Sobota, 2 listopada 2019
Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych (Dzień Zaduszny)
Poniższy fragment pochodzi z rozdziału 8 książki Moja wiara katolicka!:
Obchodząc Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych, zastanówmy się nad nauczaniem naszego Kościoła o czyśćcu:
Kościół cierpiący: Nauka naszego Kościoła o czyśćcu bywa często błędnie rozumiana. Czym jest czyściec? Czy to miejsce, do którego musimy trafić, by zostać ukarani za nasze grzechy? Czy to sposób, w jaki Bóg odpłaca nam za wyrządzone zło? Czy jest skutkiem Bożego gniewu? Żadne z tych pytań tak naprawdę nie wyjaśnia, czym jest czyściec. Czyściec to nic innego jak płonąca i oczyszczająca miłość naszego Boga działająca w naszym życiu!
Kiedy ktoś umiera w łasce Bożej, najprawdopodobniej nie jest jeszcze w 100% nawrócony i doskonały pod każdym względem. Nawet u największych świętych najczęściej pozostałyby w życiu jakieś niedoskonałości. Czyściec to nic innego jak ostateczne oczyszczenie ze wszystkich pozostałych w naszym życiu przywiązań do grzechu. Posłużmy się porównaniem: wyobraź sobie filiżankę wody czystej w 100%, czystego H2O. Ta filiżanka będzie symbolizować niebo. Teraz wyobraź sobie, że chcesz dolać do niej wody, ale masz do dyspozycji jedynie wodę czystą w 99%. Będzie ona symbolizować świętą osobę, która umiera, mając już tylko niewielkie przywiązania do grzechu. Jeśli dolejesz tę wodę do swojej filiżanki, to po ich zmieszaniu woda w filiżance będzie zawierać przynajmniej trochę zanieczyszczeń. Problem polega na tym, że niebo (pierwotna filiżanka stuprocentowo czystego H2O) nie może zawierać żadnych zanieczyszczeń. W tym porównaniu oznacza to, że w niebie nie może być nawet najmniejszego przywiązania do grzechu. Jeśli więc ta nowa woda (czysta w 99%) ma zostać dolana do filiżanki, musi najpierw zostać oczyszczona nawet z tego ostatniego 1% zanieczyszczeń (przywiązań do grzechu). Najlepiej, by dokonało się to, gdy jesteśmy jeszcze na ziemi. Na tym polega proces stawania się świętym. Jeśli jednak umieramy z jakimkolwiek przywiązaniem, mówimy po prostu, że proces wchodzenia w ostateczne i pełne oglądanie Boga w niebie oczyści nas ze wszystkich pozostałych przywiązań do grzechu. Wszystko może już być nam przebaczone, a jednak możemy nadal nie być wolni od przywiązania do tego, co zostało przebaczone. Czyściec jest dokonującym się po śmierci procesem wypalania ostatnich naszych przywiązań, abyśmy mogli wejść do nieba w 100% wolni od wszystkiego, co ma związek z grzechem. Jeśli na przykład wciąż mamy zły nawyk bycia nieuprzejmymi lub sarkastycznymi, nawet te skłonności i nawyki muszą zostać usunięte przez oczyszczenie.
Jak to się dzieje? Nie wiemy. Wiemy tylko, że tak się dzieje. Ale wiemy również, że jest to skutek nieskończonej miłości Boga, która uwalnia nas od tych przywiązań. Czy to bolesne? Najprawdopodobniej tak. Jest to jednak bolesne w tym sensie, w jakim bolesne jest porzucanie każdego nieuporządkowanego przywiązania. Trudno zerwać ze złym nawykiem. Sam ten proces bywa wręcz bolesny. Ale ostateczny owoc, jakim jest prawdziwa wolność, jest wart każdego bólu, którego mogliśmy doświadczyć. Tak więc czyściec jest bolesny. Jest to jednak pewien rodzaj słodkiego bólu, którego potrzebujemy i którego ostatecznym owocem jest człowiek w 100% zjednoczony z Bogiem.
Skoro zaś mówimy o świętych obcowaniu, chcemy również dobrze zrozumieć, że ci, którzy przechodzą to ostateczne oczyszczenie, nadal pozostają w komunii z Bogiem, z członkami Kościoła na ziemi i z tymi, którzy są w niebie. Jesteśmy na przykład wezwani do modlitwy za przebywających w czyśćcu. Nasze modlitwy są skuteczne. Bóg posługuje się tymi modlitwami, będącymi aktami naszej miłości, jako narzędziami swojej oczyszczającej łaski. Pozwala nam uczestniczyć w ich ostatecznym oczyszczeniu przez nasze modlitwy i ofiary i zaprasza nas do tego. Tworzy to więź jedności z nimi. I bez wątpienia święci w niebie szczególnie modlą się za tych, którzy przechodzą to ostateczne oczyszczenie, oczekując pełnej komunii z nimi w niebie. Jakże wspaniała to myśl i jaka radość widzieć, jak Bóg ułożył cały ten proces, którego ostatecznym celem jest święta komunia, do której jesteśmy powołani!
Panie, modlę się za dusze przechodzące ostateczne oczyszczenie w czyśćcu. Proszę, wylej na nie swoje miłosierdzie, aby zostały uwolnione od wszelkiego przywiązania do grzechu i w ten sposób przygotowane do oglądania Ciebie twarzą w twarz. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Dalsza lektura – Dzień Zaduszny
NOWOŚĆ – Subskrybuj nasz kanał na YouTube!
