16 lutego 2020
VI Niedziela Zwykła, rok A
Czytania na dziś
Niech wasze „tak” znaczy „tak”, a wasze „nie” — „nie”. Wszystko ponad to pochodzi od Złego. Mt 5:37
To pouczenie naszego Pana następuje po szeregu Jego nowych, pogłębionych nauk dotyczących dawnych przykazań. Jezus przywołuje starotestamentalne nauczanie, że nie powinniśmy zabijać, cudzołożyć ani kłamać. Następnie każdemu z tych przykazań nadaje głębszy sens. W Nowym Prawie zawartym w nauczaniu Jezusa przykazanie „Nie zabijaj” zostaje pogłębione i oznacza, że powinniśmy unikać wszelkiego gniewu w naszych sercach. „Nie cudzołóż” zostaje pogłębione i oznacza, że nie powinniśmy żywić pożądliwości w sercu. A „Nie kłam” zostaje pogłębione i ukazane w nowy sposób w przytoczonym wyżej fragmencie Pisma Świętego.
Najpierw warto zwrócić uwagę na bardziej ogólny fakt: życie i nauczanie Jezusa prowadzą nas ku nowej głębi moralności. Nie mamy już tylko unikać czynów będących ciężkimi grzechami; jesteśmy teraz wezwani, by unikać nawet wewnętrznych skłonności do takich czynów. Musimy oczyszczać nie tylko nasze zewnętrzne postępowanie, lecz także nasze serca.
W tym konkretnym fragmencie, mówiącym, że nasze „tak” musi znaczyć „tak”, a nasze „nie” musi znaczyć „nie”, Jezus wskazuje, że wypowiadane przez nas słowa muszą wypływać z uczciwości i prawości naszych serc. Innymi słowy, to, co wypowiadamy na zewnątrz, musi pochodzić z głębi naszego jestestwa. Nasze słowa muszą wypływać z tego, co jest w naszych sercach.
Jakże głęboka to dla nas lekcja. Tak łatwo jest w życiu postępować dwulicowo. Łatwo mówić tylko to, co w naszym przekonaniu przynosi nam największą korzyść, stawia nas w dobrym świetle lub ułatwia daną sytuację. Powszechna jest skłonność do mówienia tego, co — jak sądzimy — inni chcą usłyszeć, albo tego, co przedstawia nasze życie w najlepszym świetle.
Prawdziwa uczciwość i prawość wymagają, byśmy mówili wyłącznie w zgodzie z prawdą obecną w naszych sercach. Nie, nie mamy moralnego obowiązku publicznie ujawniać każdej prawdy naszego serca. Niektóre sprawy należy zachować wyłącznie dla Boga lub na spowiedź. Kiedy jednak czujemy, że powinniśmy zabrać głos, istotne jest, aby nasze słowa pod każdym względem pozostawały w pełni wierne prawdzie. W przeciwnym razie są puste, zwodnicze i ostatecznie niszczące.
Zastanów się dziś nad własną uczciwością i prawością. Kiedy rozmawiasz z innymi, czy twoje słowa wypływają z prawdy żywej w twoim sercu? Kiedy Bóg słyszy twoje słowa, czy dostrzega w nich uczciwość? Czy po rozmowie możesz wrócić do modlitwy i stanąć przed swoim Panem w pokoju i z czystym sumieniem? Jeśli trudno ci zachować uczciwość, wiedz, że to właśnie uczciwość rodzi prawość. Zabiegaj w swoim życiu o dobro, jakim jest prawość, a nasz Pan pomoże ci ją osiągnąć, tak aby twoje życie opierało się na prawdzie, a słowa płynęły z serca.
Panie, proszę, uczyń moje serce czystym. Pomóż mi żyć uczciwie i w prawości. Niech prawda, którą umieszczasz w moim sercu, będzie podstawą moich czynów i słów. Obym przemawiał z czystym sumieniem, zawsze mówiąc to, co Ty dajesz mi do powiedzenia. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
