मराठी

तुम्हाला हवी असलेली तृप्ती

22 एप्रिल 2026
पुनरुत्थानकाळातील तिसऱ्या आठवड्याचा बुधवार
आजची वाचने

रंगीत काचेत साकारलेले डोंगरावरील प्रवचन — अ‍ॅडोबीच्या सौजन्याने

व्हिडिओ

येशू लोकसमुदायाला म्हणाले, “मी जीवनाची भाकर आहे. जो माझ्याकडे येतो त्याला कधीही भूक लागणार नाही आणि जो माझ्यावर विश्वास ठेवतो त्याला कधीही तहान लागणार नाही. पण मी तुम्हाला सांगितले की, तुम्ही मला पाहिले असूनही माझ्यावर विश्वास ठेवत नाही.” योहान 6:35–36

जीवनाच्या भाकरीविषयीचे येशूंचे प्रवचन ऐकणाऱ्यांपैकी काहींना धक्का बसला असावा. ज्यांनी ते श्रद्धेने ऐकले, त्यांना ते पूर्णपणे समजले नसले तरी ते येशूंवर विश्वास ठेवू लागले. ज्यांनी ते साशंक मनाने ऐकले, त्यांना धक्का तर बसलाच, पण रागही आला, हे त्यांच्या प्रतिक्रियेवरून दिसते. आजच्या शुभवर्तमानात येशू आपली दैवी ओळख आणि कार्य सर्वांत स्पष्टपणे प्रकट करतात आणि आपल्या जीवनात त्यांचा स्वीकार करण्याचे आमंत्रण आपल्याला देतात.

आपणच जीवनाची भाकर आहोत असे घोषित केल्यानंतर, येशू त्यांना या कार्यासाठी पाठवणाऱ्या स्वर्गीय पित्याशी असलेले आपले ऐक्य प्रकट करतात. ते जाहीर करतात, “माझ्याकडे येणाऱ्या कोणालाही मी नाकारणार नाही,” कारण त्यांना पाठवणाऱ्या पित्याची इच्छा पूर्ण करण्यासाठी ते “स्वर्गातून खाली आले” आहेत. शेवटी पित्याची इच्छा आणि आपले कार्य यांविषयी येशू म्हणतात, “जो कोणी पुत्राला पाहतो आणि त्याच्यावर विश्वास ठेवतो, त्याला सनातन जीवन लाभावे; आणि शेवटच्या दिवशी मी त्याला पुन्हा उठवीन” (पाहा योहान 6:37–40). येशूंनी प्रकट केलेले हे सत्यही श्रद्धेने न ऐकणाऱ्यांना धक्कादायक वाटले असावे.

त्या काळी इस्राएलच्या लोकांना मोशेचे नियमशास्त्र, स्तोत्रे आणि संदेष्ट्यांचे लेख यांचा अर्थ उलगडून सांगणाऱ्या रब्बींचे बोलणे ऐकण्याची सवय होती. हे विद्वान धर्मगुरू अनेकदा स्पष्टपणे आणि अधिकारवाणीने बोलत, पण येशूंसारखे मात्र कोणीही बोलत नसे. त्यांच्या बोलण्यातला स्पष्टपणा आणि अधिकार ठळकपणे जाणवत होता, आणि त्यांची शिकवण नवी होती. प्राचीन काळचे संदेष्टेही त्यांच्यासारखे बोलले नाहीत. ते ईश्वरी संदेश देताना सहसा “प्रभू असे म्हणतो…” अशी सुरुवात करत. पण येशूंच्या शिकवणीत आमूलाग्र बदल दिसतो: जणू ते घोषित करतात, “मीच प्रभू आहे…”

काहींनी शंका घेतली असेल आणि टीकाही केली असेल; पण ज्यांनी नम्र अंतःकरणाने, मोकळ्या मनाने आणि श्रद्धेने येशूंचे शब्द ऐकले, त्यांचाही आपण विचार करायला हवा. ही नवी आणि विस्मयकारक शिकवण ऐकताना त्यांच्या अंतःकरणाने “होय!” असा प्रतिसाद दिला असेल, तर त्यांच्या बुद्धीने “हे मला समजत नाही” असे म्हटले असेल.

श्रद्धेच्या देणगीचा अनुभव घेताना आपलीही अशीच प्रतिक्रिया होते, हे आपल्याला जाणवेल. देवाने प्रकट केलेली गूढ सत्ये अनेकदा प्रथम आपल्या अंतरात्म्याला स्पर्श करतात आणि आपल्याला विश्वास ठेवायला बोलावतात. आपण विश्वास ठेवल्यानंतरच त्यांचा अर्थ अधिक स्पष्ट होतो. खरे तर, अनेकदा आकलनाआधी श्रद्धा येते. ती आपल्याला आधी भरवसा ठेवायला शिकवते आणि कालांतराने अधिक सखोल समज लाभते. म्हणून विश्वास ठेवण्यासाठी एखादी गोष्ट पूर्णपणे समजलीच पाहिजे असे नाही, हे आपण लक्षात घेतले पाहिजे. आपण ज्या सत्यावर विश्वास ठेवतो ते आपल्या बुद्धीला अजून उमगले नसले, तरी अंतःकरणाने त्यावर विश्वास ठेवणे योग्य आहे. परमप्रसादाच्या बाबतीत हे विशेषतः खरे आहे.

संत योहान व्हियानी एकदा म्हणाले, “परमप्रसादाइतके महान असे काहीही नाही. देवाकडे याहून अधिक मौल्यवान काही असते, तर त्याने ते आपल्याला दिले असते.” तुम्हाला यावर विश्वास आहे का? या जीवनात आपल्याला मिळू शकणाऱ्या भौतिक संपत्तीपैकी काहीही परमप्रसादाइतके मोलाचे, महत्त्वाचे किंवा अमूल्य नाही. का? कारण परमप्रसाद म्हणजे स्वतः येशूच. ते जीवनाची भाकर आहेत. ही अमूल्य देणगी आपण स्वीकारतो, तेव्हा येशूंचे शरीर व रक्त, त्यांचा आत्मा आणि त्यांचे देवत्व आपल्या आत्म्यात येतात.

“जो माझ्याकडे येतो त्याला कधीही भूक लागणार नाही आणि जो माझ्यावर विश्वास ठेवतो त्याला कधीही तहान लागणार नाही,” असे लोकसमुदायाला सांगितल्यावर येशू म्हणाले की काही जण त्यांच्यावर विश्वास ठेवणार नाहीत. पण परमप्रसादाचे रहस्य पूर्णपणे समजले नसले तरी जे विश्वास ठेवतात, त्यांना “कधीही भूक लागणार नाही” आणि “कधीही तहान लागणार नाही” असे वचन दिले आहे. येशू ज्या भुकेविषयी आणि तहानेविषयी बोलतात, त्या केवळ शरीराच्या गरजा नाहीत, हे स्पष्ट आहे. जीवनाला पूर्णता लाभावी, समाधान आणि शांती मिळावी, अशी ही आपल्या अंतःकरणाच्या गाभ्यातून उठणारी ओढ आहे. आपल्याला पूर्णत्व लाभावे, अपराधभाव व लज्जा यांतून मुक्ती मिळावी आणि स्वाभाविक रीतीने मिळू शकणाऱ्या कोणत्याही समाधानापलीकडची तृप्ती लाभावी, अशी ही आस आहे. परमप्रसादात हीच तृप्ती मिळते. येशू परमप्रसादात खरोखर उपस्थित आहेत आणि आपल्या आत्म्याची प्रत्येक आस तृप्त करण्याची त्यांची इच्छा आहे.

परमप्रसादाद्वारे तुमच्या आत्म्याची सर्वांत खोल भूक आणि तहान भागवण्याचे जे आमंत्रण येशू तुम्हाला देतात, त्यावर आज चिंतन करा. ते तुम्हाला स्वतःशी वैयक्तिक भेटीसाठी बोलावतात, जेणेकरून जग देऊ शकत नाही असे खरे समाधान तुम्हाला त्यांच्यात मिळावे. सुखोपभोग, सोयीसुविधा, लहरींची पूर्तता, धनसंपत्ती आणि प्रतिष्ठा अशा अनेक क्षणभंगुर गोष्टींतून ती तृप्ती मिळवण्याचा आपण प्रयत्न करतो. पण त्यांपैकी कशानेही ती मिळत नाही. आपल्या अंतरंगात डोकावून तिथल्या अनेक आकांक्षा ओळखताना, जो एकटाच तुम्हाला तृप्त करू शकतो त्या येशूंकडे वळा. परमप्रसादावरील तुमची श्रद्धा नव्याने दृढ करा आणि येशू तुम्हाला देऊ इच्छित असलेली तृप्ती स्वीकारा.

हे पवित्र Eucharist मधील माझ्या प्रभू, मी तुझ्याकडे आलो तर तू माझ्या अंतःकरणातील सर्वांत खोल आकांक्षा पूर्ण करशील आणि माझी सारी भूक व तहान भागवशील, असे वचन तू दिले आहेस. मी खरोखर तुझ्याकडे येत आहे. तू जीवनाची भाकर आहेस आणि पित्याकडे जाण्याचा एकमेव मार्ग तूच आहेस, असा माझा विश्वास आहे. पवित्र ख्रिस्तप्रसादातील तुझ्या वास्तविक उपस्थितीवरील माझा विश्वास मी पुन्हा दृढ करतो. प्रत्येक वेळी मी तुला ग्रहण करीन, तेव्हा माझे हृदय मला बदलून टाकणाऱ्या तुझ्या प्रेमासाठी खुले राहो, अशी मी प्रार्थना करतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

पुनरुत्थानकाळासाठी पवित्र शास्त्रावरील मनन

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

पुनरुत्थानकाळातील प्रार्थना

आजचे संत आणि सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय