8 marca 2021
Poniedziałek III tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Święty Jan Boży, zakonnik — wspomnienie dowolne
Wideo
Gdy ludzie w synagodze to usłyszeli, wszyscy unieśli się gniewem. Powstali, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na skraj wzgórza, na którym ich miasto było zbudowane, aby strącić Go głową w dół. On jednak przeszedł pośród nich i oddalił się. Łukasz 4:28–30
Jednym z pierwszych miejsc, do których Jezus udał się, rozpoczynając swoją publiczną działalność, było Jego rodzinne miasto. Wszedł do synagogi, odczytał fragment z proroka Izajasza, a następnie ogłosił, że proroctwo Izajasza właśnie wypełniło się w Jego osobie. Wywołało to oburzenie Jego ziomków, którzy uznali, że bluźni. Posunęli się więc do wstrząsającej próby natychmiastowego zabicia Jezusa: wypędzili Go ze swego miasta na skraj wzgórza, z którego zamierzali Go strącić. Wtedy jednak wydarzyło się coś niezwykłego. Jezus „przeszedł pośród nich i oddalił się”.
Ojciec ostatecznie dopuścił wielkie zło, jakim była śmierć Jego Syna, ale dopiero w wyznaczonym przez siebie czasie. Z tego fragmentu nie wynika jasno, w jaki sposób Jezus zdołał uniknąć śmierci właśnie wtedy, na początku swojej działalności. Ważne jest jednak, by wiedzieć, że mógł jej uniknąć, ponieważ nie nadszedł jeszcze Jego czas. Ojciec miał dla Jezusa jeszcze inne zadania, zanim pozwolił Mu dobrowolnie oddać życie za zbawienie świata.
Ta sama prawda odnosi się do naszego życia. Bóg niekiedy dopuszcza zło ze względu na nieodwołalny dar wolnej woli. Kiedy ludzie wybierają zło, Bóg pozwala im działać — ale zawsze z pewnym zastrzeżeniem. Polega ono na tym, że Bóg dopuszcza wyrządzanie zła innym tylko wtedy, gdy to zło może ostatecznie posłużyć Jego chwale i jakiemuś dobru. I dopuszcza je wyłącznie w wyznaczonym przez siebie czasie. Jeśli sami czynimy zło, wybierając grzech zamiast woli Boga, wówczas popełnione przez nas zło doprowadzi do utraty łaski przez nas samych. Kiedy jednak jesteśmy wierni Bogu, a ktoś inny sprowadza na nas zło z zewnątrz, Bóg dopuszcza je tylko wtedy, gdy to zło może zostać odkupione i posłużyć Jego chwale.
Najlepszym tego przykładem są oczywiście męka i śmierć Jezusa. Z tego wydarzenia wypłynęło dobro znacznie przewyższające samo zło. Bóg jednak dopuścił je dopiero wtedy, gdy nadszedł właściwy czas, zgodnie z Jego wolą.
Rozważ dziś tę chwalebną prawdę, że każde zło i każde cierpienie, które niesprawiedliwie ci zadano, może ostatecznie przynieść chwałę Bogu i jeszcze bardziej służyć zbawieniu dusz. Bez względu na to, czego doświadczasz w życiu, jeśli Bóg dopuszcza cierpienie, zawsze może ono mieć udział w odkupieńczej mocy Krzyża. Przyjrzyj się każdemu cierpieniu, którego przyszło ci doświadczyć, i przyjmij je dobrowolnie, wiedząc, że jeśli Bóg je dopuścił, to z pewnością ma na względzie jakiś wyższy cel. Powierz Mu to cierpienie z największą ufnością i zaufaniem i pozwól Bogu dokonywać przez nie rzeczy pełnych chwały.
Boże wszelkiej mądrości, wiem, że Ty wiesz wszystko i że wszystko może posłużyć Twojej chwale oraz zbawieniu mojej duszy. Pomóż mi ufać Tobie, zwłaszcza gdy doświadczam w życiu cierpienia. Obym nigdy nie popadał w rozpacz, gdy spotyka mnie niesprawiedliwość, i obym zawsze pokładał nadzieję w Tobie i w Twojej mocy odkupienia wszystkiego. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp krzyża – Rozważanie dziewiętnaste – Konanie w Ogrójcu
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Święty dnia – Święty Jan Boży, zakonnik
Ilustracja powyżej: Skraj wzgórza w pobliżu Nazaretu, autorstwa Jamesa Tissota
_-_James_Tissot.jpg){kind=link}