16 czerwca 2021
Środa XI tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
„Kiedy pościsz, nie bądź posępny jak obłudnicy. Zaniedbują oni swój wygląd, aby pokazać innym, że poszczą. Zaprawdę, powiadam ci: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i umyj twarz, aby nie pokazywać innym, że pościsz, lecz Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie”. Mateusz 6:16–18
Wielu ludzi porzuciło dziś świętą praktykę postu. Post jest potężną praktyką pokutną, która przynosi duszy wielkie korzyści. Wyrzekanie się niektórych pokarmów i napojów oraz wybieranie od czasu do czasu prostego pożywienia, takiego jak chleb i woda, lub mniejszej ilości jedzenia bardzo umacnia duszę i otwiera człowieka na liczne duchowe błogosławieństwa. Zbyt często żyjemy dla cielesnych przyjemności i wpadamy w pułapkę ciągłego zaspokajania swoich apetytów. Ma to jednak ten zły skutek, że rodzi pokusę zaniedbywania ważniejszych, duchowych pragnień świętości. Gdy od czasu do czasu odmawiamy sobie zmysłowych przyjemności, stajemy się bardziej skłonni szukać prawdziwych i trwałych radości, które płyną jedynie z Bożej łaski. Przytoczony wyżej fragment zakłada zatem, że regularnie pościmy i podejmujemy inne formy wyrzeczenia.
Czy pościsz? Czy regularnie podejmujesz inne formy wyrzeczenia? Codzienna modlitwa, czytanie Pisma Świętego, poznawanie życia świętych i regularne przystępowanie do sakramentów przybliżają nas do Boga i uświęcają. Jednak post i wyrzeczenie również są bardzo ważne, dlatego konieczne jest, byśmy starali się włączać je w nasz rozwój duchowy.
W tym fragmencie Jezus w szczególny sposób wzywa nas do szukania wewnętrznych nagród płynących z postu i wyrzeczenia. Wskazuje, że jeśli wykorzystujemy post jako sposób na zdobycie pochwał od innych, tracimy jego duchowe owoce. Modlitwę, post i jałmużnę należy praktykować w sposób możliwie najbardziej ukryty, aby nasze czyny były prawdziwie szczere, a nie podejmowane po to, by otrzymać ziemską nagrodę w postaci podziwu innych.
Ponadto naukę zawartą w tej Ewangelii można odnieść także do innych dziedzin naszego życia. Na przykład, jeśli cierpisz z powodu jakiejś choroby, bólu fizycznego lub dyskomfortu, oczywiście należy szukać niezbędnej pomocy medycznej. Jednak te fizyczne dolegliwości dają nam również kolejną sposobność do duchowego wzrostu, gdy przyjmujemy je w milczeniu i w głębi serca. Nawet nasz ból czy dyskomfort mogą zostać przemienione w łaskę, jeśli zdecydujemy się przyjąć je z radością, złożyć Bogu w ofierze i zachować dla siebie jako cichy dar dla Niego.
Zastanów się dziś nad swoją praktyką postu, a także nad każdą sposobnością, którą masz każdego dnia, by składać Bogu ciche, wewnętrzne ofiary. Jeśli dźwigasz jakiś codzienny krzyż, na który nie masz wpływu, spróbuj uczynić z niego duchową ofiarę dla naszego Pana. A jeśli możesz dobrowolnie podejmować regularny post, spróbuj na modlitwie zobowiązać się do tej praktyki. Staraj się pościć co tydzień, szczególnie w piątek, dla uczczenia ofiary złożonej przez naszego Pana w Wielki Piątek. Nie lekceważ wartości tych ukrytych ofiar. Uczyń je stałym elementem swojego życia duchowego, a Bóg obdarzy cię wieloma duchowymi bogactwami z nieba.
Mój Panie, który składasz siebie w ofierze, wyrzekłeś się wielu ziemskich przyjemności, szczególnie gdy pościłeś przez czterdzieści dni na pustyni. Pomóż mi poważnie traktować obowiązek postu i umartwiania moich apetytów. Pomóż mi też czynić to w ukryciu. Niech moje życie nieustannie naśladuje Twoją doskonałą ofiarę, abym każdego dnia coraz bardziej upodabniał się do Ciebie. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
