19 ऑगस्ट 2026
सामान्य काळातील विसाव्या आठवड्याचा बुधवार
आजची वाचने
संत जॉन यूड्स, याजक — ऐच्छिक स्मृतिदिन
कुळशेतकरी, कलाकार: लॉरेन्स ओपी, CC BY-NC-ND 2.0.
व्हिडिओ
त्यांच्यापैकी एकाला त्याने उत्तर दिले, ‘मित्रा, मी तुझी फसवणूक करत नाही. नेहमीच्या एका दिवसाच्या मजुरीवर तू माझ्याशी कबूल केले नव्हतेस का? तुझे जे आहे ते घे आणि जा. या शेवटच्या मजुरालाही तुझ्याइतकेच द्यावे, अशी माझी इच्छा असली तर काय झाले? माझ्या स्वतःच्या पैशाचे मला हवे ते करण्याचे स्वातंत्र्य नाही का? मी उदार आहे म्हणून तुला मत्सर वाटतो का?’ अशा रीतीने शेवटचे पहिले होतील आणि पहिले शेवटचे होतील.” मत्तय 20:13–16
येशूला आर्थिक न्यायाची नक्कीच काळजी आहे, विशेषतः त्याचा प्रेमभावाशी आणि मानवी प्रतिष्ठेशी असलेला संबंध पाहता. पण आजचे शुभवर्तमान त्याहून कितीतरी गहन गोष्ट उलगडून दाखवते: देवाच्या दयेचे गूढ आणि उदार स्वरूप. हा दाखला केवळ मजुरी देताना न्याय कसा राखावा याविषयी नाही. तो स्वर्गाचे राज्य आणि राजा म्हणून देवाची सत्ता प्रकट करतो—आताही आणि येणाऱ्या नव्या आकाशात व नव्या पृथ्वीवरही.
या दाखल्यात जमीनमालक आपल्या द्राक्षमळ्यासाठी मजूर लावायला दिवसभरात पाच वेळा बाहेर पडतो—पहाटे, सकाळी नऊ वाजता, दुपारी बारा वाजता, दुपारी तीन वाजता आणि संध्याकाळी पाच वाजता. दिवस संपल्यावर ज्यांनी फक्त एक तास काम केले, त्यांनाही दिवसभर राबलेल्यांइतकीच मजुरी मिळते. जगाच्या हिशेबाने पाहिले तर हे अन्यायकारक वाटू शकते. खरेच, ज्यांना सर्वांत आधी कामावर घेतले होते ते कुरकुर करतात. मानवी दृष्टिकोनातून एखाद्याच्या मनात असाही विचार येईल, “हा अशी मजुरी देत असेल, तर उद्या मी थेट संध्याकाळी पाच वाजताच येईन.”
पण हा श्रमाच्या अर्थशास्त्राचा धडा नाही; हा देवाच्या उदार अंतःकरणाविषयीचा धडा आहे. एका पूर्ण दिवसाची मजुरी असलेले दिनाराचे नाणे हे शाश्वत जीवनाच्या प्रतिफळाचे प्रतीक आहे. देव किती तास सेवा केली यावरून कृपा देत नाही; प्रत्येक जीव त्याच्या आमंत्रणाला किती मनापासून आणि प्रामाणिकपणे प्रतिसाद देतो, त्यानुसार तो कृपा देतो.
वैयक्तिक न्यायाच्या वेळी प्रत्येक जण देवासमोर उभा राहील. तेव्हा देव एका पारड्यात सत्कृत्ये आणि दुसऱ्या पारड्यात पापे घालून ती तोलणार नाही. उलट, तो अंतःकरणाच्या तळापर्यंत पाहतो आणि प्रेमाच्या निकषावर, त्या व्यक्तीच्या मनपरिवर्तनाच्या गुणवत्तेनुसार न्याय करतो. अनेक वर्षे निष्ठेने मिस्साला उपस्थित राहणारी, रोज प्रार्थना करणारी आणि इतरांची सेवा करणारी एखादी व्यक्ती देवाच्या कृपेला जितका खोल प्रतिसाद देईल, त्याहून खोल प्रतिसाद आयुष्याच्या उत्तरार्धात आमूलाग्र आणि प्रामाणिक मनपरिवर्तन झालेली व्यक्ती देऊ शकते. अनेक वर्षे आध्यात्मिक आत्मसंतुष्टतेत, किंवा अगदी घोर पापातही घालवली असली, तरी त्या दुसऱ्या व्यक्तीचे सखोल शुद्धीकरण झाले असेल, ती पवित्रतेत झपाट्याने वाढली असेल आणि देवाशी अधिक घनिष्ठ ऐक्यात आली असेल.
देवाची उदारता अनेकदा न्यायाविषयीच्या आपल्या मर्यादित समजुतीला बुचकळ्यात टाकते. पण त्याचे मार्ग आपले मार्ग नाहीत (पाहा यशया 55:8). त्याचा न्याय केलेल्या श्रमांच्या प्रमाणावर नव्हे, तर अंतःकरणाच्या गुणवत्तेवर आधारलेला आहे—वेळ कितीही निघून गेली असली तरी कृपेला “हो” म्हणणाऱ्या अंतःकरणावर.
एका अर्थाने, पृथ्वीवरील आपले आयुष्य हा एक दिवस मानला, तर आज त्या दिवसाचा शेवटचा तास आहे, असे आपण प्रत्येकाने समजावे. वेळ थोडा आहे आणि करायचे काम पुष्कळ आहे. जमीनमालक मजुरांच्या शोधात पुन्हा पुन्हा बाहेर पडला, तसाच देवही सतत लोकांच्या शोधात असतो आणि त्यांना आपल्या द्राक्षमळ्यात काम करण्याचे आमंत्रण देतो. तो द्राक्षमळा म्हणजे ख्रिस्तसभा: जगाच्या मध्यभागी लावलेली आणि स्वर्गाच्या राज्यासाठी फळ देणारी.
देवाच्या द्राक्षमळ्यात काम करण्याचे आमंत्रण तुम्ही आधीच स्वीकारले असेल, तर हे लक्षात ठेवा: तुमचे प्रेषितकार्य किती फलदायी आहे, हे तुम्ही किती गोष्टी साध्य केल्या यावर नव्हे, तर तुमच्या सेवेच्या गुणवत्तेवर ठरते. आणि ती गुणवत्ता देव ठरवतो. अशी सेवा श्रद्धेने प्रज्वलित झालेल्या, कृपेने शुद्ध झालेल्या आणि देव व शेजारी यांच्यावरील प्रेमाने पेटलेल्या अंतःकरणातून घडते. पहिल्या मजुरांसारखे मत्सरी आणि आत्मकेंद्रित होणाऱ्या किंवा इतरांना मिळालेल्या आशीर्वादांवर जळफळणाऱ्या अंतःकरणातून ती घडत नाही.
देवाच्या हाकेला तुम्ही किती तत्परतेने आणि उदार मनाने प्रतिसाद देता, यावर आज चिंतन करा. केवळ देवाला संतोष देण्यासाठी तुम्ही शुद्ध अंतःकरणाने काम करता का? की स्वतःच्या वाटेची इतरांच्या वाटेशी तुलना करण्याचा मोह होतो आणि हेवा व मत्सर यांच्याशी तुम्हाला झगडावे लागते? आपल्या प्रभूची सेवा नम्रतेने, आनंदाने आणि प्रेमाने करण्याची कृपा त्याच्याकडे मागा. त्याच्या आमंत्रणाला तुम्ही दिलेला प्रतिसाद जितका परिपूर्ण असेल, त्यानुसार तो तुम्हाला प्रतिफळ देईल, असा विश्वास ठेवा.
हे परम उदार प्रभू, तुझ्या चांगुलपणाची सर कशालाही येत नाही आणि तुझी दैवी दया अक्षय आहे. आपली आध्यात्मिक वाटचाल पुरेशी आहे असे समजून जे निश्चिंत झाले आहेत, त्या सर्वांसाठी आणि स्वतःसाठीही मी प्रार्थना करतो. हे प्रभू, आमच्याकडे ये. तुझ्या राज्याच्या द्राक्षमळ्यात श्रम करण्यासाठी आम्हाला पुन्हा बोलाव आणि तुझ्या हाकेला मनापासून प्रतिसाद देण्याची कृपा आम्हाला दे. तुझा द्राक्षमळा विपुल आणि शाश्वत फळ देऊ शकेल, म्हणून तुझी आणि इतरांची नम्रपणे सेवा करताना माझे संपूर्ण मन, हृदय आणि आत्मा मला तुला अर्पण करता येवो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
संत मोनिकाची नोव्हेना
(विशेषतः वाट चुकलेल्या मुलांसाठी ही प्रार्थना केली जाते)
१८–२६ ऑगस्ट
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन
आजचे संत – संत जॉन यूड्स, याजक




