1 नोव्हेंबर 2026
सर्व संतांचा महोत्सव
ख्रिस्तराजाचा गौरव, गर्साम तुरी यांची कलाकृती
व्हिडिओ
लोकसमुदाय पाहून येशू पर्वतावर चढला. तो बसल्यावर त्याचे शिष्य त्याच्याजवळ आले. तो त्यांना शिकवू लागला: “जे आत्म्याने दीन आहेत ते धन्य, कारण स्वर्गाचे राज्य त्यांचे आहे…” मत्तय 5:1–3
तुम्हाला स्वर्गात जायचे आहे का? बहुतेक जण क्षणाचाही विचार न करता म्हणतील, “हो.” पण कल्पना करा की आज एक देवदूत तुमच्यासमोर प्रकट होऊन म्हणतो, “परात्पर देव आजच तुम्हाला स्वर्गात घेऊन जाणार आहे.” तुमची प्रतिक्रिया काय असेल? तुमचे हृदय आनंदाने उचंबळून येईल का? की या जगातले सर्व काही मागे सोडावे लागेल, या जाणिवेने तुमच्या मनात भीतीची लाट उसळेल?
खरे तर स्वर्गाची मनापासून आस बाळगणे अनेकांना कठीण जाते. अधूनमधून आपल्या मनात स्वर्गाचा विचार येतो. आपल्या आधी हे जग सोडून गेलेल्या प्रियजनांची आठवण झाली की, ते “अधिक चांगल्या ठिकाणी आहेत” असे समजून कदाचित आपण हसतोही. तरी स्वर्ग हे आपले खरे घर आहे, या जाणिवेने त्याची आतुरतेने वाट पाहत जगणारे आपल्यात मोजकेच आहेत.
आज, सर्व संतांच्या महोत्सवाच्या दिवशी, संत आणि देवदूत यांच्या गौरवशाली सहवासाकडे दृष्टी उचलण्याचे आमंत्रण चर्च आपल्याला देते. स्वर्गात त्यांना देवाचे परमानंदमय प्रत्यक्ष दर्शन लाभते. विस्मय आणि प्रेम यांनी भरलेल्या नजरेने ते परमपवित्र त्रैक्याकडे पाहतात. त्यांना पूर्ण तृप्ती लाभली आहे. त्यांची हृदये खुली आहेत: ते देवाचे प्रेम पूर्णत्वाने स्वीकारतात आणि त्याच्यावर परिपूर्ण प्रेम करतात. प्रेमाच्या या शाश्वत देवाणघेवाणीत ते गौरवात सदैव उन्नत होत राहतात आणि देवाशी त्यांचे ऐक्य अधिकाधिक गहिरे होत जाते.
देवाच्या दयेने, जीवनाकडे नेणाऱ्या अरुंद वाटेने चालत अरुंद द्वारातून आत जाणाऱ्या “मोजक्या” लोकांत आपली गणना झाली (पाहा: मत्तय 7:14), तर हे जीवन संपताच आपल्याला कळेल की आपण केलेली प्रत्येक प्रार्थना, प्रत्येक त्याग आणि समर्पणाची प्रत्येक कृती सार्थ ठरली. देवाचे परमानंदमय दर्शन आपल्याला अशा तेजस्वी आनंदाने भरून टाकेल की आपल्या सर्व सांसारिक आसक्ती नाहीशा होतील. या जगातील पोकळ गोष्टींना चिकटून राहणे किती मूर्खपणाचे होते, हे आपल्याला स्पष्ट दिसेल; आणि त्या आसक्तींवर मात करण्यासाठी आपण चिकाटीने प्रयत्न केले, याबद्दल आपण सदैव कृतज्ञ राहू.
धनसंपत्ती, मालमत्ता, मानसन्मान आणि प्रतिष्ठा नाहीशी होतील. त्यांपैकी कशालाही महत्त्व उरणार नाही. अनंतकाळात आपल्या सोबत जाईल ते केवळ आपण आचरणात आणलेले प्रेम—दुःखातून शुद्ध झालेले, आज्ञापालनात कसोटीला उतरलेले आणि बलिदान म्हणून अर्पण केलेले आपले प्रेम. हेच दैवी प्रेम, आणि त्याचे फळ सदैव आपल्या सोबत राहील. स्वार्थाने माखलेले सारे प्रेम नाहीसे होईल. जे देवाचे आहे तेवढेच उरेल.
स्वर्गाचा विषय निघाला की काही जण अस्वस्थ होतात. बरेचदा आपण सध्याच्या क्षणात इतके गुरफटतो की त्यापलीकडे आपल्याला काही दिसत नाही. आपण एकतर तात्काळ समाधान शोधतो किंवा सध्याच्या अडचणींबद्दल मनात कटुता बाळगतो. हेच जीवन आपले सर्वस्व आहे असे समजून जगणे म्हणजे स्वतःची फसवणूक करणे. त्यामुळे स्वर्गात किंवा नरकात घालवाव्या लागणाऱ्या अनंतकाळाचे भान आपल्याला राहत नाही.
स्वर्गाकडे नेणारी वाट आपल्या नैसर्गिक प्रवृत्तींना आव्हान देते. देवाच्या कृपेने या प्रवृत्तींना उन्नत केले पाहिजे, जेणेकरून मानवी तर्काऐवजी दैवी ज्ञान आपल्याला मार्ग दाखवेल. आजचे शुभवर्तमान हे ज्ञान उलगडते: आत्म्याने गरीब असलेले, शोक करणारे, नम्र, नीतिमत्त्वाची भूक असलेले, दयाळू, निर्मळ अंतःकरणाचे, शांती प्रस्थापित करणारे आणि ख्रिस्तासाठी छळ सोसणारे हेच खरोखर धन्य आहेत.
धन्यवचनांनुसार जगण्याची तुम्हाला इच्छा आहे का? की तुम्हाला असे जीवन हवे आहे ज्यात धनसंपत्ती, मौजमजा आणि गर्व यांना स्थान आहे, तुम्ही इतरांचा न्याय करता व त्यांना दोषी ठरवता, मनाच्या सर्व इच्छा पुरवता, स्वतःलाच नीतिमान समजता आणि कोणतेही दुःख किंवा छळ तुम्हाला सोसावा लागत नाही? खऱ्या धन्यतेचे जीवन जगण्याची इच्छा मनात जागवणे तुम्हाला कठीण जात असेल, तर आज गुडघे टेकून प्रार्थना करा. स्वर्गीय गौरवाकडे नेणारे धन्यवचनांचे सत्य स्वीकारण्यासाठी आपले हृदय उघडावे, अशी देवाकडे कळकळीने विनंती करा. वाट अरुंद आहे आणि तिच्यावरून मोजकेच जण चालतात. त्या मोजक्यांपैकी एक होण्याचा निश्चय करा.
आज स्वर्गातील संतांचे चिंतन करा. पृथ्वीवर असताना ते परिपूर्ण नव्हते, पण ते देवाशी विश्वासू राहिले. त्यांनी दैवी प्रेमाला आपल्या हृदयात मूळ धरू दिले आणि परीक्षांना तोंड देताना ते दृढ राहिले. धन्यवचने सावकाश वाचा आणि स्वतःला विचारा, “त्यांच्यात माझी गणना व्हावी, अशी मला खरोखर इच्छा आहे का?” उत्तर “हो” असेल, तर आज आणि प्रत्येक दिवशी स्वर्ग हेच आपले एकमेव ध्येय मानून जगा.
हे परमगौरवशाली त्रैक्यस्वरूप देवा, तुझे दर्शन घ्यावे, तुझ्या तेजात न्हाऊन निघावे आणि तुझ्या दैवी सान्निध्यात सदैव राहावे, अशी मला आस आहे. मला ज्या मार्गाने चालायचे आहे तो समजण्यासाठी माझे मन उघड, आणि माझ्यासमोरची वाट दिसण्यासाठी माझे डोळे उघड. म्हणजे माझ्याआधी गेलेल्या संतांच्या पावलांवर पाऊल ठेवून मला धन्यवचनांनुसार जगता येईल आणि एके दिवशी तुझ्या शाश्वत जीवनात सहभागी होता येईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
पुढील वाचन: सर्व संतांचा दिवस—महोत्सव
जॉर्जियाच्या हुतात्म्यांच्या धन्यपदाची घोषणा: 31 ऑक्टोबर 2026
जॉर्जिया, अमेरिका
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन





