Polski

Poddać się przycinaniu

13 maja 2020
Środa V tygodnia okresu wielkanocnego
Czytania na dziś

Najświętsza Maryja Panna Fatimska — wspomnienie dowolne

„Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który go uprawia. Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy”.  J 15:1–2

Czy chcesz pozwolić się przycinać?  Przycinanie jest konieczne, jeśli roślina ma wydawać obfitość dobrych owoców lub pięknych kwiatów.  Jeśli na przykład pozwoli się winorośli rosnąć bez przycinania, wyda ona wiele małych winogron, które do niczego się nie nadają.  Jeśli jednak zadba się o jej przycinanie, wyda ona możliwie najwięcej dobrych winogron.

Jezus posługuje się tym obrazem przycinania, aby udzielić nam podobnej lekcji dotyczącej przynoszenia dobrych owoców dla Jego Królestwa.  Pragnie, aby nasze życie było owocne, i chce posługiwać się nami jako skutecznymi narzędziami swojej łaski w świecie.  Jeśli jednak nie chcemy od czasu do czasu przechodzić oczyszczenia przez duchowe przycinanie, nie będziemy narzędziami, którymi Bóg może się posłużyć.  

Duchowe przycinanie polega na tym, że pozwalamy Bogu usuwać wady z naszego życia, aby cnoty mogły być należycie odżywiane.  Dokonuje się to szczególnie wtedy, gdy pozwalamy Mu nas uniżać i pozbawiać pychy.  To może boleć, ale ból związany z tym, że Bóg nas uniża, jest kluczem do duchowego wzrostu.  Wzrastając w pokorze, coraz bardziej polegamy na źródle, z którego czerpiemy pokarm, zamiast polegać na sobie, własnych pomysłach i własnych planach.  Bóg jest nieskończenie mądrzejszy od nas i jeśli potrafimy nieustannie zwracać się do Niego jako do naszego źródła, będziemy znacznie silniejsi i lepiej przygotowani, by pozwolić Mu dokonywać przez nas wielkich rzeczy.  Ale znów wymaga to, abyśmy pozwolili Mu nas przycinać.

Poddanie się duchowemu przycinaniu oznacza, że świadomie rezygnujemy z własnej woli i własnych pomysłów.  Oznacza, że oddajemy kontrolę nad naszym życiem i pozwalamy przejąć ją Temu, który po mistrzowsku uprawia winorośl.  Oznacza, że ufamy Mu o wiele bardziej niż sobie samym.  Wymaga to prawdziwego umierania dla siebie i prawdziwej pokory, dzięki której uznajemy, że całkowicie zależymy od Boga, tak jak latorośl zależy od winnego krzewu.  Bez winnego krzewu usychamy i umieramy.  Mocne trwanie w winnym krzewie jest jedyną drogą do życia.

Módl się dzisiaj o to, by pozwolić Panu odciąć z twojego życia wszystko, co nie pochodzi od Niego.  Zaufaj Mu i Jego Bożemu planowi i wiedz, że jest to jedyna droga do przynoszenia dobrych owoców, które Bóg chce przynosić przez ciebie.

Panie, proszę Cię, odetnij ode mnie całą moją pychę i cały egoizm.  Oczyść mnie z moich licznych grzechów, abym we wszystkim mógł zwracać się do Ciebie.  A gdy uczę się polegać na Tobie, zacznij przynosić w moim życiu obfitość dobrych owoców.  Jezu, ufam Tobie.

Więcej rozważań Ewangelii

Rozważania o Miłosierdziu Bożym

Wszyscy święci / Święta

Święty na dziś – Najświętsza Maryja Panna Fatimska

Czytania mszalne do wyboru

Ilustracja: Chrystus — prawdziwy krzew winny


Mistyczna droga do zjednoczenia z Bogiem:
Mądrość duchowa św. Jana od Krzyża