27 सप्टेंबर 2026
सामान्य काळातील सव्विसावा रविवार (वर्ष अ)
आजची वाचने
गेओर्ग पेन्झ, CC0, विकिमीडिया कॉमन्सच्या सौजन्याने
येशू मुख्य याजकांना आणि लोकांच्या वडीलजनांना म्हणाला, “तुम्हाला काय वाटते? एका माणसाला दोन मुलगे होते. तो पहिल्या मुलाकडे जाऊन म्हणाला, ‘बाळा, आज द्राक्षमळ्यात जाऊन काम कर.’ त्याने उत्तर दिले, ‘मी जाणार नाही.’ पण नंतर त्याने आपला विचार बदलला आणि तो गेला. तो माणूस दुसऱ्या मुलाकडे गेला आणि त्यालाही तीच आज्ञा दिली. त्याने उत्तर दिले, ‘होय, बाबा,’ पण तो गेला नाही. या दोघांपैकी कोणी आपल्या वडिलांची इच्छा पूर्ण केली?” मत्तय 21:28–31
हा दाखला ऐकणे मुख्य याजकांना आणि वडीलजनांना कठीण गेले असणार, कारण तो स्पष्टपणे त्यांनाच उद्देशून होता. आजच्या शुभवर्तमानात नसलेला आणखी एक दाखला येशू त्यांना सांगतो. त्यानंतर आपण असे वाचतो: “ते त्याला अटक करण्याचा प्रयत्न करत होते, पण त्यांना लोकसमुदायाची भीती वाटत होती, कारण लोक त्याला संदेष्टा मानत होते” (मत्तय 21:46). त्यांनी येशूच्या शब्दांकडे आणि त्याने केलेल्या कानउघाडणीकडे दुर्लक्ष केले असे दिसते. देवाच्या न्यायाची भीती नव्हे, तर लोकांच्या विरोधाची भीती यामुळे ते काही काळ गप्प राहिले.
आजच्या शुभवर्तमानातील पहिला मुलगा कर वसूल करणारे आणि वेश्या यांचे प्रतिनिधित्व करतो. त्यांनी सुरुवातीला देवाच्या नियमाचे उल्लंघन केले, पण बाप्तिस्मा देणारा योहान आणि येशू यांचा उपदेश ऐकल्यावर त्यांनी पश्चात्ताप केला. दुसरा मुलगा मुख्य याजक आणि वडीलजन यांचे प्रतिनिधित्व करतो. दाखला सांगितल्यावर येशू जाहीर करतो, “आमेन, मी तुम्हाला सांगतो, कर वसूल करणारे आणि वेश्या तुमच्या आधी देवाच्या राज्यात प्रवेश करत आहेत.”
दुसऱ्या मुलाप्रमाणेच धार्मिक आणि नागरी नेते देवाचा नियम पाळण्याचे केवळ तोंडदेखले बोलत होते, पण त्यांची कृती त्या नियमाच्या हेतूशी जुळत नव्हती. ते ढोंगी होते. देवाच्या तारणदायी वचनाला आपण नाकारत आहोत, हे त्यांना दिसत नव्हते. आपल्या भक्तीच्या दिखाव्याने आणि आपणच नीतिमान आहोत अशा वृत्तीने त्यांनी इतरांची दिशाभूल केली.
दोन्ही मुलांच्या प्रतिक्रियांचा अधिक बारकाईने विचार करा. ‘होय, बाबा’ असे म्हणणारा दुसरा मुलगा पवित्र असल्याचा खोटा भास निर्माण करणाऱ्या सर्वांचे प्रतिनिधित्व करतो, असे आपल्याला वाटू शकते. इतरांसमोर ते योग्य ते बोलतात, पण कोणी पाहत नसताना बोलल्याप्रमाणे वागत नाहीत.
पहिला मुलगा मात्र अगदी वेगळा आहे. सुरुवातीला तो ‘मी जाणार नाही’ असे उद्धटपणे म्हणतो, पण शेवटी त्याची सदसद्विवेकबुद्धी त्याला योग्य ते करण्यास प्रवृत्त करते. काहींना प्रश्न पडेल की, ‘होय, बाबा’ असे म्हणून खरोखरच कामाला जाणारा तिसरा मुलगा येशूने दाखल्यात का घेतला नाही. बहुधा येशूने असा मुलगा दाखवला नाही, कारण त्याने दाखवलेल्या दोन गटांपैकी एका गटात आपण सगळेच मोडतो. केवळ आपल्या धन्य मातेने तिच्या निष्कलंक गर्भधारणेच्या पहिल्या क्षणापासून, म्हणजे ती स्वतः आदिपापाविना गर्भात आली त्या क्षणापासून, शब्दांनी आणि कृतींनी देवाची आज्ञा परिपूर्णपणे पाळली.
पहिला मुलगा आपल्यासाठी आदर्श ठरतो, कारण देवाच्या इच्छेचे पूर्णपणे आज्ञापालन करणे आपल्या प्रत्येकालाच कोणत्या ना कोणत्या बाबतीत कठीण जाते. आदिपापातून उद्भवणाऱ्या एका अव्यवस्थित प्रवृत्तीशी आपल्याला लहानपणापासून झगडावे लागते. ख्रिस्तसभा या प्रवृत्तीला पापाकडे ओढणारी वासना म्हणते. देवाने आपल्याला आपल्या प्रतिमेत आणि चांगले असे निर्माण केले असले, तरी आपला स्वभाव घायाळ झाला आहे आणि देवाच्या इच्छेविरुद्ध असलेल्या गोष्टींकडे त्याचा कल आहे. या जीवनातील आपल्या आध्यात्मिक वाटचालीत देवाची कृपा आपल्या पतित प्रवृत्तींना हळूहळू योग्य वळण देते आणि ज्या आज्ञाधारक जीवनासाठी आपल्याला बोलावले आहे, त्याकडे आपल्याला पुन्हा नेते.
आज पहिल्या मुलाचे चिंतन करा आणि नम्रपणे त्याच्यात स्वतःला पाहा. कोणत्या बाबतीत देवाच्या इच्छेला लगेच ‘होय’ म्हणणे तुम्हाला कठीण जाते? आज्ञा पाळताना अंतर्मनात संघर्ष होणे हे पाप नाही. हा संघर्ष आपल्या पतित मानवी स्वभावाचा भाग आहे. पहिल्या मुलाप्रमाणे आपणही कृपेला आपल्या अंतःकरणात कार्य करू दिले पाहिजे. ती आपल्या सदसद्विवेकबुद्धीला घडवते आणि विशेषतः ज्या बाबतीत आपण विरोध करतो, तिथे देवाच्या इच्छेनुसार वागण्यास आपल्याला प्रवृत्त करते. कृपेच्या प्रेरणेने आपण सुरुवातीचा संकोच मागे टाकतो तेव्हा आपण सद्गुणांत वाढतो आणि आपल्या धन्य मातेसारखे व आपल्या प्रभू येशूसारखे अधिकाधिक होत जातो. त्या दोघांनीही पित्याला ‘होय’ म्हटले आणि तो होकार आपल्या कृतीत पूर्णपणे उतरवला.
हे माझ्या आज्ञाधारक प्रभू, तू आणि तुझी धन्य माता यांनी पित्याच्या इच्छेला शब्दांनी आणि कृतींनी नेहमीच मनापासून निष्ठेने प्रतिसाद दिला. तुझे उदाहरण अनुसरण्याची आणि तुझ्या मातेशी एकरूप राहून तू ज्या आज्ञाधारकतेने जगलास, त्या आज्ञाधारकतेत सहभागी होण्याची कृपा मला दे. माझ्या पतित स्वभावातील स्वार्थी प्रवृत्ती मुळासकट काढून टाक. देवावर आणि शेजाऱ्यावर उदार अंतःकरणाने प्रेम करायला मला शिकव, म्हणजे मी पित्याच्या गौरवशाली इच्छेशी पूर्णपणे सुसंगत राहून तिचे आज्ञापालन करीन. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
लिझियूची संत थेरेझ – ‘छोटे फूल’ – हिची नोव्हेना
सहावा दिवस – 27 सप्टेंबर
आमच्या यूट्यूब चॅनलचे सदस्य व्हा!
नवीन सामग्री प्रसिद्ध झाल्यावर सूचना मिळवा.
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन
आजचे संत – संत व्हिन्सेंट द पॉल, याजक
यंदा हा दिवस रविवारी येत असल्यामुळे उपासनेत त्यांचे स्मरण साजरे केले जात नाही




