२९ एप्रिल २०२६
सिएनाची संत कॅथरीन, कुमारी व ख्रिस्तसभेची धर्मपंडिता — स्मृतिदिन
आजची वाचने
पुनरुत्थानकाळातील चौथ्या आठवड्याच्या बुधवारची वाचने
येशू मोठ्याने म्हणाला, “जो माझ्यावर विश्वास ठेवतो, तो केवळ माझ्यावरच नव्हे, तर ज्याने मला पाठवले त्याच्यावरही विश्वास ठेवतो. जो मला पाहतो, तो ज्याने मला पाठवले त्याला पाहतो. माझ्यावर विश्वास ठेवणारा कोणीही अंधारात राहू नये म्हणून मी प्रकाश म्हणून जगात आलो आहे.” योहान 12:44–46
तुम्हाला देवाचे दर्शन घ्यायचे आहे का? आपली श्रद्धा आपल्याला शिकवते की जे कृपेच्या अवस्थेत मरण पावतात, त्यांना देवाचे परमानंददायी दर्शन लाभेल. त्या दर्शनात देवाच्या स्वरूपाची आणि गौरवाची अत्यंत स्पष्ट व उत्कट अनुभूती मिळते. ज्यांचे शुद्धीकरण अजून बाकी आहे, त्यांना देव आपल्या दयाळूपणाने शुद्धिस्थानाची देणगी देतो, जेणेकरून ते अनंतकाळ त्याचे दर्शन घेण्यास तयार होतील. स्वर्गात सर्वजण देवाला समोरासमोर पाहतील आणि त्याच्या व सर्व संतांच्या सहवासात परिपूर्ण आनंद अनुभवतील. पण देवाचे दर्शन घडण्याचे वचन केवळ स्वर्गातच पूर्ण होऊ लागते असे नाही. श्रद्धेद्वारे आपण आतापासूनच त्याला पाहू लागतो. तुम्हाला पिता दिसतो का?
येशू वचन देतो, “जो माझ्यावर विश्वास ठेवतो, तो ज्याने मला पाठवले त्याच्यावरही विश्वास ठेवतो, आणि जो मला पाहतो, तो ज्याने मला पाठवले त्याला पाहतो.” पृथ्वीवर येशूने “अदृश्य देवाची प्रतिमा” (कलस्सैकरांस 1:15) या नात्याने पित्याला प्रकट केले. येशूचे देवत्व त्याच्या मानवतेच्या आड दडलेले असले, तरी श्रद्धेमुळे त्याच्या अनुयायांना त्याच्याद्वारे पित्याची उपस्थिती जाणवली. देवाचा संपूर्ण गौरव प्रकट झाला नव्हता, तरी येशूला पाहणे म्हणजे खरोखर देवाचे दर्शन घेणे होते.
येशूच्या स्वर्गारोहणानंतरही आज तो आपल्यामध्ये उपस्थित आहे, विशेषतः पवित्र युकरिस्तात. आपल्या इंद्रियांना केवळ भाकर आणि द्राक्षारस जाणवतात, पण आपण देवाचेच दर्शन घेत आहोत, हे श्रद्धा आपल्याला उलगडून दाखवते. संत थॉमस अक्विनास यांनी तान्तुम एर्गो या स्तोत्रात म्हटल्याप्रमाणे, “जिथे दुर्बल इंद्रिये अपुरी पडतात, तिथे श्रद्धा ती सारी उणीव भरून काढते.” आपण श्रद्धेने पवित्र युकरिस्ताजवळ जातो तेव्हा आपल्याला येशू दिसतो, आणि त्याच्याद्वारे पिता दिसतो.
पवित्र युकरिस्ताव्यतिरिक्तही आपल्याला देवाच्या उपस्थितीचा अनुभव येतो: जेव्हा कृपा आपल्या अंतःकरणाला स्पर्श करते, जेव्हा आपण प्रेमाने एखादी कृती करतो, जेव्हा आपण संस्कार स्वीकारतो किंवा प्रार्थनापूर्वक त्याचे वचन वाचतो. अशा क्षणांत देव स्वतःला अप्रत्यक्षपणे प्रकट करतो आणि श्रद्धेच्या डोळ्यांनी त्याला ओळखण्याचे आमंत्रण देतो.
येशू असेही म्हणाला, “माझ्यावर विश्वास ठेवणारा कोणीही अंधारात राहू नये म्हणून मी प्रकाश म्हणून जगात आलो आहे.” हा प्रकाश आपल्या आत्म्याला आतून उजळतो आणि देव आपल्या जीवनात उपस्थित आहे व कार्य करीत आहे, याची खात्री देतो. श्रद्धेमुळे त्याचे कार्य आपल्याला दिसते आणि तो जवळ आहे, हे आपल्याला निःसंशयपणे कळते. तुम्हाला हा प्रकाश दिसतो का? तुम्हाला पुत्र, पिता आणि पवित्र आत्मा दिसतात का?
श्रद्धेच्या विरुद्ध असलेली शंका आपल्या जीवनात अंधार आणते. शंकेशी झुंज देणे हा मानवी जीवनातील सर्वसाधारण अनुभव असला, तरी देव आपल्याला तिच्यावर मात करण्याचे आमंत्रण देतो. देवाने दिलेली खरी श्रद्धा आपल्याला अशी खात्री देते, जी आपल्या शारीरिक इंद्रियांतून मिळणाऱ्या कोणत्याही जाणिवेपेक्षा अधिक खोल असते.
आपण येशूला पाहतो तेव्हा पित्यालाही पाहतो, या त्याच्या वचनावर आज चिंतन करा. तुमची आध्यात्मिक दृष्टी स्पष्ट आहे का? देवाची उपस्थिती तुम्हाला दररोज जाणवते का? तसे नसेल, तर प्रार्थनेत, संस्कारांत आणि जीवनातील कृपेने भरलेल्या क्षणांत त्याला शोधा. देवाला पाहण्याची सवय जितकी वाढेल, तितकी त्याची उपस्थिती आपल्याला अधिक सहज जाणवेल. स्वर्गात आपण त्याला समोरासमोर पाहू आणि शाश्वत आनंद व प्रेमात त्याचे दर्शन घेऊ, त्या गौरवशाली दिवसासाठी ही सवय आपल्याला तयार करते.
हे माझ्या सदैव उपस्थित प्रभू, तू स्वर्गात आरोहण केलेस, तरी तुझ्या कृपेने तू आमच्यासोबत राहतोस. तुझी खरी उपस्थिती दिवसागणिक माझ्या अंतःकरणाला स्पर्श करते. मला तुझे दर्शन घेण्यास आणि तुझ्याद्वारे पित्याला पाहण्यास मदत कर. मला ही आध्यात्मिक दृष्टी दे, जेणेकरून या जीवनात मी तुझ्यासोबत चालू शकेन आणि भावी जीवनात तुझ्या सहवासाचा आनंद सदैव घेऊ शकेन. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सिएनाची संत कॅथरीन, कुमारी व चर्चची धर्मविदुषी—स्मृतिदिन





