब लाझरसारखे, तुमच्या जीवनाचा कोणताही भाग देवाच्या कृपेपासून दूर ठेवू नका. तुमच्या जीवनातील चांगले आणि वाईट असे सर्व काही देवपित्याच्या गौरवासाठी ख्रिस्ताशी एकरूप झाले पाहिजे. खऱ्या शाश्वत संपत्तीकडे नेणारा हाच एकमेव मार्ग आहे.
हे विपुल दान देणाऱ्या प्रभू, प्रत्येक चांगली गोष्ट तुझ्याकडूनच येते. या जगातील नश्वर गोष्टींच्या आसक्तीतून आणि हव्यासातून मला मुक्त कर, म्हणजे मी अधिक निःस्वार्थपणे आणि त्यागभावनेने जगेन. माझे शाश्वत जीवन कल्पनेपलीकडच्या आशीर्वादांनी भरून जावे, म्हणून मी पुन्हा स्वतःला तुला समर्पित करतो आणि तुझ्या पवित्र इच्छेप्रमाणे सेवा करण्यास वाहून घेतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
चौदाव्या दिवसाची चिंतने:
वाळवंटातील ४० दिवस & क्रुसाजवळचे ४० दिवस
प्रायश्चित्तकाळासाठी उपयुक्त साहित्य
प्रायश्चित्तकाळासाठी पवित्र शास्त्रावर आधारित चिंतने





