मराठी

सतत सखोल होत जाणारे प्रेषितकार्य

९ जुलै २०२६
सामान्य काळातील चौदाव्या आठवड्याचा गुरुवार
आजची वाचने

संत ऑगस्टीन झाओ रोंग आणि त्यांचे सहकारी, रक्तसाक्षी—ऐच्छिक स्मृतिदिन

येशू प्रेषितसमूहाला आशीर्वाद देतो, कलाकार: लॉरेन्स ओपी, CC BY-NC-ND 2.0.

व्हिडिओ

येशू आपल्या प्रेषितांना म्हणाला: “जाताना अशी घोषणा करा: ‘स्वर्गाचे राज्य जवळ आले आहे.’ आजाऱ्यांना बरे करा, मृतांना उठवा, कुष्ठरोग्यांना शुद्ध करा, दुष्टात्म्यांना हाकलून लावा. तुम्हाला विनामूल्य मिळाले आहे; तुम्हीही विनामूल्य द्या.” मत्तय 10:7–8

आणि ते निघाले! आपल्या शिष्यांमधून बाराजणांना निवडून येशूने त्यांना प्रेषित म्हटले—म्हणजे ज्यांना पाठवले जाते ते. तो त्यांना दोघादोघांनी इस्राएलच्या नगरांत आणि खेड्यांत पाठवतो, जिथे तो स्वतः नंतर येणार होता. ते त्याच्या आधी जातात, जेणेकरून प्रभू स्वतः येईल तेव्हा लोकांची अंतःकरणे सुवार्तेचा पूर्णपणे स्वीकार करण्यास तयार असतील.

या टप्प्यावर त्यांचे प्रेषितकार्य केवळ “इस्राएल घराण्याच्या हरवलेल्या मेंढरांसाठी” आहे (मत्तय 10:6). त्यांनी गैरयहुद्यांच्या किंवा शोमरोनी लोकांच्या प्रदेशांत जाऊ नये—निदान अजून तरी नाही. येशूचे दुःखसहन, पुनरुत्थान आणि पेन्टेकॉस्टच्या दिवशी पवित्र आत्म्याचा वर्षाव झाल्यानंतरच ते पृथ्वीच्या टोकापर्यंत जातील. तेव्हा “सर्व राष्ट्रांतील लोकांना शिष्य बनवण्याचे” सामर्थ्य त्यांना मिळेल (मत्तय 28:19). म्हणूनच, हे पहिले प्रेषितकार्य म्हणजे पुढे काय घडणार आहे याची एक झलक आहे. ते अशा विश्वव्यापी प्रेषितकार्याचे बीज आहे, जे आरंभीच्या ख्रिस्तसभेत बहरले आणि आजही सुवार्ताप्रसाराच्या प्रयत्नांतून चालू आहे.

या दोन टप्प्यांत—आधी इस्राएलकडे आणि मग सर्व राष्ट्रांकडे प्रेषितांना पाठवण्यात—आपल्याला आध्यात्मिक जीवनाची वाट दिसते. देव प्रथम आपल्या अंतर्यामी कार्य करतो, आपल्या आत्म्याला घडवतो आणि त्याच्या जखमा भरून काढतो. मग तो आपल्याला प्रेमाने इतरांकडे पाठवतो. ख्रिस्ताशी असलेल्या आपल्या आंतरिक ऐक्यातूनच सुवार्ताप्रसार घडला पाहिजे; हे ऐक्य कृपेने अधिक सखोल होते आणि पवित्र आत्मा आपल्याला त्यासाठी सामर्थ्य देतो. पेन्टेकॉस्टपूर्वी जसे प्रेषितांना जगात पाठवता येत नव्हते, तसेच त्याच्या आत्म्याने आधी आपले परिवर्तन केले नाही, तर आपल्या कार्यालाही टिकणारे फळ येणार नाही.

हे दोन टप्पे आपल्या जीवनात कसे दिसतात, याचा विचार करा. प्रेषितांच्या पहिल्या कार्याची तुलना आपल्याला मिळालेल्या पाचारणाशी करता येईल: आपल्या घरात आणि जवळच्या वर्तुळात—जोडीदार, मुले, नातेवाईक आणि जिवलग मित्र यांच्यासमोर—श्रद्धेची साक्ष देणे. परंतु त्याच्या राज्याची घोषणा करण्याआधी ख्रिस्ताने त्या बारा प्रेषितांना घडवणे आवश्यक होते, तसेच आपणही कृपेच्या शाळेत घडले पाहिजे. येशूने प्रेषितांना प्रथम बोलावले, शिकवले, चिन्हे व अद्भुत कृत्ये दाखवली आणि त्यांना अधिक गाढ श्रद्धेकडे नेले. त्यानंतरच त्याने त्यांना या पहिल्या प्रेषितकार्यासाठी तयार केले.

त्याचप्रमाणे, आपल्या कुटुंबातही प्रभावीपणे सुवार्ता सांगण्याआधी आपले स्वतःचे मनपरिवर्तन खरे असले पाहिजे. उदाहरणार्थ, पालक केवळ श्रद्धेची शिकवण देऊन ती मुलांपर्यंत पोहोचवत नाहीत; आपली श्रद्धा जिवंत आहे हे ते आपल्या आचरणातून दाखवतात. रोजची प्रार्थना, मिस्साबलिदानात निष्ठेने सहभागी होणे आणि घरात ख्रिस्तावर मनापासून प्रेम करणे, यांतून कृपा बहरू शकेल असे वातावरण तयार होते. हे सर्व आंतरिक परिवर्तनातून आले पाहिजे. प्रेषितांच्या बाबतीतही असेच घडले: येशूच्या मागे जाण्यासाठी त्यांनी सर्व काही सोडले आणि हळूहळू त्यांची विचारसरणी व अंतःकरण त्याच्यासारखे घडत गेले.

प्रेषित राज्याची घोषणा करण्यास पुरेसे तयार झाले होते, हे त्यांना पाठवताना येशूने म्हटलेल्या शब्दांतून स्पष्ट होते. “आजाऱ्यांना बरे करा, मृतांना उठवा, कुष्ठरोग्यांना शुद्ध करा, दुष्टात्म्यांना हाकलून लावा,” आणि जे स्वतःला विनामूल्य मिळाले ते विनामूल्य द्या, असे सांगून येशूने त्यांच्या हाती आधीच किती काही सोपवले होते, हे दिसून येते. त्यांचे परिवर्तन अजून पूर्ण झाले नव्हते, पण ते खरे होते. ख्रिस्ताला त्यांच्या दुर्बलता माहीत होत्या, तरीही त्याने त्यांच्याकडे आपले सामर्थ्य सोपवले, कारण त्यांची अंतःकरणे कृपा स्वीकारण्यास खुली होती.

आपल्या बाबतीतही असेच आहे. ख्रिस्ताला आपल्याला बरे करू दिले नाही, शिकवू दिले नाही आणि पवित्र करू दिले नाही, तसेच त्याच्याशी रोजच्या रोज ऐक्यात राहिलो नाही, तर आपल्या अगदी जवळच्या लोकांपर्यंतही श्रद्धा पोहोचवणे आपल्याला कठीण जाईल. सुवार्ताप्रसाराची सुरुवात योजना किंवा शब्दांनी होत नाही; ती ख्रिस्ताच्या अनुरूप घडलेल्या जीवनातून होते. तेव्हाच स्वर्गाचे राज्य जवळ आले आहे, हे आपण विश्वासार्हतेने आणि सामर्थ्याने जाहीर करू शकू.

आज येशूने आपल्या प्रेषितांना ज्या पहिल्या कार्यासाठी पाठवले, त्यावर चिंतन करा. त्यांच्या उदाहरणात तुम्हाला मिळालेले पाचारण ओळखा: कृपेने तुमचे अंतरंग असे घडू द्या की तुमच्यात असलेल्या देवाच्या राज्याची तुम्ही जिवंत साक्ष व्हाल. तुमच्या सर्वांत जवळच्या लोकांपासून सुरुवात करा. तिथून पुढे सुवार्ता आणखी दूरवर नेण्यासाठी पवित्र आत्मा तुम्हाला कसे मार्गदर्शन करतो, याकडे लक्ष द्या. प्रेषितांप्रमाणेच विश्वास ठेवा की कृपेला तुम्ही दिलेल्या प्रतिसादातून फळ येईल; ते कशा रीतीने येईल, हे पूर्णपणे देवालाच ठाऊक आहे.

हे माझ्या प्रभू, माझ्या राजा, तुझ्या राज्याची घोषणा पृथ्वीच्या टोकापर्यंत व्हावी, अशी तुझी इच्छा आहे. प्रथम माझ्या आत्म्यात तुझे राज्य प्रस्थापित कर आणि तुझ्या राजवटीला अनुरूप असे मला घडव. मग माझ्या सर्वांत जवळच्या लोकांसाठी आणि ज्यांच्याकडे तू मला पाठवू इच्छितोस, त्या सर्वांसाठी तुझ्या कृपेचे साधन म्हणून माझा उपयोग कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

आजचे संत –  संत ऑगस्टीन झाओ रोंग आणि त्यांचे सहकारी, ख्रिस्तसाक्षी — ऐच्छिक स्मृतिदिन

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

सर्व संत / सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय