28 ऑगस्ट 2026
संत ऑगस्टीन, बिशप व चर्चचे धर्मपंडित, यांचे स्मरण
आजची वाचने
सामान्य काळातील एकविसाव्या आठवड्याच्या शुक्रवारची वाचने
मुख्य चित्र: दहा कुमारींचा दाखला
विशेष चित्र: युलियुस श्नोर फोन कारोस्फेल्ड यांचे दहा कुमारींचा दाखला
व्हिडिओ
येशूने आपल्या शिष्यांना हा दाखला सांगितला: “स्वर्गाचे राज्य त्या दहा कुमारींसारखे असेल, ज्या आपले दिवे घेऊन वराला भेटायला निघाल्या. त्यांच्यापैकी पाच अविचारी होत्या आणि पाच शहाण्या होत्या. अविचारी कुमारींनी दिवे घेतले, पण सोबत तेल घेतले नाही; शहाण्या कुमारींनी मात्र दिव्यांबरोबर कुप्यांमध्ये तेलही घेतले.” मत्तय 25:1–4
आजचे शुभवर्तमान येशूने आपल्या शिष्यांना दिलेल्या अखेरच्या प्रवचनांमधले आहे. तो वल्हांडण सणाचा आठवडा होता. मंदिरातील त्याचा जाहीर उपदेश संपला होता आणि आता तो आपल्या सर्वांत जवळच्या सहकाऱ्यांना काही अखेरच्या गोष्टी सांगत होता. लवकरच आपल्याला कोणते दुःख सहन करावे लागणार आहे, याची त्याला पूर्ण जाणीव होती; पण पुढे काय घडणार आहे, हे शिष्यांना अजून समजले नव्हते. म्हणून या अखेरच्या शिकवणीतून येशूच्या संदेशाची निकड आपण ओळखली पाहिजे. त्याचे हे तातडीचे आवाहन बारा प्रेषितांनी ऐकले होते, पण त्याचा अर्थ अजून त्यांना पूर्णपणे उमगला नव्हता.
या सर्व अखेरच्या प्रवचनांच्या केंद्रस्थानी जागरूकता, न्यायनिवाडा आणि स्वर्गाच्या राज्याचे आगमन हे विषय आहेत. आपले दुःखसहन जवळ आले आहे हे जाणून येशूने शिष्यांना पुढील परीक्षांसाठी तयार करण्याचा प्रयत्न केला. ही तयारी केवळ त्याला लवकरच क्रूसावर खिळले जाण्याच्या परीक्षेसाठी नव्हती, तर त्याच्या वैभवशाली पुनरागमनाची वाट पाहताना धर्मसभेला दीर्घकाळ जागरूक राहता यावे यासाठीही होती. दहा कुमारींच्या या दाखल्यात ख्रिस्त सतत आध्यात्मिकदृष्ट्या तयार राहण्याची गरज अधोरेखित करतो. शहाण्या कुमारी अशा लोकांचे प्रतीक आहेत, जे कृपेच्या अवस्थेत जगतात, प्रार्थनेतून पोषण मिळवतात, प्रेमाची कृत्ये करतात आणि देवाच्या इच्छेशी निष्ठावान राहतात. त्यांच्या कुप्यांतील तेल सत्कृत्यांचे तसेच आत्म्याच्या आंतरिक जीवनाचे प्रतीक आहे. हे जीवन श्रद्धेने व प्रेमाने जिवंत राहते आणि पवित्र आत्मा ते टिकवून ठेवतो.
अविचारी कुमारी अशा लोकांचे प्रतीक आहेत, जे आपण वराचे आहोत असे भासवतात, पण आपले आंतरिक जीवन जोपासत नाहीत. वराला उशीर झाला तर काय करायचे, याची त्यांची तयारी नसते. हा विलंब देवाच्या परिपालनकारी इच्छेतील गूढता आणि ती आपल्याला सहज उलगडत नाही हे दाखवतो. तसेच, आपला वैयक्तिक न्यायनिवाडा आणि अंतिम न्यायनिवाडा नेमका केव्हा होईल, हे आपल्याला सांगता येत नाही, याचीही तो जाणीव करून देतो. म्हणून ही अखेरची प्रवचने आपल्याला अशा कृतीशील आणि विवेकी श्रद्धेचे आवाहन करतात, जी ढिली पडत नाही आणि शेवटच्या क्षणी मनपरिवर्तन होईल असे गृहीत धरत नाही. ख्रिस्त आपल्या शिष्यांना “जागे राहा” असे कळकळीने सांगतो. भीतीने नव्हे, तर आशेने तयार राहा आणि वर कोणत्याही क्षणी येऊ शकतो अशा भावनेने प्रत्येक दिवस जगा.
हे आवाहन अंतिम गोष्टींकडे, म्हणजे आपल्यापैकी प्रत्येकाच्या मृत्यूकडे आणि येशूच्या वैभवशाली पुनरागमनाकडे निर्देश करते. पण या जीवनप्रवासात देव रात्रंदिवस असंख्य मार्गांनी आपल्या कृपेद्वारे आपल्याकडे येतो, याकडेही ते आपले लक्ष वेधते. कृपेच्या अशा क्षणांकडे लक्ष देणे हे अनेक दृष्टींनी जागरूकतेचे सर्वांत महत्त्वाचे रूप आहे. कारण त्यामुळे, हे जीवन संपल्यावर देवासमोर विश्वासाने उभे राहण्याची आपली तयारी होते.
म्हणून आजच्या शुभवर्तमानातील येशूचे हे शेवटचे शब्द ऐकताना, दिवसभरात कृपेच्या प्रत्येक क्षणाची जागरूकतेने वाट पाहण्याचे आवाहन त्यांतून ऐका: “म्हणून जागे राहा, कारण तो दिवस किंवा ती घटका तुम्हाला माहीत नाही.” देवाची कृपा आपल्याला कोणत्याही वेळी आणि कोणत्याही परिस्थितीत मिळू शकते. आपण खरेदी करत असू, घरची कामे करत असू, जेवत असू किंवा कामात असू. अशा वेळी, देवाच्या येण्याकडे आपला आत्मा सजग असेल, तर एखादी कृती करावी किंवा ती करू नये अशी देवाकडून आलेली स्पष्ट आध्यात्मिक प्रेरणा आपल्याला तत्क्षणी जाणवू शकते. आनंदाची बातमी अशी की, देव आपली इच्छा कळवतो तेव्हा तो केवळ काय करावे हे सांगत नाही; तत्काळ प्रतिसाद देण्यासाठी आवश्यक अशी कृपाही तो आपल्या परिपालनातून देतो. त्याला प्रतिसाद देणे म्हणजे केवळ आपली निवड नव्हे; तो त्याच्या कृपेला दिलेला आपला सहभाग आहे. अशा सहकार्यामुळे ख्रिस्ताचे शरीर असलेल्या धर्मसभेचे अवयव म्हणून आपण अधिक पूर्णपणे कृती करतो.
आज तुमच्या स्वतःच्या कुपीतल्या तेलाविषयी चिंतन करा. तुमच्या जीवनाच्या अखेरीस किंवा काळाच्या शेवटी वराच्या आगमनासाठीच नव्हे, तर त्याची कृपा दररोज नकळत तुमच्यापर्यंत पोहोचते तेव्हाही तुम्ही आध्यात्मिकदृष्ट्या तयार आहात का? आपले हृदय जागरूक आणि खुले ठेवून प्रत्येक क्षण आध्यात्मिक तयारीत जगण्याचा प्रयत्न करा. वर येईल तेव्हा, मग तो काळाच्या अखेरीस येवो किंवा रोजच्या जीवनात कृपेच्या मंद कुजबुजीतून येवो, हातात दिवा घेऊन उठाल आणि त्याच्याबरोबर विवाहाच्या मेजवानीत प्रवेश कराल, तर तुम्ही धन्य ठराल. या जीवनात त्याला प्रतिसाद दिल्याने, स्वर्गात कोकराच्या चिरंतन विवाहमेजवानीत जो आनंद आणि शांती आपण अनुभवणार आहोत, त्यांची झलक आपल्याला आताच मिळते.
हे माझ्या प्रभू, माझ्या शाश्वत वरराजा, तुझ्यासोबत कृपेच्या विवाहमेजवानीत सहभागी होण्यासाठी तू मला रात्रंदिवस आमंत्रण देतोस. सावध आणि जागृत राहण्यास आणि तू हाक देतोस तेव्हा तुझा आवाज नेहमी ओळखण्यास मला मदत कर, अशी माझी प्रार्थना आहे. प्रीतीच्या आणि कृपेच्या तेलाने तुझ्या आनंदाचा व शांतीचा दिवा तेवत ठेवून मी सदैव तयार असावे—आता आणि सर्वकाळ. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत – हिप्पोचे संत ऑगस्टीन, बिशप आणि ख्रिस्तसभेचे धर्मपंडित
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




