6 maja 2020
Środa IV tygodnia okresu wielkanocnego
Czytania na dziś
Jezus zawołał i powiedział: „Kto we Mnie wierzy, wierzy nie tylko we Mnie, lecz także w Tego, który Mnie posłał, a kto Mnie widzi, widzi Tego, który Mnie posłał”. Jan 12:44–45
Na poziomie dosłownym trudno to zrozumieć. Jak to możliwe, że ci, którzy patrzyli na Jezusa, patrzyli także na Ojca? Jak to możliwe, że widzieć Jezusa oznaczało widzieć Ojca w niebie?
Odpowiedź jest dość prosta. Jedność, która łączy Ojca i Syna, jest doskonała. Pozostają Oni odrębnymi Osobami, ale są też zjednoczeni jako jedno. Są zjednoczeni w doskonałej miłości i w doskonałej komunii Ich woli.
Z tego powodu poznawanie Jezusa jest także poznawaniem Ojca. Prawdą jest jednak, że obecność Ojca pozostaje ukryta, tak jak ukryte jest bóstwo Syna. Choć nie doświadczamy widoku Jezusa chodzącego po ziemi, jak pierwsi uczniowie, spotykamy tę samą rzeczywistość za każdym razem, gdy stajemy przed Najświętszą Eucharystią. Kiedy wchodzimy do kościoła i przyklękamy przed tabernakulum, ważne jest, abyśmy zawsze mieli szczególnie głęboką świadomość, że znajdujemy się w pełnej Boskiej obecności Boga Syna. A z tego powodu znajdujemy się także w pełnej i Boskiej obecności Ojca! Ich obecność jest rzeczywista i całkowita. Po prostu pozostają Oni ukryci przed naszymi pięcioma zmysłami.
Jednak kluczową sprawą, nad którą warto się tutaj zastanowić, jest jedność Ojca, Syna i Ducha Świętego. Modlitewne rozważanie Ich jedności jest bardzo owocne dla naszego życia modlitewnego. Dlaczego? Ponieważ jesteśmy powołani do udziału w Ich jedności, a także do jedności ze sobą nawzajem.
Jedność jest trudna. Wymaga ogromnej miłości. Oznacza bycie w pełni obecnym dla drugiego człowieka, dążenie do tego, by w pełni go zrozumieć, przyjąć i poznać. A Trójca Święta jest dla nas w tym wzorem. Czy chodzi o rodziców i dzieci, małżonków, przyjaciół czy innych ludzi, jesteśmy powołani do głębokiej i trwałej jedności.
Pomyśl o kimś, kogo dobrze znasz. A potem pomyśl o kimś, kogo ta osoba dobrze zna i kocha. Do pewnego stopnia możesz mieć poczucie, że znasz tę drugą osobę już przez samą znajomość z kimś, kto ją zna. Załóżmy na przykład, że masz bardzo bliskiego przyjaciela, który ma dziecko i wiele ci o nim opowiada. W relacji z przyjacielem doświadczasz wówczas jedności tego rodzica i dziecka.
Tak samo jest z Bogiem. Gdy poznajemy Boga Syna, automatycznie poznajemy Boga Ojca. A dobra nowina jest taka, że jeśli znamy Boga, a potem pozwalamy komuś poznać nas, to w rezultacie pozwalamy mu poznawać Boga przez nas. Jest to jeden ze wspaniałych sposobów ewangelizowania i niesienia Boga tym, których znamy i kochamy.
Zastanów się dziś nad swoją relacją z Bogiem i nad tym, jak przejawia się ona we wszystkich twoich pozostałych relacjach. Zaangażuj się jeszcze pełniej w poznawanie i miłowanie Boga, aby także ludzie wokół ciebie mogli czerpać dobro z twojej miłości do Niego.
Panie, pomóż mi poznawać Cię i kochać, a w tej relacji poznawać i kochać Ojca i Ducha Świętego. A gdy wzrastam w miłości do Ciebie, Trójco Przenajświętsza, pomóż mi wnosić tę miłość w każdą moją relację, abym mógł być narzędziem Twojej miłości dla innych. Trójco Przenajświętsza, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
