22 मार्च 2026
प्रायश्चित्तकाळातील पाचवा रविवार (वर्ष अ)
आजची वाचने
(टीप: वर्ष ब व क मध्ये आत्मपरीक्षणाचे विधी साजरे केले जातात तेव्हाही हे शुभवर्तमान ऐच्छिक आहे.)
मिलान — सान जॉर्जो चर्चमधील लाझरच्या पुनरुत्थानाचे चित्रण
व्हिडिओ
येशू जिथे होता तिथे मरिया आली. त्याला पाहताच ती त्याच्या पाया पडली आणि म्हणाली, “प्रभू, तू इथे असतास तर माझा भाऊ मरण पावला नसता.” ती आणि तिच्याबरोबर आलेले यहुदी रडत आहेत, हे पाहून येशू व्याकूळ झाला; त्याचे अंतःकरण खोलवर अस्वस्थ झाले. त्याने विचारले, “तुम्ही त्याला कुठे ठेवले आहे?” ते त्याला म्हणाले, “महाराज, येऊन पाहा.” आणि येशू रडला. योहान 11:32–35
आजच्या शुभवर्तमानात येशूचे मनुष्यत्व ठळकपणे दिसते. लाझरच्या मृत्यूनंतर आजूबाजूच्या लोकांचे दुःख पाहून येशूचे अंतःकरण हेलावते. शुभवर्तमान सांगते की तो “फार व्याकूळ आणि अस्वस्थ झाला” आणि शेवटी “रडला.” “फार व्याकूळ झाला” यासाठी वापरलेला एम्ब्रिमाओमाय हा ग्रीक शब्द मनात उठलेली तीव्र खळबळ, अगदी संताप किंवा रागही सूचित करतो. त्याचा “त्याने आत्म्यात हुंकार सोडला” असाही अनुवाद करता येईल. यात त्याच्या जिवाच्या अगदी तळातून उमटलेली, आवरता न आलेली प्रतिक्रिया सूचित होते. काही भाष्यकारांच्या मते, येशूचा संताप रडणाऱ्या लोकांवर नव्हता; तो पापामुळे आलेल्या मृत्यूच्या वास्तवावर होता. देव या नात्याने येशूला माहीत होते की मानवजातीसाठी पित्याच्या मूळ योजनेत मृत्यूला स्थान नव्हते. दैवी दृष्टीने त्याने मृत्यूकडे पापाचा परिणाम म्हणून पाहिले. म्हणून मृत्यूने त्याच्या मनात न्याय्य संताप जागवला आणि त्याचे मानवी हृदय खोलवर अस्वस्थ केले.
या उताऱ्यात पुढे बायबलमधील सर्वांत छोट्या वचनात येशूचे मनुष्यत्व प्रभावीपणे दिसते: “आणि येशू रडला.” तो का रडला? इब्री लोकांना लिहिलेल्या पत्रात संत पौल आपल्याला आठवण करून देतात: “आपल्या दुर्बलतांविषयी सहानुभूती दाखवू शकत नाही असा आपला प्रमुख याजक नाही. उलट, आपल्याप्रमाणेच त्याची सर्व प्रकारे परीक्षा झाली, तरी त्याने पाप केले नाही” (इब्री 4:15). येशूचे अश्रू आपल्याला दाखवतात की परमपवित्र त्रित्वाला मानवी वेदनेची प्रत्यक्ष जाण आहे. देहधारी पुत्राने स्वतः दुःख अनुभवले आणि त्याच्याद्वारे पिता व पवित्र आत्मा या दुःखात सहभागी झाले.
लाझरच्या बहिणी आणि तिथे जमलेले इतर लोक ज्या प्रकारे रडत होते, त्यापेक्षा येशूचे रडणे वेगळे होते, हे लक्षात घेणे महत्त्वाचे आहे. येशूच्या रडण्याचे वर्णन करण्यासाठी एदाक्रिसेन हा ग्रीक शब्द वापरला आहे. त्याचा अर्थ “अश्रू ढाळणे” किंवा “निःशब्दपणे रडणे” असा होतो. त्याचे अश्रू हे त्याच्या स्वतःच्या दुःखाची संयत, हळवी आणि मनापासून उमटलेली अभिव्यक्ती होते; त्यांत दैवी करुणा भरून राहिली होती. याउलट, इतरांच्या रडण्याचे वर्णन क्लायो या ग्रीक शब्दाने केले आहे. याचा अर्थ मोठ्याने आक्रोश करणे असा होतो. त्या काळी सामूहिक आणि विधिपूर्वक शोक व्यक्त करण्याची ही नेहमीची रीत होती. येशूचा शोक ना विधीचा भाग होता, ना अतिरेकी होता. तो हळवा आणि मनापासूनचा होता, स्वतःच्या दुःखातून आणि दैवी करुणेतून उमटलेला होता.
येशूची गाढ करुणा, आपले दुःख समजून घेण्याची त्याची संवेदनशीलता आणि त्याची व्यथा आपण कधीही विसरू नये. त्याच्या मानवी हृदयालाही आपल्यासारख्याच भावना जाणवतात. आपण दुःखी असतो तेव्हा तोही दुःखी होतो, आपल्या वेदनेत सहभागी होतो आणि पापाची आपल्यावर असलेली पकड पाहून त्याचे मन हेलावते. लाझरच्या मृत्यूच्या वेळी या भावना अनुभवल्यानंतर येशू कबरेबाहेर उभा राहिला आणि “मोठ्या आवाजात म्हणाला, ‘लाझरा, बाहेर ये!’” (योहान 11:43). त्याच्या या आज्ञेमागची उत्कटता आपण कल्पनेत आणू शकतो. आपल्या जीवनात जेव्हा आपल्याला पापाचा मोह होतो किंवा मानवी दुर्बलतेचे ओझे जाणवते, तेव्हा त्याच दैवी अधिकाराने आणि मानवी उत्कटतेने येशू आपल्याला मुक्त होण्यासाठी जी हाक देतो, ती आपण ऐकली पाहिजे.
आज येशूच्या मनुष्यत्वावर आणि आपण जे काही अनुभवतो ते त्याला किती पूर्णपणे समजते, यावर चिंतन करा. आपल्या दुःखाशी तो किती खोलवर समरस होतो आणि त्याच्या कृपेने आपण पुन्हा उभे राहतो तेव्हा त्याला किती आनंद होतो, यावरून त्याला आपली किती जवळून ओळख आहे हे दिसते. आपल्याला त्याच्या देवत्वात सहभागी होता यावे म्हणून देव सर्व बाबतींत आपल्यापैकी एक झाला आणि आपल्या मानवी अवस्थेत सहभागी झाला; मात्र तो पापरहित राहिला. त्याच्या मनुष्यत्वावर मनन करा आणि त्याच्या जवळिकीने तुम्हाला त्याच्याकडे ओढू द्या, जेणेकरून तुम्हाला त्याच्या दैवी जीवनात वाटा मिळेल.
हे परम करुणामय प्रभू, तू मानवी स्वभावाचा पूर्णपणे अनुभव घेतलास. तू कधीही पाप केले नाहीस, तरी आमच्या पापाचे आणि दुःखाचे परिणाम तू स्वतः अनुभवलेस आणि त्या सर्वांत तुझी दैवी करुणा ओतलीस. तुझ्या मनुष्यत्वाद्वारे मला तुझ्या देवत्वात वाटा मिळतो, याची जाणीव ठेवून तुझ्या मनुष्यत्वाचे सदैव स्मरण करण्यास मला मदत कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
प्रायश्चित्तकाळातील पाचव्या रविवारसाठी ध्यान:
वाळवंटातील 40 दिवस
प्रायश्चित्तकाळासाठी पवित्र शास्त्रावर आधारित चिंतने




