Hołd, cześć i szacunek

25 czerwca 2021
Piątek XII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś

Gdy Jezus zszedł z góry, poszły za Nim wielkie tłumy. Wtedy podszedł trędowaty, oddał Mu pokłon i powiedział: „Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić”. Mateusz 8:1–4

Oddać komuś hołd to publicznie wyrazić wobec niego cześć i szacunek. Tak właśnie postąpił ten trędowaty wobec Jezusa. „Oddał Mu pokłon”. Ale trędowaty poszedł jeszcze dalej. Wyraził również swoją niezachwianą wiarę w to, że Jezus może go uzdrowić, jeśli zechce. A Jezus rzeczywiście tego pragnął. Wyciągnął rękę, aby dotknąć trędowatego, i wypowiedział słowa: „Chcę. Bądź oczyszczony”. I w tej chwili trędowaty został oczyszczony.

Pierwszą rzeczą, na którą warto zwrócić uwagę w tym fragmencie, jest to, że Jezus „dotknął” trędowatego. Było to zabronione, ponieważ trędowaci byli nieczyści, a dotykanie ich mogło prowadzić do rozprzestrzeniania się choroby. Jezus jednak przekroczył tę normę i dotknął tego człowieka, ukazując mu jego przyrodzoną godność.

Warto zastanowić się nad pytaniem: kto komu okazał większą cześć? Czy większy był hołd złożony przez trędowatego? Czy też gest dotknięcia i oczyszczenia trędowatego? Choć nie musimy porównywać tych dwóch czynów, warto rozważyć tę głęboką prawdę, że Jezus rzeczywiście w pewien sposób okazał cześć temu nieczystemu trędowatemu.

Jak już zostało powiedziane, oddać komuś hołd to publicznie wyrazić wobec niego cześć i szacunek. Bez wątpienia Jezus właśnie to uczynił. Nie tylko uczcił trędowatego swoim dotykiem i uzdrowieniem, ale przez ten czyn publicznie wyraził swoją miłość i szacunek dla tego człowieka.

Oczywiście cześć, którą winniśmy Bogu, jest wyjątkowa. Jest to cześć uwielbienia. Musimy padać przed Nim na kolana, powierzając Mu nasze życie w całkowitym oddaniu i zaufaniu. Musimy czcić Go jako Boga i odpowiednio wyrażać naszą miłość. Jednak Jezus, ukazując w tym cudzie swoją wszechmoc, daje nam również przykład tego, jak mamy traktować innych. Każdy człowiek, ponieważ został stworzony na obraz i podobieństwo Boga, zasługuje na nasz najwyższy szacunek i na to, by ten szacunek okazywać mu publicznie. Musimy nieustannie starać się okazywać innym cześć i szacunek oraz wyrażać je tak, by inni mogli je dostrzec. Jest to szczególnie trudne, gdy osoba, której mamy okazać szacunek, jest uważana przez innych za „nieczystą”. Trędowaty jest jedynie symbolem wielu różnych ludzi, których świat uważa za nieczystych i niegodnych. Przestępcy, ubodzy, zagubieni, grzesznicy, bezdomni, przeciwnicy polityczni i każdy inny człowiek na świecie zasługują na nasz najwyższy szacunek i cześć. Takie postępowanie nie usprawiedliwia ich grzechu; przeciwnie, przenika przez to, co powierzchowne, i dostrzega ich przyrodzoną godność.

Rozważ dziś hołd, jaki ten trędowaty oddał Jezusowi. Następnie zastanów się nad czcią, jaką Jezus okazuje temu trędowatemu, publicznie potwierdzając jego przyrodzoną godność. Kogo w twoim życiu przedstawia ten trędowaty? Kto jest „nieczysty” z powodu swojej sytuacji życiowej, popełnianego grzechu lub społecznego piętna, jakie na nim ciąży? Do kogo Bóg wzywa cię, by wyciągnąć rękę i dotknąć go z miłością i szacunkiem, tak aby inni mogli to zobaczyć? Odszukaj trędowatego w swoim życiu i nie bój się naśladować tego świętego gestu okazania czci, którego przykład dał nasz Pan.

Mój święty Panie, jesteś godzien wszelkiej adoracji, chwały i czci. Tobie i tylko Tobie należy się nasze uwielbienie. Pomóż mi nieustannie odkrywać Twoją ukrytą obecność w życiu ludzi wokół mnie. Pomóż mi zwłaszcza dostrzegać Ciebie we współczesnych trędowatych. Niech moja miłość i szacunek dla nich wypływają z mojej miłości do Ciebie i staną się naśladowaniem Twojego gestu miłości wobec wszystkich. Jezu, ufam Tobie.