मराठी

देवाची गुप्त रहस्ये

26 सप्टेंबर 2026
सामान्य काळातील पंचविसाव्या आठवड्याचा शनिवार
आजची वाचने

संत कोस्मास आणि दामियान, रक्तसाक्षी — ऐच्छिक स्मृतिदिन

इलियास बासिम खुरी बाझी राहिब, CC BY-SA 3.0, विकिमीडिया कॉमन्सच्या माध्यमातून

व्हिडिओ

येशूच्या प्रत्येक कृतीने सर्वजण थक्क झाले असताना, तो आपल्या शिष्यांना म्हणाला, “मी तुम्हाला जे सांगत आहे, त्याकडे लक्ष द्या. मनुष्यपुत्राला माणसांच्या हाती सुपूर्द केले जाणार आहे.” पण हे वचन त्यांना समजले नाही. त्यांना ते समजू नये म्हणून त्याचा अर्थ त्यांच्यापासून लपवून ठेवण्यात आला होता. या वचनाविषयी येशूला विचारण्याचीही त्यांना भीती वाटत होती. लूक 9:43b–45

आपल्याला दुःखसहन करावे लागेल, आपला मृत्यू होईल आणि आपले पुनरुत्थान होईल, हे येशूने बारा प्रेषितांना पहिल्यांदा सांगितल्यानंतर आठ दिवस लोटले. मग त्याने पेत्र, याकोब आणि योहान यांना एका उंच डोंगरावर नेले. तिथे त्यांच्यासमोर त्याचे रूपांतर झाले. आपल्या गुरूला दुःख सहन करावे लागेल आणि त्याचा मृत्यू होईल, हे अस्वस्थ करणारे वृत्त ऐकल्यापासून त्यांच्या मनात दुःख आणि संभ्रम होता. त्याच्या दैवी तेजाचे ते विलक्षण दर्शन त्यांना दिलासा देऊन गेले असेल आणि त्यांच्या मनातले दुःख व संभ्रम काहीसे दूर झाले असतील.

डोंगरावरून उतरल्यावर येशू आणि ते तीन प्रेषित पुन्हा इतर शिष्यांमध्ये सामील झाले. तेव्हा त्यांच्यासमोर लोकांचा मोठा जमाव आला. त्या जमावातील एका माणसाने दुष्ट आत्म्याने पछाडलेल्या आपल्या मुलाला येशूकडे आणले. येशूने त्या मुलाला दुष्ट आत्म्याच्या तावडीतून सोडवले. ते पाहून “देवाचे माहात्म्य पाहून सर्वजण थक्क झाले” (लूक 9:43a). लोक असे थक्क होऊन कौतुक करत असतानाच येशू पुन्हा आपल्या शिष्यांकडे वळतो आणि आपल्या दुःखसहनाविषयी दुसऱ्यांदा भाकीत करतो, असे आपण आजच्या शुभवर्तमानात वाचतो.

लूकच्या 9व्या अध्यायात यापूर्वी नोंदवलेले येशूचे पहिले भाकीत अधिक संयत आणि शिकवणीच्या सुरात आहे. पण दुसऱ्यांदा सांगताना त्याच्या सुरात तातडी आणि ठामपणा जाणवतो: “मी तुम्हाला जे सांगत आहे, त्याकडे लक्ष द्या…” त्याचे शब्द वजनदार आहेत; त्यांवर गांभीर्याने चिंतन करणे आवश्यक आहे. तरीही, तो इतक्या स्पष्टपणे आणि गंभीरपणे बोलला असतानाही, शुभवर्तमान आपल्याला सांगते: “हे वचन त्यांना समजले नाही. त्यांना ते समजू नये म्हणून त्याचा अर्थ त्यांच्यापासून लपवून ठेवण्यात आला होता…” इतकेच नव्हे, तर त्याला याविषयी विचारण्याचीही त्यांना भीती वाटत होती.

या वचनाचा अर्थ त्यांच्यापासून का लपवून ठेवण्यात आला? धर्मशास्त्रज्ञ जिला “देवाची शिकवण्याची पद्धत” म्हणतात, तिच्या रहस्यात याचे उत्तर आहे. देव अनेकदा आपली सत्ये हळूहळू उलगडतो. जे पेलण्याची क्षमता आत्म्यात अद्याप नाही, ते स्वीकारण्यासाठी तो आत्म्याला तयार करतो. ख्रिस्ताचे दुःखसहन ही केवळ ऐतिहासिक घटना नाही, तर श्रद्धेने स्वीकारायचे एक आध्यात्मिक वास्तव आहे. क्रूस आणि पुनरुत्थान यांच्या प्रकाशाशिवाय, मशीहाला दुःख सहन करावे लागेल ही कल्पनाच प्रेषितांच्या आकलनापलीकडे होती. त्यांच्या समजुतीवरचा पडदा देवाने राहू दिला, तो त्यांना शिक्षा देण्यासाठी नव्हे, तर त्यांनी निराशेत बुडू नये किंवा सत्याचा विपर्यास करू नये म्हणून. पुनरुत्थानानंतर आणि पेन्टेकॉस्टनंतरच ख्रिस्ताच्या दुःखसहनाची आवश्यकता आणि त्याचे गौरव समजून घेण्यासाठी त्यांची अंतःकरणे पूर्णपणे उघडणार होती.

आपल्या श्रद्धेच्या प्रवासातही आपल्याला अशी सत्ये भेटतात, जी दडलेली वाटतात किंवा समजून घेणे कठीण जाते. देव आपल्या जीवनात संभ्रम, परीक्षा किंवा आध्यात्मिक अंधुकतेचे काळ का येऊ देतो, असा प्रश्न आपल्याला पडू शकतो. अशा वेळी, या उताऱ्यात येशू बारा प्रेषितांशी ज्या प्रकारे बोलतो, त्यातून आपल्याला बरेच काही शिकता येते.

आपण काही गोष्टी समजून घेण्यास आध्यात्मिकदृष्ट्या तयार होईपर्यंत, देव आपल्या परिपूर्ण ज्ञानाने त्या कधी कधी आपल्याला उलगडू देत नाही. अशा वेळी आपल्याला अनेकदा शंका घेण्याचा, इतकेच नव्हे तर निराश होण्याचाही मोह होतो. पण अशा वेळी आपण काय करावे? प्रेषितांच्या संभ्रमाच्या प्रसंगातून आपल्याला याचे उत्तर मिळते. येशूचे म्हणणे त्यांना समजले नाही आणि त्याला त्याचा अर्थ विचारायलाही ते घाबरले—कदाचित उत्तराचीच त्यांना भीती वाटत असावी. त्या क्षणी त्यांना गरज होती ती देवावरील भरवशातून येणाऱ्या नम्रतेची, प्रार्थनेची आणि चिकाटीची. खरे तर, देव आपल्या जीवनात संभ्रमाचे जे क्षण येऊ देतो, ते नेहमी आपल्या भल्यासाठीच असतात. कारण गोष्टी अजून समजल्या नसल्या, तरी अशा क्षणांत त्याच्यावरची आपली श्रद्धा दृढ होते.

आज आपल्या जीवनातील अशा क्षणांवर चिंतन करा, ज्यांचा अर्थ अजून उलगडलेला नाही. देवाच्या इच्छेतील काही गोष्टी तुम्हाला अजून समजत नाहीत का? काही गोष्टींमुळे तुम्हाला इतकी भीती वाटते का, की निराश होण्याचा मोह होतो? उत्तरे लगेच मिळाली नाहीत तरी आपले प्रश्न घेऊन येशूकडे जाण्यास घाबरू नका. त्याने ठरवलेल्या योग्य वेळी सर्व काही उलगडेल आणि पुनरुत्थानाचा प्रकाश येण्याआधी नेहमी क्रूस येतो, असा भरवसा ठेवा.

हे अगम्य प्रभू, तू कोण आहेस आणि माझ्या जीवनात काय करतोस, हे पूर्णपणे समजून घेणे माझ्या आकलनापलीकडे आहे. जीवनातील परिस्थितींमुळे मी गोंधळून जातो, तेव्हा तुझ्यावर दृढ विश्वास ठेवण्याचे आणि तुझ्या कृपामय व्यवस्थेवर विसंबून राहण्याचे बळ मला दे. तुला सर्व काही ठाऊक आहे आणि माझे भले व्हावे अशी तुझी इच्छा आहे, हे मला माहीत आहे. संभ्रमातही मी तुझ्यावर विसंबून राहावे आणि शेवटी सर्व काही प्रकाशात येईल व स्पष्ट होईल, या खात्रीने नम्रपणे पुढे जात राहावे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

लिझ्यूची संत थेरेझ – ‘छोटे फूल’ – हिची नोवेना
पाचवा दिवस – २६ सप्टेंबर


आमच्या यूट्यूब चॅनलचे सदस्य व्हा!
नवीन सामग्री प्रसिद्ध झाल्यावर सूचना मिळवा.

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

सर्व संत / सण

आजचे संत – संत कोस्मास आणि दामियान, रक्तसाक्षी

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय