Miłosierdzie Boże w przeobfitości!

Niedziela, 28 kwietnia 2019

Niedziela Miłosierdzia Bożego
Ósmy dzień oktawy Wielkanocy

Jezu, ufam Tobie.

Cóż za dzień pełen łaski! To ósmy i ostatni dzień oktawy Wielkanocy. W tym ósmym dniu Wielkanocy obchodzimy Niedzielę Miłosierdzia Bożego. To dzień, w którym szeroko otwierają się upusty miłosierdzia, a Bóg obdarza nas hojniej, niż moglibyśmy kiedykolwiek mieć nadzieję.

Niedzielę Miłosierdzia Bożego obchodzono od lat w ramach prywatnej pobożności. Jednak w roku 2000 papież św. Jan Paweł II, który sam był niezwykłym narzędziem Bożego miłosierdzia, wprowadził to święto do oficjalnego kalendarza Kościoła, wynosząc Siostrę Faustynę do chwały świętych.

Święta Faustyna należała do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Krakowie, w Polsce. Zmarła w 1938 roku. Pochodziła z prostej i ubogiej rodziny rolniczej, miała za sobą zaledwie trzy lata podstawowej nauki i wykonywała najskromniejsze prace w swoim klasztorze. Była jednak także mistyczką, która otrzymała łaskę wielu prywatnych objawień naszego Pana, zapisanych przez nią w Dzienniczku poświęconym Bożemu Miłosierdziu.

O swoim doświadczeniu z 22 lutego 1931 roku pisze:

Wieczorem, kiedy byłam w celi, ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. W milczeniu wpatrywałam się w Pana, dusza moja była przejęta bojaźnią, ale i radością wielką. Po chwili powiedział mi Jezus: „Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: Jezu, ufam Tobie”.

Później, w innym widzeniu, Jezus wyjaśnił jej:

„Blady promień oznacza wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony promień oznacza krew, która jest życiem dusz. Te dwa promienie wyszły z wnętrzności miłosierdzia Mojego wówczas, kiedy konające serce Moje zostało włócznią otwarte na krzyżu… Szczęśliwy, kto w ich cieniu żyć będzie, bo nie dosięgnie go sprawiedliwa ręka Boga”.

Jezus ponownie mówił jej o swoim pragnieniu, aby ustanowiono uroczystość Miłosierdzia Bożego:

„W dniu tym (ósmego dnia Wielkanocy każdego roku) otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego. Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii Świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski; niech się nie lęka zbliżyć do Mnie żadna dusza, chociażby grzechy jej były jako szkarłat. Miłosierdzie Moje jest tak wielkie, że przez całą wieczność nie zgłębi go żaden umysł, ani ludzki, ani anielski”.

Gdy obchodzimy Niedzielę Miłosierdzia Bożego, rozważ głęboko obfitość tego daru, który Bóg pragnie na nas wylać. Nie ma granic miłość, jaką darzy nas nasz Bóg doskonałego miłosierdzia. A dziś, w tym ósmym dniu Wielkanocy, powinniśmy szczególnie uświadomić sobie, że upusty nieba są dla nas otwarte w niewyobrażalnym stopniu. Zwróć oczy ku naszemu miłosiernemu Panu i otwórz się na wszystko, czym On pragnie cię obdarzyć.

Panie miłosierdzia, pomóż mi dzisiaj zacząć rozumieć, czym naprawdę jest miłosierdzie. Pomóż mi najpierw otworzyć się na miłosierdzie, którym pragniesz mnie obdarzyć. Gdy przyjmuję Twoje Boże Miłosierdzie, pomóż mi także być narzędziem tego miłosierdzia, aby wszyscy mogli je dostrzec. Jezu, ufam Tobie.