26 ऑगस्ट 2026
सामान्य काळातील एकविसाव्या आठवड्याचा बुधवार
आजची वाचने
शास्त्रज्ञांनो आणि परुश्यांनो, तुमचा धिक्कार असो, जेम्स तिसो यांचे चित्र
व्हिडिओ
येशू म्हणाला, “अहो ढोंगी शास्त्रज्ञांनो आणि परुश्यांनो, तुमचा धिक्कार असो! तुम्ही चुना लावलेल्या थडग्यांसारखे आहात. ती बाहेरून सुंदर दिसतात, पण आत मृत माणसांची हाडे आणि सर्व प्रकारची घाण भरलेली असते. तसेच तुम्ही बाहेरून नीतिमान दिसता, पण तुमच्या अंतःकरणात ढोंगीपणा आणि दुष्कृत्ये भरलेली आहेत.” मत्तय 23:27–28
येशूने शास्त्रज्ञ आणि परुशी यांची जी कठोर कानउघाडणी केली, त्यातील एक भाग आज आपण सलग तिसऱ्या दिवशी वाचतो. या धर्मनेत्यांना नेमके हेच ऐकण्याची गरज होती. आपणच नीतिमान आहोत या भ्रमातून त्यांना जागे करण्यासाठी येशूचे शब्द कडू पण गुणकारी औषधासारखे होते. त्यांनी पश्चात्ताप करून देवाकडे वळावे आणि लवकरच त्याच्या क्रुसातून विपुल प्रमाणात वाहणारी कृपा स्वीकारावी, हा त्यामागचा हेतू होता. त्याची कठोर बोलणी धक्कादायक वाटू शकतात, विशेषतः ती पहिल्यांदा ऐकणाऱ्यांना. पण आपण धक्का खाऊन थांबू नये. नम्रतेने आणि मोकळ्या मनाने ती स्वीकारून आपल्या आध्यात्मिक वाटचालीत ती कशी लागू पडतात, हे पाहावे.
इतक्या प्रदीर्घ कानउघाडणीनंतर येशू अंतर्मुख होतो आणि यरुशलेमसाठी, विशेषतः ज्यांना त्याने नुकतेच सुनावले त्या नेत्यांच्या कठोर अंतःकरणांमुळे, हृदय पिळवटून टाकणारा विलाप करतो. आजच्या शुभवर्तमानात हे वचन समाविष्ट नाही; पण त्यानंतरच्याच वचनात त्याचे दुःख प्रकट होते: “यरुशलेमा, यरुशलेमा, तू संदेष्ट्यांना ठार मारतेस आणि तुझ्याकडे पाठवलेल्यांना दगडमार करतेस! कोंबडी जशी आपल्या पिलांना पंखांखाली एकत्र करते, तसे तुझ्या लेकरांना एकत्र करण्याची आस मला कितीदा लागली होती! पण तुमची इच्छा नव्हती!” (मत्तय 23:37). या मायेच्या प्रतिमेतून येशूच्या पवित्र हृदयाची झलक दिसते. याच हृदयातून थोड्या वेळापूर्वी ते कठोर शब्द एकामागून एक उमटले होते.
कोंबडी आपल्या पिलांना पंखांखाली एकत्र करते, या प्रतिमेचा विचार करा. उपजत प्रवृत्तीने ती आपल्या पिलांना आडोसा देते आणि त्यांच्या रक्षणासाठी स्वतःचा जीवही धोक्यात घालते. सृष्टीत ही प्रवृत्ती ठेवून देव आपल्या दैवी प्रेमाची झलक दाखवतो. आपल्यालाही जवळ घेण्याची, आपले रक्षण करण्याची आणि शाश्वत अनर्थापासून आपल्याला वाचवण्याची त्याला आस आहे. आपल्याला आपल्या दयाळू मिठीत घेण्यासाठी बाहू पसरताना त्याला कोणतीही गोष्ट अडवू शकत नाही, अगदी आपल्या अंतःकरणाचा कठोरपणाही नाही. पण आईपासून भरकटलेले पिलू जसे तिच्या संरक्षणाला मुकते, तसेच ख्रिस्ताच्या हाकेला विरोध केल्याने आपणही त्याच्या संरक्षणाला मुकतो. त्याचा विलाप रागातून येत नाही. ज्यांना त्याच्या आश्रयाला यायचे नाही आणि स्वतःचा बचाव करून घ्यायचा नाही, त्यांच्याबद्दलच्या दुःखातून तो येतो. त्याची सर्वांत कठोर बोलणीही उत्कट प्रेमाने भरलेल्या हृदयातून येतात.
हे शब्द मुळात शास्त्रज्ञांना आणि परुश्यांना उद्देशून होते, तरी ते आपल्यापैकी प्रत्येकाला लागू पडतात. आपल्याला सुरक्षितपणे आपल्या आश्रयात आणण्यासाठी देव काहीही करायला तयार आहे. कोमल करुणेने आपले अंतःकरण हलत असेल, तर तो आपल्याशी करुणेने वागतो. आपल्याला कठोर शब्दांची गरज असेल, तर तो आपल्याला तेही सुनावतो. तो आपल्याला मायेने जवळ करो किंवा कठोरपणे आपली चूक दाखवून देवो, त्याचा हेतू नेहमी एकच असतो: पापापासून आणि देवापासून कायमचे दूर होण्यापासून आपले रक्षण करणे आणि आपल्याला कृपेच्या राज्यात आणणे.
विशेष म्हणजे, मत्तयच्या शुभवर्तमानात ही कानउघाडणीच येशूचे शेवटचे सार्वजनिक प्रवचन ठरते. त्याच्या शेवटच्या आठवड्याची पटकथा आपण लिहिली असती, तर त्याच्या सार्वजनिक सेवाकार्याचा समारोप सांत्वनाच्या किंवा धीर देणाऱ्या संदेशाने व्हावा, असे कदाचित आपल्याला वाटले असते. पण येशू शेवटी गांभीर्याने घ्यावा असा इशारा देतो. का? कारण ती त्याची दयेची अखेरची कृती होती. फार उशीर होण्याआधी लोकांची अंतःकरणे जागी व्हावीत, म्हणून तो जमावाशी हे शेवटचे शब्द बोलला. ती प्रेमाची अखेरची साद होती, आपल्या भरकटलेल्या मेंढरांसाठी मेंढपाळाने दिलेली आर्त हाक होती.
येशू हे शेवटचे प्रवचन तुम्हालाच देत आहे, अशी कल्पना करून आज चिंतन करा. त्याचा इशारा मनावर घ्या आणि तो ज्या प्रेमाने दिला, त्याच प्रेमाने स्वीकारा. त्याच्या हाकेतील कळकळ आणि तुम्हाला स्वतःच्या अधिक जवळ आणण्यासाठी जे काही करावे लागेल ते करण्याची त्याची इच्छा जाणून घ्या. या प्रवचनाला प्रतिसाद द्या. त्याच्या हाकेला नकार देणाऱ्यांमध्ये राहू नका. येशूचे हे शेवटचे शब्द तुमच्या अंतःकरणात खोलवर जाऊ द्या, म्हणजे तो तुम्हाला आपल्या पंखांखाली आश्रय देईल आणि तुम्ही पुन्हा कधीही भरकटणार नाही.
हे परम दयाळू प्रभू, आम्ही भरकटतो तेव्हा आम्हाला पुन्हा तुझ्याजवळ आणण्यासाठी जे काही करावे लागेल ते करायला तू तयार असतोस. तुझ्या प्रेमळ पंखांखाली आम्हाला आश्रय देण्याची आणि मृत्यूकडे नेणाऱ्या सर्व पापांपासून आमचे रक्षण करण्याची तुला आस आहे. प्रिय प्रभू, माझे अंतःकरण उघड आणि माझ्या आत्म्यासाठी तू देत असलेल्या आर्त हाकेला प्रतिसाद देण्याची कृपा मला दे. मी कधीही भरकटू नये; तुझ्या कृपेच्या पंखांखाली मला सदैव स्थिर राहू दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
संत मोनिकाची नोव्हेना
(विशेषतः वाट चुकलेल्या मुलांसाठी ही प्रार्थना केली जाते)
१८–२६ ऑगस्ट
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




