मराठी

विलंब करू नका

30 सप्टेंबर 2026

संत जेरोम, धर्मगुरू आणि ख्रिस्तसभेचे धर्मपंडित यांचे स्मरण

आजची वाचने
सामान्य काळातील सव्विसाव्या आठवड्याच्या बुधवारची वाचने

आंद्रेयास एफ. बोर्खर्ट, CC BY-SA 3.0 DE, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत

व्हिडिओ

येशू आणि त्याचे शिष्य वाटेने जात असताना कोणी एक जण त्याला म्हणाला, “तू जिथे जाशील तिथे मी तुझ्यामागे येईन.” येशूने त्याला उत्तर दिले, “कोल्ह्यांना बिळे आहेत आणि आकाशातील पक्ष्यांना घरटी आहेत; पण मनुष्यपुत्राला डोके टेकायला जागा नाही.” लूक 9:57–58

येशू यरुशलेमकडे आपल्या शेवटच्या प्रवासाला निघाला होता. तिथे तो बलिदानाचा कोकरू म्हणून क्रुसावर स्वतःचे अर्पण करणार होता. वाटेत एक जण त्याच्याकडे आला आणि धाडसाने म्हणाला, “तू जिथे जाशील तिथे मी तुझ्यामागे येईन.” येशू त्याची तयारी नाकारत नाही; पण त्याचा शिष्य होण्यासाठी किती मोठी किंमत मोजावी लागते, हे तो लगेच स्पष्ट करतो: “कोल्ह्यांना बिळे आहेत आणि आकाशातील पक्ष्यांना घरटी आहेत; पण मनुष्यपुत्राला डोके टेकायला जागा नाही.” येशूच्या मागे जाण्यासाठी ऐहिक सुखसोयींची आसक्ती सोडून देवाच्या पालनकर्त्या काळजीवर पूर्णपणे विसंबावे लागते, हे तो या शब्दांत स्पष्ट करतो.

आजच्या शुभवर्तमानात आणखी दोन भेटींचे वर्णन आहे. ख्रिस्ताच्या पाचारणाला प्रतिसाद देताना तडजोडीला जागा नाही, हे त्यांतून दिसते. पहिल्या भेटीत येशू एका माणसाला आपल्या मागे येण्यास बोलावतो. तो माणूस वरकरणी रास्त वाटणारी विनंती करतो: आधी आपल्या मृत वडिलांचे दफन करण्याची त्याची इच्छा आहे. पण येशू त्याला म्हणतो, “मृतांना त्यांच्या मृतांचे दफन करू दे. पण तू जा आणि देवाच्या राज्याची घोषणा कर.”

तिसरी भेटही अशीच आहे. आणखी एक माणूस येशूच्या मागे येण्याची इच्छा व्यक्त करतो; पण आधी घरी जाऊन आपल्या कुटुंबाचा निरोप घेण्याची परवानगी मागतो. त्याची विनंती समजण्यासारखी वाटते, पण येशू उत्तर देतो, “नांगराला हात घातल्यावर मागे सोडलेल्या गोष्टींकडे पाहणारा कोणीही देवाच्या राज्याला योग्य नाही.” या दोन्ही प्रसंगी येशू आग्रहाने सांगतो की, शिष्य होण्यासाठी आपल्या निष्ठेपासून लक्ष विचलित करणाऱ्या किंवा ती निष्ठा स्वीकारण्यास विलंब लावणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीपासून निर्णायकपणे दूर झाले पाहिजे.

हे संवाद कोणत्या प्रसंगी घडले, हे लक्षात घेणे महत्त्वाचे आहे. येशू यरुशलेमच्या वाटेवर होता आणि तिथे क्रूस आपली वाट पाहत आहे, याची त्याला पूर्ण जाणीव होती. त्याच्या मागे येण्याचे आमंत्रण म्हणजे केवळ त्याच्याबरोबर प्रवास करणे नव्हते; ते त्यागमय प्रेमाचा मार्ग स्वीकारण्याचे पाचारण होते. प्रत्येकासमोर आव्हान होते ते ताबडतोब आणि मनापासून प्रतिसाद देण्याचे, आणि मानवी दृष्टीने चांगल्या असलेल्या गोष्टींनाही देवाच्या इच्छेपेक्षा प्राधान्य न देण्याचे. या संदर्भात येशू स्पष्ट करतो की शिष्य होण्याचा निर्णय पुढे ढकलता येत नाही, त्यात तडजोड करता येत नाही, आणि दुभंगलेल्या मनाने तो स्वीकारता येत नाही. देवाच्या राज्यासाठी तातडीचा प्रतिसाद, संपूर्ण बांधिलकी आणि ख्रिस्तासाठी सर्वस्व सोडण्याची तयारी आवश्यक आहे.

या उताऱ्याचा अर्थ असा नाही की आपण कुटुंबावर प्रेम करणे किंवा कुटुंबाप्रती असलेली कर्तव्ये पार पाडणे सोडून द्यावे. उलट, येशूची अनपेक्षित उत्तरे आपल्याला विचार करायला लावतात: आपण त्याच्याशी किती पूर्णपणे बांधील आहोत? त्याच्या शिकवणीशी एकनिष्ठ राहून, रोज प्रार्थना करून आणि संस्कारमय जीवन जगूनही, आपले लक्ष विचलित करणाऱ्या गोष्टी आपल्या एकनिष्ठ भक्तीच्या आड येऊ शकतात. कधी कधी चांगल्या गोष्टींनाही जीवनात योग्य स्थान दिले नाही, तर त्या कृपेला अडथळा ठरतात.

शिष्य होऊ पाहणाऱ्या या तिघांची संपूर्ण पार्श्वभूमी शुभवर्तमानात दिलेली नाही. म्हणून येशूच्या शब्दांचा अर्थ काळजीपूर्वक लावला पाहिजे. उदाहरणार्थ, काहींच्या मते, वडिलांचे दफन करू इच्छिणाऱ्या माणसाचे वडील नुकतेच वारले होते, असे नव्हे; तर भविष्यात ते वारतील तेव्हा त्यांचे दफन करण्याविषयी तो बोलत होता. असे असेल, तर त्या विलंबातच अडचण दिसून येते. खरे शिष्यत्व म्हणजे ताबडतोब विश्वासाने स्वतःला देवाच्या हाती सोपवणे. महत्त्वाचे म्हणजे, येशूच्या मागे येण्याच्या या पाचारणामुळे प्रेमधर्माकडे किंवा कर्तव्याकडे कधीही दुर्लक्ष होत नाही. कारण जे न कचरता आणि तडजोड न करता देवाला पहिले स्थान देतात, त्यांच्या गरजांची तो नेहमी काळजी घेतो.

ख्रिस्ताच्या पाचारणाला तुम्ही किती तत्परतेने आणि किती मनापासून प्रतिसाद देता, यावर आज चिंतन करा. येशूचे शिष्य होण्यासाठी तुम्ही काही अटी घातल्या आहेत का? सुखसोयी, नाती, कर्तव्ये किंवा उदात्त ध्येये यांपैकी कशाची आसक्ती तुम्हाला नकळत देवाच्या इच्छेला पूर्णपणे शरण जाण्यापासून रोखत आहे का? खरे प्रेम किंवा जबाबदारी सोडून द्यायला येशू आपल्याला सांगत नाही; पण त्याच्यापेक्षा कोणत्याही गोष्टीला प्राधान्य मिळता कामा नये. प्रत्येक निर्णयात त्यालाच पहिले स्थान असावे आणि त्यानेच आपल्याला दिशा द्यावी. विलंब न करता आपण त्याच्या मागे गेलो, तर जीवनातील इतर सर्व गोष्टींना त्यांचे योग्य स्थान मिळेल. आज येशूला स्पष्टपणे, धैर्याने आणि तो आपली काळजी घेईल या पूर्ण विश्वासाने “हो” म्हणण्याची कृपा मागा.

हे माझ्या प्रभू, तू यरुशलेमकडे ठामपणे वाटचाल केलीस. पाप्यांच्या तारणासाठी आपले जीवन अर्पण करण्याच्या ध्येयापासून तू ढळला नाहीस. सुखसोयी, भीती किंवा लक्ष विचलित करणारी कोणतीही गोष्ट तुला रोखू शकली नाही. तीच तत्परता आणि तोच निर्धार माझ्यात जागव, म्हणजे तुला दिलेला माझा “हो” पूर्ण आणि बिनशर्त असेल. माझे काहीही राखून न ठेवता, कोणतीही सबब न सांगता, मला क्रुसापर्यंत तुझ्या मागे येऊ दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

आजचे संत – संत जेरोम, धर्मगुरू आणि चर्चचे धर्मपंडित — स्मरण

लिझियेच्या संत थेरेझची नोवेना – लहान फूल
नववा दिवस – 30 सप्टेंबर

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

सर्व संत / सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय