9 मे 2026
पुनरुत्थानकाळातील पाचव्या आठवड्याचा शनिवार
आजची पवित्र शास्त्रवाचने
आगमनकाळ 1 — लॉरेन्स ओपी, परवाना CC BY-NC-ND 2.0.
येशू आपल्या शिष्यांना म्हणाला: “जर जग तुमचा द्वेष करत असेल, तर लक्षात ठेवा की त्याने तुमच्या आधी माझा द्वेष केला. तुम्ही जगाचे असता, तर जगाने आपले म्हणून तुमच्यावर प्रेम केले असते. पण तुम्ही जगाचे नाही आणि मी तुम्हाला जगातून निवडले आहे, म्हणून जग तुमचा द्वेष करते.” योहान 15:18–19
आपला द्वेष केला जावा, असे कुणालाही वाटत नाही. तरीही आपले प्रभू अगदी स्पष्टपणे सांगतात: “मी तुम्हाला जगातून निवडले आहे, म्हणून जग तुमचा द्वेष करते.” जग ‘कदाचित’ तुमचा द्वेष करेल किंवा तुम्हाला ‘कदाचित’ काही अन्याय सोसावा लागेल, असे ते म्हणत नाहीत. ज्यांना त्यांनी जगातून निवडले आहे, त्यांचा जग द्वेष करेल, असे ते ठामपणे सांगतात. आपल्या श्रद्धेतील हा एक विरोधाभास आहे: ख्रिस्तामध्ये जगताना आपल्याला त्यांचे प्रेम लाभते, पण जगाकडून द्वेष आणि छळ वाट्याला येतो. तरीही हा द्वेष एका अधिक गहन सत्याची खूण आहे: या पतित जगाच्या क्षणभंगुर मूल्यांचे बंधन आता आपल्यावर नाही. उलट, जिथे शांती आणि खरे स्वातंत्र्य लाभते, त्या देवाच्या शाश्वत राज्यात आपण सहभागी आहोत.
या संदर्भात ‘जग’ म्हणजे देवाने निर्माण केलेली सृष्टी नव्हे. देवाने निर्माण केलेले सर्व काही चांगले आहे. इथे ‘जग’ म्हणजे पापात गुरफटलेली पतित आध्यात्मिक व्यवस्था. ‘जगाचे असणे’ म्हणजे सैतानी मूल्यांप्रमाणे वागणे: केवळ सत्ता मिळवण्यासाठी सत्तेच्या मागे लागणे, स्वतःच्या समाधानासाठी संपत्तीचा स्वार्थीपणे उपयोग करणे किंवा स्वतःची तृप्ती साधण्यासाठी देहसुखात रमणे. पतित जगाच्या मूल्यांनुसार जगणे हा मूर्खपणा आहे. अशा जगण्याने जीवन उथळ बनते. त्यातून आपल्या अंतरंगातील आध्यात्मिक ओढीची खरी तृप्ती होत नाही; उलट दुष्ट आत्म्यांच्या मत्सरात आणि द्वेषात आपण सहभागी होतो.
जगाच्या आसक्तींपासून मुक्त होणे सुरुवातीला कठीण जाते, कारण जगाच्या आहारी गेलेल्या लोकांना त्यांच्या अव्यवस्थित इच्छा आंधळे करतात. पापाची वाट निसरडी असते. लोकांनी आपल्याला स्वीकारावे म्हणून अगदी छोट्या बाबतीतही तडजोड केली, तर आपल्या जीवनाचे ध्येय नजरेआड होण्याचा आणि ख्रिस्तामध्ये असलेली आपली मुळे कमकुवत होण्याचा धोका असतो. लोक जितके अधिक पाप करतात, तितके अधिक दुःखी होतात; आणि ते जितके अधिक दुःखी होतात, तितके अधिक पापात समाधान शोधतात. हे दुष्टचक्र तुटते तेव्हाच मनात शांती रुजू लागते आणि स्वातंत्र्य लाभते. तरीही जगाच्या भ्रामक आकर्षणांपासून सुटण्याच्या या संघर्षात येशू आपल्याला एक गहन सत्य सांगतात: “मी तुम्हाला जगातून निवडले आहे.”
ख्रिस्ताने आपल्याला निवडले, याचा अर्थ देवाचा उद्देश पूर्ण करणाऱ्या आणि शाश्वत परिपूर्णतेकडे नेणाऱ्या जीवनासाठी आपल्याला वेगळे केले आहे. हे पाचारण आपल्याला ख्रिस्ताशी एकरूप होण्यास नेते आणि दुःखाचे रूपांतर गौरवाकडे नेणाऱ्या मार्गात करते. शिष्यांची ओळख त्यांनी स्वतः घडवलेली नाही; ती ख्रिस्ताच्या निवडीत रुजलेली आहे. देवाने त्यांना अशा कार्यासाठी वेगळे केले आहे, जे लौकिक महत्त्वाकांक्षांच्या मोहाला आव्हान देते. पवित्रतेचे आणि सत्याचे त्यांचे पाचारण जगाच्या पापाचा अंधार उघड करते आणि इतरांना मनपरिवर्तनाकडे आकर्षित करते, म्हणून त्यांना विरोध होणे अटळ आहे. तरीही या पाचारणासोबत शाश्वत आनंदाचे अभिवचनही मिळते.
यातून आपल्यापैकी प्रत्येकासमोर एक महत्त्वाचा प्रश्न उभा राहतो: जग तुमच्यावर प्रेम करते की तुमचा द्वेष करते? तुम्ही जगाच्या मूल्यांशी जुळवून घेता की त्यांच्या विरोधात उभे राहता? लौकिक महत्त्वाकांक्षा आणि मूल्ये स्वीकारलेल्या लोकांचे प्रेम मिळवण्याचा प्रयत्न केला, तर त्यांनी आपल्याला स्वीकारावे म्हणून आपण तडजोड करू लागतो. पण छळ झाला तरी आपण अढळ राहिलो, तर येशूंच्या विजयात आणि शाश्वत जीवनाच्या अभिवचनात आपल्याला वाटा मिळतो.
जे अटळ आहे त्यासाठी आपल्याला तयार करण्याकरिता येशू हे गंभीर सत्य सांगतात: “मी तुम्हाला सांगितलेले वचन लक्षात ठेवा: ‘कोणताही दास आपल्या धन्यापेक्षा मोठा नसतो.’ त्यांनी माझा छळ केला असेल, तर ते तुमचाही छळ करतील” (योहान 15:20). आपण त्यांचे वचन, त्यांचा इशारा लक्षात ठेवला पाहिजे, म्हणजे छळ, द्वेष, कोणत्याही प्रकारचा दोषारोप किंवा टीका सहन करावी लागली, तरी आपण निराश होणार नाही किंवा घाबरणार नाही. जगाच्या मूल्यांच्या विरुद्ध जगण्याचे परिणाम समजून घेतले, तर आपल्या प्रभूंना स्वतः जो नकार सहन करावा लागला, तशा नकाराला सामोरे जाण्यास आपण तयार होऊ.
देवाने तुम्हाला निवडले आहे, यावर आणि जगातून बाहेर पडण्याच्या या पाचारणाचे काय परिणाम होतात, यावर आज चिंतन करा. आपली श्रद्धा उघडपणे जगल्यामुळे कोणत्या प्रसंगी तुम्हाला टीका किंवा छळ सहन करावा लागतो, याचा विचार करा. असे करताना लक्षात ठेवा की तुम्हाला येशूंसारखे होण्याचे पाचारण आहे. यात त्यांच्या दुःखात सहभागी होणे आहे, तसेच त्यांच्या गौरवातही वाटा मिळणे आहे. संत पौल आपल्याला आठवण करून देतात: “माझ्या मते, आपल्यासाठी जो गौरव प्रकट होणार आहे, त्याच्या तुलनेत सध्याच्या काळातील दुःखे काहीच नाहीत” (रोमकरांस 8:18). भीतीला शरण जाऊ नका. धैर्य आणि विश्वास बाळगा: येशूंच्या पाचारणाबरोबरच, जे काही वाट्याला येईल त्याला सामोरे जाण्याची आणि ते सहन करण्याची कृपाही मिळते. पुनरुत्थानाचा आनंद आपली वाट पाहत आहे, हे लक्षात ठेवा.
हे विजयी प्रभू, तू जगावर, पापावर आणि मृत्यूवर विजय मिळवला आहेस. या पतित जगातून तू मला तुझ्या कृपेच्या प्रकाशात बोलावले आहेस. माझ्या श्रद्धेमुळे माझा छळ होतो तेव्हा मला धैर्य दे आणि श्रद्धेत अढळ राहण्याचे बळ दे. तुझ्या विजयावर भरवसा ठेवण्यास, आशेने छळ सहन करण्यास आणि तुझ्या शाश्वत गौरवात सहभागी होण्याच्या वचनात आनंद मिळवण्यास मला मदत कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.




