(तुमच्या धर्मप्रांतात आज स्वर्गारोहणाचा सोहळा साजरा होत असेल, तर खालील चिंतन वाचा. अन्यथा, पुढील चिंतनाकडे जा आणि रविवारी स्वर्गारोहणाचे चिंतन वाचा.)
आपल्या प्रभूचे स्वर्गारोहण (वर्ष अ)
“स्वर्गातील आणि पृथ्वीवरील सर्व अधिकार मला देण्यात आला आहे. म्हणून जा आणि सर्व राष्ट्रांतील लोकांना माझे शिष्य करा. पित्याच्या, पुत्राच्या आणि पवित्र आत्म्याच्या नावाने त्यांना बाप्तिस्मा द्या आणि मी तुम्हाला जे काही आज्ञापिले आहे ते सर्व पाळायला त्यांना शिकवा. आणि पाहा, युगाच्या अंतापर्यंत मी सदैव तुमच्याबरोबर आहे.” मत्तय 28:18–20
प्रेषितांवर केवढी मोठी कामगिरी सोपवण्यात आली होती! स्वर्गारोहणाच्या डोंगरावर उभे असताना येशूने निरोप घेताना उच्चारलेले हे शब्द आहेत. मत्तयच्या शुभवर्तमानात नोंदलेले हे त्याचे शेवटचे शब्द आहेत. या सामर्थ्यशाली शब्दांनी येशू आपल्या सर्वांत जवळच्या अकरा शिष्यांवर एक असामान्य जबाबदारी सोपवतो. त्यांचे कार्य केवळ नवे अनुयायी मिळवणे नव्हते, तर प्रत्येक राष्ट्राला सुवार्ता सांगणे हे होते. शिवाय, सर्व राष्ट्रांतील लोकांना बाप्तिस्मा द्यायचा आणि येशूने आज्ञा केलेल्या सर्व गोष्टी त्यांना शिकवायच्या होत्या.
हे विलक्षण कार्य अशक्य नसले, तरी आवाक्याबाहेरचे वाटले असते. तरीही त्याचा आधार दैवी अधिकार आहे: “स्वर्गात आणि पृथ्वीवर सर्व अधिकार मला देण्यात आला आहे. म्हणून जा…” हे केवळ धीर देणारे शब्द नाहीत, तर पित्याने येशूला दिलेल्या अधिकारावर आधारलेली दैवी आज्ञा आहे. या घोषणेद्वारे येशू प्रेषितांना त्यांचे कार्य पूर्ण करण्यासाठी आवश्यक ती कृपा देतो. आपण त्याच्या अधिकाराने हे कार्य करीत आहोत, याची त्यांना जाणीव असते.
स्वर्गारोहण हा तारणाच्या इतिहासातील एक निर्णायक टप्पा आहे. देहधारणेपूर्वी देवाने आपल्या लोकांशी करार केले आणि त्यांनी त्याच्याशी विश्वासू राहावे व मशीहाच्या आगमनासाठी तयार व्हावे म्हणून संदेष्टे पाठवले. येशूच्या देहधारणेने तारणाच्या इतिहासातील एका नव्या युगाची सुरुवात झाली. आपल्या दुःखसहन आणि पुनरुत्थानाद्वारे येशूने कृपेची दारे सताड उघडली आणि देवाच्या शाश्वत योजनेच्या अंतिम टप्प्याला प्रारंभ केला. हा टप्पा आजही चालू आहे. जिवंतांचा आणि मृतांचा न्याय करण्यासाठी आणि नवे आकाश व नवी पृथ्वी स्थापित करण्यासाठी ख्रिस्त गौरवाने परत येईल, तेव्हाच हा टप्पा पूर्णत्वाला जाईल.
आपण तारणाच्या इतिहासाच्या या अंतिम टप्प्यात जगत असल्यामुळे, येशूने प्रेषितांना सांगितलेले शब्द आपल्यालाही लागू होतात. शिष्य होण्याचे पाचारण झालेल्या “सर्व राष्ट्रांमध्ये” आपलाही समावेश आहे. एवढेच नव्हे, तर जगाला सुवार्ता सांगण्याच्या प्रेषितांच्या कार्यातही आपला वाटा आहे. पहिले बिशप म्हणून प्रेषितांची भूमिका अनन्य होती. तरीही बाप्तिस्म्यात मिळालेल्या याजकीय, संदेष्ट्रीय आणि राजकीय सेवाधिकारांद्वारे बाप्तिस्मा घेतलेली प्रत्येक व्यक्ती ख्रिस्ताच्या कार्यात सहभागी होते.
ज्यांना अलीकडेच संत म्हणून घोषित करण्यात आले, त्या संत जॉन हेन्री न्यूमन यांनी स्वतः लिहिलेल्या एका प्रार्थनेत आपल्या या सामायिक कार्याचे सुंदर वर्णन केले आहे: “देवाने मला त्याची एक विशिष्ट सेवा करण्यासाठी निर्माण केले आहे. त्याने माझ्यावर असे एक काम सोपवले आहे, जे त्याने दुसऱ्या कोणावरही सोपवलेले नाही. माझे असे एक कार्य आहे… मी एका साखळीतील दुवा आहे, माणसांना एकमेकांशी जोडणारे नाते आहे….” आपल्यापैकी प्रत्येकाची भूमिका वेगळी आहे. देवाने आपल्यापैकी प्रत्येकाला एक विशिष्ट सेवा दिली आहे, याची आपण खात्री बाळगू शकतो. त्या सेवेतून आपण साखळीतील दुवा बनतो आणि इतरांना देवाशी जोडतो.
न्यूमन पुढे म्हणतात: “मी आजारी असेन, तर माझा आजार त्याच्या सेवेस येऊ शकतो; मी संभ्रमात असेन, तर माझा संभ्रम त्याच्या सेवेस येऊ शकतो. मी दुःखात असेन, तर माझे दुःख त्याच्या सेवेस येऊ शकते.” यातून आपल्याला आठवण होते की “स्वर्गात आणि पृथ्वीवर सर्व अधिकार” असलेला सर्वशक्तिमान देव येशू आपल्या जीवनाच्या प्रत्येक अंगाचा उपयोग आपल्या गौरवासाठी आणि कार्यासाठी करू शकतो—जर आपण त्याला तसे करू दिले तर.
आज दोन सत्यांवर चिंतन करा. प्रथम, शिष्य होण्याचे पाचारण झालेल्या “सर्व राष्ट्रांमध्ये” तुमचे स्थान काय आहे, याचा विचार करा. दुसरे म्हणजे, जगाला सुवार्ता सांगण्याच्या ख्रिस्ताच्या कार्यात सहभागी होणे हे शिष्य म्हणून तुमचे कर्तव्य आहे, यावर चिंतन करा. आपल्या प्रभूचे स्वर्गारोहण साजरे करताना, तो हे कार्य तुम्हालाच सोपवत आहे, हे ऐका. त्याची आज्ञा पाळण्याचा मान आणि त्यासोबत येणारी जबाबदारी स्वीकारा. त्याचा अधिकार आणि त्याची उपस्थिती तुमच्या जीवनाला व कार्याला दिशा देऊ देत.
हे प्रभू, स्वर्गात आणि पृथ्वीवर सर्व अधिकार तुझाच आहे. तू सर्व लोकांना स्वतःकडे बोलावले आहेस. मी तुझे पाचारण स्वीकारतो आणि सार्वकालिक तारणाची तुझी देणगी स्वीकारण्यासाठी माझे मन उघडतो. तुला “हो” म्हणताना, सुवार्ता सांगण्याच्या तुझ्या कार्यात सहभागी होण्याची जबाबदारीही मी स्वीकारतो. तुझी इच्छा मला कळू दे आणि माझे कर्तव्य पार पाडण्याचे सामर्थ्य मला दे, जेणेकरून सर्व राष्ट्रांना तुझे तारणदायी वचन ऐकायला मिळेल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
अधिक वाचन – प्रभूचे स्वर्गारोहण
स्वर्गारोहणासाठी प्रार्थनामय चिंतन
(स्वर्गारोहणाचा महोत्सव येत्या रविवारी साजरा करण्यासाठी हलवला असेल, तर खालील चिंतन वापरले जाते.)
बारा प्रेषितांपैकी एक
14 मे 2026
जुसेपे रिबेरा दे लो स्पान्योलेत्ता यांच्या चित्रपरंपरेतील कलाकृती: संत मत्तियास
“हे प्रभू, तू सर्वांची अंतःकरणे जाणतोस. यहूदाने आपल्यासाठी असलेल्या ठिकाणी जाण्यासाठी ही प्रेषितसेवा सोडली. त्याची जागा घेण्यासाठी या दोघांपैकी तू कोणाला निवडले आहेस, ते दाखव.” मग त्यांनी त्या दोघांसाठी चिठ्ठ्या टाकल्या. चिठ्ठी मत्तियाच्या नावाने निघाली आणि त्याची गणना अकरा प्रेषितांमध्ये झाली. प्रेषितांची कृत्ये 1:24–26
आज आपण ज्या संताचा सन्मान करतो, त्या मत्तियाची प्रेषित म्हणून निवड यहूदा इस्कार्योताच्या जागी झाली. यहूदाने येशूचा विश्वासघात केला आणि नंतर स्वतःला फाशी लावून घेतली. मत्तिया बहुधा गालीलचा होता आणि येशूच्या सार्वजनिक सेवाकार्याच्या आरंभापासून तो त्याच्यामागे चालत होता. यहूदाच्या मृत्यूनंतर पेत्राच्या नेतृत्वाखाली सुमारे 120 शिष्यांनी प्रार्थना केली आणि चिठ्ठ्या टाकून मत्तियाची निवड केली. त्यामुळे प्रेषितांची संख्या पुन्हा बारा झाली. ही निवड पेन्टेकॉस्टपूर्वी झाली होती. त्यामुळे मत्तियालाही इतर प्रेषितांबरोबर पवित्र आत्मा प्राप्त झाला आणि हे बाराजण ख्रिस्तसभेचा पाया आहेत, याला पुष्टी मिळाली.
मत्तियाची निवड दोन मुख्य कारणांमुळे अत्यंत महत्त्वाची आहे. पहिले म्हणजे, त्याची गणना इतर अकरा प्रेषितांबरोबर झाल्याने प्रेषितांची संख्या पुन्हा बारा झाली. आज हजारो बिशप असले, तरी ख्रिस्तसभेचा पाया त्या बारा जणांनी घातला. पेन्टेकॉस्टच्या दिवशी पवित्र आत्मा प्राप्त झाल्यावर त्यांनी आपल्या प्रेषितसेवेला सुरुवात केली. ख्रिस्तसभेचा विस्तार होत गेला तशी प्रेषितसेवा करणाऱ्यांची संख्याही वाढली. तरीही मूळ पाया कायम राहिला. तो इस्राएलच्या बारा वंशांचे प्रतीक आहे आणि नव्या करारातील ख्रिस्तसभेला जुन्या कराराशी जोडतो.
दुसरे म्हणजे, मत्तियाच्या निवडीमुळे प्रेषितीय उत्तराधिकाराला पवित्र शास्त्रात आधार मिळतो. ख्रिस्तसभेच्या चार लक्षणांपैकी तिचे प्रेषितीय स्वरूप या उत्तराधिकारातून दिसून येते: “एक, पवित्र, सार्वत्रिक आणि प्रेषितीय ख्रिस्तसभेवर मी विश्वास ठेवतो” (नायसिन विश्वासघोषणा). ख्रिस्तसभा “एक” आहे असे जाहीर करताना आपण मान्य करतो की ख्रिस्तसभा एकच आहे—“ख्रिस्ताची एकमेव सभा” (दुसरी व्हॅटिकन परिषद, लुमेन जेन्तियम 8). सर्वजण या एकाच ख्रिस्तसभेचे दृश्य सदस्य नसले, तरी कृपेच्या अवस्थेत ख्रिस्ताशी एकरूप असलेले सर्वजण त्याच्या एकाच देहाचे अवयव आहेत. तरीही, “जगात एक समाज म्हणून स्थापन झालेली व संघटित असलेली ही ख्रिस्तसभा कॅथलिक ख्रिस्तसभेत विद्यमान आहे; तिचे संचालन पेत्राचा उत्तराधिकारी आणि त्याच्याशी सहभागितेत असलेले बिशप करतात” (एलजी 8).
ख्रिस्तसभा “पवित्र” आहे, कारण ती आपल्या परमपवित्र दैवी मस्तकाशी, म्हणजेच ख्रिस्ताशी, एकरूप आहे. या ख्रिस्तसभेचे सदस्य म्हणून ख्रिस्ताची कृपा, संस्कार आणि आपल्या अंतःकरणात वास करणारा पवित्र आत्मा आपल्याला पवित्र करतात. त्यामुळे आपण पवित्रतेत वाढू शकतो आणि स्वतः देवाचे पावित्र्य आपल्या जीवनात प्रतिबिंबित करू शकतो.
विश्वासघोषणेच्या इंग्रजी मजकुरात “कॅथलिक” हा शब्द लहान अक्षराने सुरू होतो. कारण येथे तो खास रोमन कॅथलिक ख्रिस्तसभा या संस्थेचा निर्देश करत नाही, तर “सार्वत्रिक” या व्यापक अर्थाने वापरला आहे. ही एकच ख्रिस्तसभा आपल्या व्याप्तीत आणि ध्येयकार्यात सार्वत्रिक आहे व सर्व लोकांचे स्वागत करते. प्रत्येक व्यक्तीपर्यंत शुभवर्तमान पोहोचवणे आणि सर्वांना ख्रिस्ताच्या एकमेव दृश्य देहाशी पूर्ण सहभागितेत आणण्याचा प्रयत्न करणे ही ख्रिस्तसभेच्या सदस्यांची जबाबदारी आहे.
शेवटी, ख्रिस्तसभा “प्रेषितीय” आहे. आज संत मत्तियाचा सण साजरा करताना आपण तिच्या या लक्षणाचा विशेष आनंद मानतो. आजचे सर्व बिशप, पूर्वीचे सर्व बिशप आणि काळाच्या अंतापर्यंत ज्यांना बिशपपदाची दीक्षा दिली जाईल, अशा सर्वांच्या बिशपपदाची मुळे त्या बारा प्रेषितांपर्यंत पोहोचतात. पेन्टेकॉस्टच्या दिवशी पवित्र आत्मा प्राप्त झालेला मत्तियाही त्या बारांपैकी एक होता.
विविध परंपरांनुसार, प्रेषित मत्तियाने कप्पादोकिया (आजचा तुर्की), कॅस्पियन समुद्राचा परिसर (आजचा जॉर्जिया) आणि कदाचित दक्षिणेकडे थेट सुदान व इथिओपियापर्यंतच्या प्रदेशांत शुभवर्तमानाचा प्रसार केला. त्याला वधस्तंभावर खिळून, दगडमार करून किंवा शिरच्छेद करून ठार मारण्यात आले आणि अशा रीतीने त्याला हौतात्म्य आले, असे मानले जाते. त्याचा उत्तराधिकारी कोण होता हे आपल्याला माहीत नाही. मात्र, त्याने केवळ शुभवर्तमानाचा प्रसार केला आणि संस्कार साजरे केले असे नाही, तर ज्या समुदायांच्या स्थापनेत त्याने हातभार लावला, त्या समुदायांत प्रेषित म्हणून सेवा करण्यासाठी त्याने इतरांनाही दीक्षा दिली, याची आपण खात्री बाळगू शकतो.
आज संत मत्तियाचा सन्मान करताना, ख्रिस्तसभेच्या स्थापनेत प्रकट झालेल्या देवाच्या सनातन ज्ञानाचे चिंतन करा. देवाने आपल्याला केवळ पाळण्यासाठी काही नियम दिले नाहीत; त्याने आपल्याला ख्रिस्तसभा दिली—त्याची एकमेव ख्रिस्तसभा. त्याने आपला अधिकार पापी मनुष्यांकडे सोपवला. ते त्याच्या नावाने कार्य करतात आणि त्याची कृपा इतरांपर्यंत पोहोचवतात. ख्रिस्ताची सभा ज्या कॅथलिक ख्रिस्तसभेत विद्यमान आहे, तिचे तुम्ही सदस्य आहात याचा आनंद माना. केवळ ख्रिस्तसभेच्या ध्येयकार्यासाठीच नव्हे, तर बारा प्रेषितांपासून चालत आलेल्या प्रेषितीय जबाबदाऱ्या ज्यांच्यावर सोपवण्यात आल्या आहेत, त्यांच्यासाठीही प्रार्थना करा.
हे संत मत्तिया, तुमची गणना बारा प्रेषितांमध्ये झाली आणि ख्रिस्तसभेचा पाया घालण्यात तुम्ही महत्त्वाची भूमिका बजावली. तुमच्या प्रेषितसेवेद्वारे तुम्ही दूरदूरवर शुभवर्तमानाचा प्रसार केला आणि ज्यांच्या सेवेसाठी तुम्हाला पाठवण्यात आले, त्यांच्यापर्यंत कृपा आणि सत्य पोहोचवले. माझ्यासाठी आणि संपूर्ण ख्रिस्तसभेसाठी प्रार्थना करा, म्हणजे आपण सदैव एक, पवित्र, सार्वत्रिक आणि प्रेषितीय राहू आणि पृथ्वीच्या टोकापर्यंत शुभवर्तमानाचा प्रसार होत राहील. हे संत मत्तिया, माझ्यासाठी प्रार्थना करा. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत – संत मत्तियास प्रेषित





