4 marca 2021
Czwartek II tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Święty Kazimierz — wspomnienie dowolne
Wideo
Jezus powiedział do faryzeuszów: „Żył pewien bogacz, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień wystawnie ucztował. U jego bramy leżał zaś ubogi człowiek imieniem Łazarz, pokryty wrzodami, który pragnął nasycić się resztkami spadającymi ze stołu bogacza. Nawet psy przychodziły i lizały jego wrzody”. Łk 16:19–21
Jednym z powodów, dla których ta opowieść tak mocno przemawia, jest wyrazisty kontrast w opisie bogacza i Łazarza. Kontrast ten widać nie tylko w powyższym fragmencie, lecz także w ostatecznym wyniku życia każdego z nich.
W pierwszym zestawieniu życie bogacza wydaje się znacznie bardziej godne pożądania, przynajmniej na pierwszy rzut oka. Jest bogaty, ma dom, w którym mieszka, nosi wytworne szaty i każdego dnia wystawnie ucztuje. Łazarz natomiast jest ubogi, nie ma domu ani jedzenia, jest pokryty wrzodami, a nawet znosi upokorzenie, gdy psy liżą jego rany. Którą z tych osób wolisz być?
Zanim odpowiesz na to pytanie, rozważ drugi kontrast. Gdy obaj umierają, ich wieczne losy okazują się zupełnie różne. Kiedy umarł ubogi, został „zaniesiony przez aniołów”. Kiedy zaś umarł bogacz, trafił do Otchłani, gdzie trwała nieustanna męka. Zatem raz jeszcze: którą z tych osób wolisz być?
Jedną z najbardziej uwodzicielskich i zwodniczych rzeczywistości w życiu jest urok bogactwa, luksusu i życiowych wygód. Chociaż świat materialny sam w sobie nie jest zły, wiąże się z nim wielka pokusa. Zarówno z tej opowieści, jak i z wielu innych nauk Jezusa na ten temat jasno wynika, że nie można lekceważyć uroku bogactwa i jego wpływu na duszę. Ci, którzy obfitują w dobra tego świata, często doświadczają pokusy, by żyć dla siebie, zamiast żyć dla innych. Kiedy ma się wszystkie wygody, jakie ten świat może zaoferować, łatwo po prostu z nich korzystać, nie troszcząc się o innych. I właśnie na tym wyraźnie polega niewypowiedziany wprost kontrast między tymi dwoma ludźmi.
Choć Łazarz jest ubogi, wyraźnie widać, że jest bogaty w to, co naprawdę liczy się w życiu. Świadczy o tym jego wieczna nagroda. Jest jasne, że w swoim materialnym ubóstwie był bogaty w miłość. Człowiek bogaty w dobra tego świata był natomiast wyraźnie ubogi w miłość i dlatego, tracąc życie doczesne, nie miał niczego, co mógłby ze sobą zabrać. Żadnej zasługi na wieczność. Żadnej miłości. Niczego.
Zastanów się dziś nad tym, czego pragniesz w życiu. Zbyt często złudny urok bogactwa materialnego i dóbr doczesnych dominuje nad naszymi pragnieniami. W istocie nawet ci, którzy mają niewiele, mogą łatwo dać się pochłonąć tym niezdrowym pragnieniom. Staraj się natomiast pragnąć jedynie tego, co wieczne. Pragnij miłości Boga i miłości bliźniego. Uczyń z tego swój jedyny cel w życiu, a i ciebie aniołowie zaniosą, gdy twoje życie dobiegnie końca.
Mój Panie prawdziwego bogactwa, Ty wybrałeś ubóstwo na tym świecie jako znak dla nas, że prawdziwe bogactwo nie płynie z dóbr materialnych, lecz z miłości. Pomóż mi kochać Ciebie, mój Boże, całym moim jestestwem i kochać innych tak, jak Ty ich kochasz. Oby starczyło mi mądrości, by uczynić duchowe bogactwo jedynym celem mojego życia i dzięki temu cieszyć się nim przez całą wieczność. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp krzyża – Rozważanie piętnaste – Słuchanie i zachowywanie słowa Bożego
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Święty dnia – Święty Kazimierz
