31 maja 2020
Uroczystość Zesłania Ducha Świętego
Czytania na Zesłanie Ducha Świętego
Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i spoczęły na każdym z nich. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić różnymi językami, tak jak Duch pozwalał im głosić. Dz 2:2–4
Czy sądzisz, że podczas tego pierwszego wylania Ducha Świętego naprawdę rozległ się „szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru”? I czy sądzisz, że naprawdę pojawiły się „języki jakby z ognia”, które spoczęły na każdym z obecnych? Cóż, najprawdopodobniej tak właśnie było! Dlaczego inaczej Pismo Święte miałoby opisywać to w taki sposób?
Te fizyczne przejawy przyjścia Ducha Świętego pojawiły się z wielu powodów. Jednym z nich było to, by ci pierwsi ludzie, którzy otrzymali pełnię wylania Ducha Świętego, zrozumieli w konkretny sposób, że dzieje się coś niezwykłego. Widząc i słysząc te fizyczne przejawy działania Ducha Świętego, byli lepiej przygotowani do zrozumienia, że Bóg dokonuje czegoś zdumiewającego. A potem, gdy widzieli i słyszeli te znaki, Duch Święty ich dotknął, ogarnął, napełnił i rozpalił. Nagle odkryli w sobie spełnienie obietnicy danej przez Jezusa i wreszcie zaczęli rozumieć. Zesłanie Ducha Świętego odmieniło ich życie!
Najprawdopodobniej nie widzieliśmy ani nie słyszeliśmy tych fizycznych przejawów wylania Ducha Świętego, powinniśmy jednak oprzeć się na świadectwie osób opisanych w Piśmie Świętym, aby dojść do głębokiej i przemieniającej wiary w to, że Duch Święty jest rzeczywisty i chce w ten sam sposób wejść w nasze życie. Bóg pragnie rozpalić nasze serca swoją miłością, mocą i łaską, abyśmy rzeczywiście żyli tak, by zmieniać świat. Zesłanie Ducha Świętego nie dotyczy jedynie naszego uświęcenia, lecz także obdarowania nas wszystkim, czego potrzebujemy, by wyruszyć i nieść świętość Boga wszystkim napotkanym ludziom. Zesłanie Ducha Świętego uzdalnia nas do bycia skutecznymi narzędziami przemieniającej łaski Boga. I nie ulega wątpliwości, że otaczający nas świat potrzebuje tej łaski.
Świętując Zesłanie Ducha Świętego, warto na modlitwie rozważyć główne skutki Jego działania. Poniżej wymieniono siedem darów Ducha Świętego. Te dary są głównymi owocami Zesłania Ducha Świętego dla każdego i każdej z nas. Uczyń je podstawą rachunku sumienia ze swojego życia i pozwól Bogu pokazać ci, w jakich dziedzinach potrzebujesz głębszego wzrostu dzięki mocy Ducha Świętego.
Panie, ześlij swojego Ducha w moje życie i rozpal mnie darami Twojego Ducha. Duchu Święty, zapraszam Cię, byś objął w posiadanie moją duszę. Przyjdź, Duchu Święty, przyjdź i przemień moje życie. Duchu Święty, ufam Tobie.
Więcej rozważań o Miłosierdziu Bożym
Codzienne rozważania Ewangelii
Święty dnia – Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny
W tym roku nie jest obchodzone jako wspomnienie liturgiczne, ponieważ przypada w niedzielę
Dalsza lektura – Niedziela Zesłania Ducha Świętego
Ilustracja: Zesłanie Ducha Świętego, Jean II Restout
Siedem darów Ducha Świętego
Bojaźń Boża: Dzięki temu darowi chrześcijanin staje się szczególnie wyczulony na wszystko, co może zaszkodzić jego relacji z Bogiem. Pojawia się święta „bojaźń” przed zranieniem tej relacji, a wraz z nią łaska, by za wszelką cenę unikać tego, co jej zagraża.
Mądrość: Dzięki temu darowi chrześcijanin otrzymuje szczególną łaskę „rozważania rzeczywistości Bożych” swoim rozumem teoretycznym. Potrafimy dostrzec szerszą perspektywę i wiemy, jak najlepiej być narzędziem pokoju i harmonii w naszym świecie.
Rozum: Jest to zdolność do posiadania nadprzyrodzonej pewności w sprawach wiary. Życie nabiera sensu. Potrafimy pojąć głębsze treści objawienia, odnaleźć sens cierpienia i zrozumieć to, co wystawia nas na pokusę zwątpienia. Dzięki temu darowi zaczynamy dostrzegać, jak wszystko w życiu może służyć dobru zgodnie z Bożym zamysłem.
Umiejętność: Dzięki temu darowi chrześcijanin poznaje, raczej za pomocą rozumu praktycznego, jaka jest wola Boża w tej czy innej sytuacji. Wiemy, jak żyć, jak rozeznawać wolę Bożą i jakie decyzje podejmować w codziennym życiu. Dar ten pozwala nam również uczyć się na własnych błędach z przeszłości.
Rada: Dzięki temu darowi chrześcijanin postrzega siebie jako ogniwo łańcucha, który tworzy cały Kościół. Bóg posługuje się każdym z nas, abyśmy pomagali sobie nawzajem i wspierali się w naszej drodze. Wiemy, co powiedzieć i jak postąpić, by wnieść swój wkład we wzajemne budowanie.
Męstwo: Najprościej mówiąc, jest to stałość umysłu i ducha w czynieniu dobra i unikaniu zła. To swego rodzaju chrześcijańska odwaga. Ewangelia wezwie nas wszystkich do radykalnego życia miłością. Męstwo daje nam siłę potrzebną do wytrwania na tej drodze.
Pobożność: Ten dar uzdalnia nas przede wszystkim do oddawania czci Bogu i miłowania Go, ale także do dostrzegania godności drugiego człowieka i wzajemnego okazywania sobie szacunku jako dzieciom Bożym.
