7 lipca 2021
Środa XIV tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Tych Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: „Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: «Bliskie już jest królestwo niebieskie»”. Mateusz 10:5–7
Ostatnie słowa Jezusa, wypowiedziane tuż przed Jego Wniebowstąpieniem, rozszerzają przytoczone wyżej polecenie, które Jezus dał swoim Apostołom. Później mówi On: „Idźcie więc i czyńcie uczniami wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego…” (Mateusz 28:19). Ostatecznie Jezus posyła Dwunastu i wszystkich swoich uczniów aż po krańce ziemi, aby głosili Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Tutaj jednak, przed przyjściem Ducha Świętego i przed wypełnieniem swojej ziemskiej misji, poleca Dwunastu, by szli jedynie „do owiec, które poginęły z domu Izraela”. W ten sposób Jezus daje pewne pierwszeństwo głoszeniu Ewangelii tym, którym już powierzono objawienie Starego Testamentu, czyli nauki Prawa Mojżeszowego i proroków.
Choć dziś wszyscy musimy usłyszeć wezwanie naszego Pana, aby „czynić uczniami wszystkie narody”, musimy również usłyszeć to szczególne polecenie, by najpierw głosić tym, którzy już należą do rodziny Bożej. I choć dziś Duch Święty już przyszedł, a Ewangelia dotarła już do najdalszych zakątków świata, nadal możemy zaczerpnąć ważną duchową naukę z tego, że Jezus stopniowo rozszerza misję głoszenia: od tych, którzy należą do rodziny Bożej, po tych, którzy jeszcze nie znają Ewangelii.
Zacznij od siebie. Słysząc, jak Jezus ze szczególnym naciskiem poleca swoim Dwunastu, aby najpierw poszli do owiec, które poginęły z domu Izraela, odczytaj te słowa tak, jakby nasz Pan mówił zwłaszcza o tobie. Skoro masz za sobą chrzest, bierzmowanie oraz przyjęcie Komunii Świętej, masz teraz szczególny obowiązek słuchać Ewangelii Chrystusa i na nią odpowiadać. Następnie Bóg powierza ci dzielenie się Ewangelią w szczególny sposób z tymi, którzy również podzielają twoją wiarę. Z tego powodu rodzice są w szczególny sposób zobowiązani do dzielenia się Ewangelią ze swoimi dziećmi. Przyjaciele należący do tej samej wspólnoty wiary są w szczególny sposób zobowiązani do wychodzenia ku innym, którzy podzielają ich wiarę. To samo muszą czynić pasterze Kościoła. Ewangelia ma teraz charakter powszechny i musi być głoszona wszystkim ludziom, ale ten fragment zdaje się podkreślać znaczenie dzielenia się Ewangelią z innymi uczniami Chrystusa.
Z codziennego życia wiemy, że wielu ludzi wyznających wiarę w Chrystusa nadal nie zostało w pełni zewangelizowanych. Wielu przyjęło sakramenty, ale brakuje im głębokiej wiary, do której są wezwani. Może się wydawać, że większość nie oddaje naszemu Panu czci każdego dnia, a wielu zaniedbuje cotygodniowe, modlitewne oddawanie Mu czci. Dlatego warto odnaleźć siebie w tym fragmencie Ewangelii i usłyszeć, jak nasz Pan wzywa cię do szczególnego poświęcenia się dzieleniu Ewangelią z tymi, którzy już stali się członkami Jego Kościoła, nawet jeśli są nimi tylko z nazwy.
Jeśli zaczniemy od siebie, starając się każdego dnia pogłębiać nasze życie wiary, modląc się i szukając woli Bożej, wówczas Bóg będzie mógł łatwiej posługiwać się nami zgodnie ze swoją wolą, aby dzielić się wiarą z tymi, którzy należą do rodziny Bożej, lecz których wiara może być słaba. Jeśli zaś należysz do tych, którzy angażują się „całym sercem” i naprawdę oddali się Chrystusowi, Bóg z pewnością posłuży się tobą również do głoszenia Ewangelii tym, którzy jeszcze nie poznali Chrystusa dzięki darowi wiary.
Zastanów się dziś nad zaproszeniem, które kieruje do ciebie Jezus, aby głosić Jego Ewangelię. Najpierw spójrz na własne życie i zrób wszystko, co możesz, aby pozwolić Ewangelii przemienić cię w gorliwego ucznia Chrystusa. Następnie otwórz się na liczne sposoby, na jakie Bóg chce posługiwać się tobą każdego dnia, aby inspirować innych do stawania się uczniami naszego Pana. Zacznij od swojej rodziny. Módl się za nich. Wsłuchuj się w natchnienia łaski, których Bóg ci udziela, by wychodzić im naprzeciw. Potem skieruj wzrok także na szerszą wspólnotę. Pozwól Panu się prowadzić, podążaj za Jego głosem, a On posłuży się tobą na wiele sposobów, aby pomóc innym poznać Jego płomienną miłość do nich.
Mój Królu całego świata, przyszedłeś, aby ustanowić swoje Królestwo w życiu wszystkich ludzi. Wzywasz wszystkie swoje stworzenia do wiary w Ciebie. Pomóż mi być wśród pierwszych, którzy zwracają się do Ciebie całym sercem. Proszę, posłuż się mną także jako narzędziem Twojej zbawczej łaski dla tych, których postawiłeś na mojej drodze. Moje życie należy do Ciebie, drogi Panie. Posługuj się mną zgodnie ze swoją wolą. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Ilustracje powyżej: Wysłał ich po dwóch, autor: James Tissot, za pośrednictwem Wikimedia Commons
_-_James_Tissot_-_overall.jpg){kind=link}