30 kwietnia 2021
Piątek IV tygodnia okresu wielkanocnego
Czytania na dziś
Święty Pius V, papież — wspomnienie dowolne
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie!” Jan 14:1
Rozdziały 14–17 Ewangelii według św. Jana przedstawiają nam to, co określa się mianem „Mów Jezusa podczas Ostatniej Wieczerzy” lub Jego „Mów pożegnalnych”. Jest to cykl nauk wygłoszonych przez naszego Pana do uczniów w noc Jego pojmania. Mowy te są głębokie i pełne symbolicznych obrazów. Jezus mówi o Duchu Świętym, Paraklecie, o krzewie winnym i latoroślach oraz o nienawiści świata, a mowy te kończą się Jego modlitwą arcykapłańską. Rozpoczynają się one od dzisiejszej Ewangelii, w której Jezus mówi o nadchodzącym lęku, o niepokoju serc, którego — jak wie — doświadczą Jego uczniowie.
Zacznijmy od rozważenia pierwszych przytoczonych wyżej słów Jezusa: „Niech się nie trwoży serce wasze”. To nakaz. Łagodny, ale jednak nakaz. Jezus wiedział, że Jego uczniowie wkrótce zobaczą, jak zostaje pojmany, fałszywie oskarżony, wyszydzony, pobity i zabity. Wiedział, że przytłoczy ich to, czego niebawem doświadczą, dlatego skorzystał z tej sposobności, by łagodnie i z miłością sprzeciwić się lękowi, z którym wkrótce przyjdzie im się zmierzyć.
Lęk może mieć wiele różnych źródeł. Niektóre jego postacie są dla nas pomocne, na przykład strach pojawiający się w niebezpiecznej sytuacji. W takim przypadku może on wyostrzyć naszą świadomość zagrożenia, abyśmy postępowali ostrożnie. Lęk, o którym mówił tutaj Jezus, był jednak innego rodzaju. Mógł prowadzić do nieracjonalnych decyzji, zagubienia, a nawet rozpaczy. Właśnie takiemu lękowi nasz Pan chciał się łagodnie sprzeciwić.
Co sprawia, że czasem odczuwasz lęk? Wielu ludzi z najróżniejszych powodów zmaga się z niepokojem, zmartwieniami i lękiem. Jeśli i ty się z tym zmagasz, ważne jest, by pozwolić słowom Jezusa wybrzmieć w twoim umyśle i sercu. Najlepszym sposobem przezwyciężenia lęku jest sprzeciwienie się mu u samego źródła. Usłysz, jak Jezus mówi do ciebie: „Niech się nie trwoży twoje serce”. Następnie wsłuchaj się w Jego drugi nakaz: „Wierzysz w Boga; wierz także we Mnie”. Wiara w Boga jest lekarstwem na lęk. Kiedy wierzymy, poddajemy się kierownictwu głosu Boga. To Boża prawda nami kieruje, a nie trudność, z którą się mierzymy. Lęk może prowadzić do nieracjonalnego myślenia, a nieracjonalne myślenie może pogrążać nas w coraz głębszym zagubieniu. Wiara przebija się przez nieracjonalność, której uleganie jest dla nas pokusą, a prawdy, które ukazuje nam wiara, przynoszą jasność i siłę.
Zastanów się dzisiaj nad tym wszystkim, co w twoim życiu wywołuje największy niepokój, zmartwienie i lęk. Pozwól Jezusowi mówić do ciebie, wzywać cię do wiary i łagodnie, lecz stanowczo sprzeciwiać się tym niepokojom. Gdy wierzysz w Boga, możesz znieść wszystko. Jezus zniósł krzyż. Uczniowie z czasem również znieśli swoje krzyże. Bóg pragnie umocnić także ciebie. Pozwól Mu mówić do ciebie, aby przezwyciężyć to, co najbardziej niepokoi twoje serce.
Mój kochający Pasterzu, Ty wiesz wszystko. Znasz moje serce i trudności, z którymi mierzę się w życiu. Daj mi odwagę, której potrzebuję, drogi Panie, by z ufnością i zawierzeniem Tobie stawiać czoła każdej pokusie poddania się lękowi. Rozjaśnij mój umysł i przynieś pokój mojemu zatrwożonemu sercu. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święty Pius V, papież
Ilustracje powyżej: Chrystus żegnający się z Apostołami. Autor: Duccio di Buoninsegna
