Czwartek, 24 grudnia 2020
Dzień powszedni Adwentu – Msza święta poranna
Czytania na Mszę świętą poranną
Wielkie antyfony adwentowe „O”
17–23 grudnia
Jego ojciec Zachariasz, napełniony Duchem Świętym, prorokował, mówiąc:
„Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, bo nawiedził swój lud i go wyzwolił…” Łukasz 1:67–68
Nasza opowieść o narodzinach świętego Jana Chrzciciela kończy się dziś pieśnią uwielbienia wypowiedzianą przez Zachariasza, gdy rozwiązał mu się język dzięki przemianie, jaka dokonała się w jego wierze. Od powątpiewania w to, co powiedział mu archanioł Gabriel, przeszedł do wiary i posłuszeństwa poleceniu archanioła, by nadać swemu pierworodnemu synowi imię „Jan”. Jak widzieliśmy we wczorajszym rozważaniu, Zachariasz jest wzorem i przykładem dla tych, którym zabrakło wiary, którzy ponieśli konsekwencje swojego braku wiary i w rezultacie się zmienili.
Dziś widzimy jeszcze pełniejszy obraz tego, co się dzieje, gdy się zmieniamy. Bez względu na to, jak głęboko wątpiliśmy w przeszłości i jak daleko odeszliśmy od Boga, kiedy wracamy do Niego całym sercem, możemy mieć nadzieję, że doświadczymy tego samego co Zachariasz. Najpierw widzimy, że Zachariasz jest „napełniony Duchem Świętym”. A w wyniku tego daru Ducha Świętego Zachariasz „prorokował”. Te dwie prawdy, które nam tu ukazano, mają wielkie znaczenie.
Przygotowując się do jutrzejszego świętowania Narodzenia Chrystusa w uroczystość Bożego Narodzenia, jesteśmy również wezwani do tego, by być „napełnieni Duchem Świętym”, abyśmy i my mogli pełnić rolę prorockiego posłańca Pana. Choć w centrum Bożego Narodzenia znajduje się Druga Osoba Trójcy Przenajświętszej, Jezus Chrystus, nasz Pan, Duch Święty (Trzecia Osoba Trójcy Świętej) odgrywa w tym chwalebnym wydarzeniu równie ważną rolę — zarówno wtedy, jak i dzisiaj. Przypomnij sobie, że to za sprawą Ducha Świętego, który osłonił Maryję, naszą Matkę, poczęła Ona Dzieciątko Jezus. W dzisiejszej Ewangelii to Duch Święty uzdolnił Zachariasza do głoszenia wielkości Bożego dzieła: posłania Jana Chrzciciela przed Jezusem, aby przygotował Mu drogę. Dziś to Duch Święty musi napełnić nasze życie, aby uzdolnić nas do głoszenia prawdy o Bożym Narodzeniu.
W naszych czasach Boże Narodzenie w wielu częściach świata nabrało bardzo świeckiego charakteru. Niewielu ludzi poświęca w Boże Narodzenie czas na prawdziwą modlitwę i uwielbienie Boga za wszystko, czego dokonał. Niewielu nieustannie głosi rodzinie i przyjaciołom to chwalebne orędzie o Wcieleniu podczas tej tak uroczystej celebracji. A jak jest z tobą? Czy potrafisz być prawdziwym „prorokiem” Boga Najwyższego w te święta Bożego Narodzenia? Czy Duch Święty osłonił cię i napełnił łaską potrzebną, by wskazywać innym ten chwalebny powód naszego świętowania?
Zastanów się dziś nad rolą Ducha Świętego w twoim życiu właśnie tego dnia. Zaproś Ducha Świętego, by cię napełnił, natchnął i umocnił oraz dał ci mądrość potrzebną, by w te święta Bożego Narodzenia głosić chwalebny dar narodzin Zbawiciela świata. Żaden inny dar, który możesz ofiarować innym, nie mógłby być ważniejszy niż to orędzie prawdy i miłości.
Duchu Święty, oddaję Ci moje życie i zapraszam Cię, byś przyszedł do mnie, osłonił mnie i napełnił swoją Boską obecnością. Napełniając mnie, daj mi mądrość potrzebną do mówienia o Twojej wielkości i do bycia narzędziem, przez które inni zostaną pociągnięci do chwalebnego świętowania narodzin Zbawiciela świata. Przyjdź, Duchu Święty, napełnij mnie, ogarnij mnie całkowicie i posługuj się mną dla Twojej chwały. Jezu, ufam Tobie.
Zobacz nasze materiały na Adwent i Boże Narodzenie!
Wielkie antyfony adwentowe „O”
17–23 grudnia
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Ilustracja powyżej: Pieśń uwielbienia Symeona, autor: Arent de Gelder
