19 मे 2026
इस्टरच्या सातव्या आठवड्यातील मंगळवार
आजची वाचने
“मी त्यांच्यासाठी प्रार्थना करतो. मी जगासाठी प्रार्थना करत नाही, तर ज्यांना तू मला दिलेस त्यांच्यासाठी करतो, कारण ते तुझे आहेत. जे काही माझे आहे ते तुझे आहे आणि जे काही तुझे आहे ते माझे आहे, आणि त्यांच्यामध्ये माझा गौरव झाला आहे.” योहान 17:9–10
ख्रिस्तसभेने परंपरेने पापांचे सार सात प्रमुख पापांत मांडले आहे. त्याचबरोबर देह, जग आणि सैतान या तीन मुख्य स्रोतांतून पाप उद्भवते, असेही मानले जाते. येथे ‘देह’ म्हणजे आपल्या पतित मानवी स्वभावातून उद्भवणाऱ्या अव्यवस्थित इच्छा आणि वासना. ‘जग’ म्हणजे देवाच्या इच्छेविरुद्ध जगण्यास प्रोत्साहन देणारी सामाजिक मूल्ये, भौतिकवाद आणि लौकिक विचारसरणी. ‘सैतान’ म्हणजे आपला आध्यात्मिक शत्रू—एक व्यक्ती, जो फसवणूक, खोटेपणा आणि पापमय इच्छा भडकवून आपल्याला भरकटवू पाहतो. हे तिन्ही स्रोत देवाशी असलेले आपले नाते कमकुवत करण्याचा सतत प्रयत्न करतात.
या मोहांना प्रतिकार करून श्रद्धेत दृढ राहण्याचे आपल्याला आवाहन आहे. या तिन्ही स्रोतांचा प्रभाव रोखण्यासाठी आपण देवाच्या कृपेवर अवलंबून राहतो. संयमाच्या सद्गुणाने देहाच्या इच्छांवर ताबा ठेवता येतो आणि त्या मर्यादेत राहतात; देवाचा आवाज ओळखून आपण सैतानावर मात करतो; आणि ज्या खऱ्या गौरवासाठी आपल्याला बोलावले आहे, त्याचा शोध घेऊन आपण जगावर मात करतो. आजच्या उताऱ्यात येशू विशेषतः या तिसऱ्या स्रोताविषयी आणि त्यावरील उपायाविषयी बोलतो.
या प्रार्थनेने शेवटच्या भोजनाच्या वेळी येशूने केलेले निरूपण संपते. गेथसेमनीच्या बागेत जाण्यापूर्वी अगदी थोडा वेळ आधी तो ही प्रार्थना करतो. त्या बागेत त्याला अटक होते आणि त्याच्या दुःखसहनाला सुरुवात होते. येशूच्या या अखेरच्या शब्दांत जीवनाचा अंतिम उद्देश सामावलेला आहे. या प्रार्थनेत तो आपल्या पित्याला म्हणतो, “हे पित्या, जग निर्माण होण्यापूर्वी तुझ्याजवळ असताना मला जो गौरव होता, त्याच गौरवाने आता तुझ्या सान्निध्यात माझा गौरव कर” (योहान 17:5).
माणूस म्हणून गौरवाची इच्छा असणे आपल्यासाठी स्वाभाविक आहे. पण जगाच्या दृष्टीने मानाचा समजला जाणारा लौकिक ‘गौरव’ हा एक मोह आहे, कारण देव आपल्याला जो गौरव देऊ इच्छितो, त्याऐवजी तो आपल्याला सृष्टीतील जीवांची प्रशंसा मिळवण्याकडे वळवतो. येशू गौरवाचे महत्त्व नाकारत नाही; तो फक्त त्याचा खरा स्रोत दाखवतो—पिता. येशूचा गौरव माणसांच्या प्रशंसेतून येत नाही. तो पित्याची इच्छा पूर्णपणे पार पाडण्यातून येतो: पापांसाठी एकमेव बलिदान म्हणून येशू स्वतःचे अर्पण करतो. त्याच्या दुःखसहनाद्वारे पिता त्याच्या मानवी प्रकृतीत त्याचा गौरव करतो, आणि देवाचा सनातन पुत्र म्हणून जो गौरव त्याला सदैव लाभला आहे, तो येशू प्रकट करतो. तो हा गौरव अनंतकाळ प्रकट करत राहील.
येशू या प्रार्थनेची सुरुवात स्वतःसाठी करतो, पण लगेचच ‘ज्यांना तू मला दिलेस’ त्यांचाही त्यात समावेश करतो. ते म्हणजे त्याचे शिष्य आणि त्यांच्या द्वारे पुढे त्याच्यावर विश्वास ठेवणारे सर्व जण, त्यांत आपणही आहोत. येशूशी आणि पित्याशी एकरूप झालेल्या सर्वांसाठी ही प्रार्थना आहे. ते येशूची इच्छा पूर्ण करतात आणि त्याचे कार्य पुढे चालवतात, म्हणून त्यांच्यामध्ये येशूचा गौरव होतो. अशा रीतीने आपण त्याच्या शाश्वत गौरवात सहभागी होतो.
ज्या खऱ्या गौरवात सहभागी होण्याचे आमंत्रण आपल्याला मिळाले आहे, त्यापुढे जगाकडून मिळणारी कीर्ती आणि मान किती फिके पडतात, हे या उताऱ्यात सुंदर रीतीने दिसून येते. येशूच्या स्वतःच्या गौरवात, म्हणजेच पित्यासोबत असलेल्या त्याच्या शाश्वत गौरवात सहभागी होण्याचे आपल्याला आवाहन आहे. त्यासाठी, त्यागमय प्रेम जगण्याच्या त्याच्या पृथ्वीवरील कार्यात आपण त्याच्याशी एकरूप होतो. या प्रेमातून त्याचा गौरव प्रकट होतो—ज्या खऱ्या गौरवाची आपल्याला आस आहे तोच हा गौरव.
गौरव मिळवण्याच्या आपल्या स्वाभाविक इच्छेवर आज चिंतन करा. ही इच्छा देवानेच आपल्यात ठेवली आहे, पण पतित जगाची मूल्ये आपल्याला इतरांच्या मतांवर अवलंबून असलेल्या क्षणभंगुर गौरवाच्या मागे लागण्याचा मोह घालतात. खऱ्या गौरवाची इच्छा पूर्ण होण्याचा एकमेव मार्ग म्हणजे ख्रिस्ताशी त्याच्या दुःखसहनात आणि मृत्यूतही एकरूप होणे, जेणेकरून पित्याने त्याला दिलेला गौरव आपल्यालाही लाभेल. म्हणूनच त्यागमय प्रेमाची सर्वोच्च कृती असलेले हौतात्म्य गौरवशाली मानले जाते. ख्रिस्ताचा गौरव त्याच्या दुःखसहनातून प्रकट झाला; त्या दुःखसहनात सहभागी होण्याची सर्वोच्च अभिव्यक्ती म्हणजे हौतात्म्य. त्याग, निःस्वार्थपणा, सद्गुण आणि ख्रिस्ताशी पूर्ण अनुरूपता या सर्व गोष्टी आपल्याला या शाश्वत गौरवाकडे नेतात. ख्रिस्तामध्ये परिवर्तन पावून जगल्याने तो गौरव आपल्याला इथे आणि आत्ताच लाभतो. पृथ्वीवर आपण जितक्या प्रमाणात त्या गौरवात सहभागी झालो, तितक्याच प्रमाणात मृत्यूनंतर स्वर्गात तो गौरव आपल्याला सदैव अनुभवता येईल. गौरवाचा शोध घ्या—खऱ्या गौरवाचा—म्हणजे देवाच्या अलौकिक कृपेने आपल्या स्वाभाविक इच्छा पूर्ण होतात, याचा तुम्हाला अनुभव येईल.
हे सर्व गौरवाच्या प्रभू, तुझ्या पित्यासह तू अनंतकाळ गौरविला जातोस, आणि पित्याने अनादिकाळापासून तुला दिलेला गौरव तेजाने झळकतो. ज्या मार्गाने तुझा गौरव या पृथ्वीवर प्रकट झाला, त्या तुझ्या दुःखसहनात सहभागी होऊन तुझ्या गौरवातही सहभागी होण्यास तू आम्हाला आमंत्रण देतोस. जग देऊ करीत असलेल्या गौरवापेक्षा या पवित्र आणि निर्मळ गौरवाची आस मी सदैव धरावी, जेणेकरून स्वर्गात तुझ्यासोबत आणि सर्व संतांसोबत मला त्या गौरवात सदैव सहभागी होता येईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
पवित्र आत्म्याची नोव्हेना
पेन्टेकोस्टच्या तयारीसाठी म्हटली जाणारी प्रार्थना
शुक्रवार, 15 मे – शनिवार, 23 मे





