14 lipca 2021
Środa XV tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święty Kamil de Lellis, prezbiter — wspomnienie dowolne
(W Stanach Zjednoczonych to wspomnienie jest przeniesione na 18 lipca)
Święta Kateri Tekakwitha, dziewica — wspomnienie w USA
W owym czasie Jezus powiedział: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, bo choć zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i uczonymi, objawiłeś je prostaczkom”. Mateusz 11:25
Ten fragment wyraźnie kontrastuje z fragmentem bezpośrednio go poprzedzającym, w którym Jezus zganił miasta Korozain, Betsaidę i Kafarnaum za to, że się nie nawróciły i nie uwierzyły w Niego. A gdy tylko wypowiedział te słowa nagany, zwrócił oczy ku niebu i oddał chwałę Ojcu za objawienie ukrytych tajemnic królestwa niebieskiego tym, którzy mieli „dziecięce serca”.
Jednym z największych zagrożeń dla czystej, dziecięcej wiary jest pycha intelektualna. Ci, którzy uważają się za „mądrych i uczonych”, często doświadczają pokusy, by opierać swoje życiowe wnioski i przekonania na własnych zdolnościach rozumowania. Problem polega na tym, że choć prawdy naszej wiary są w pełni zgodne z rozumem, wykraczają poza wnioski, do których może dojść sam ludzki rozum. Nie możemy sami zgłębić Boga. Potrzebujemy do tego daru wiary, a dar wiary zaczyna się od duchowego przemawiania Boga, przez które objawia nam On, kim jest i co jest prawdą. Tylko ludzie o dziecięcych sercach, czyli pokorni, są zdolni usłyszeć Boga przemawiającego w ten sposób i odpowiedzieć.
Ten fragment ukazuje nam również, że Jezus głęboko raduje się taką pokorną wiarą. Oddaje „chwałę” Ojcu w niebie, widząc taką wiarę, ponieważ wie, że pochodzi ona od Ojca.
Ważne jest, by w swoim życiu regularnie zastanawiać się, czy bardziej przypominasz mądrych i uczonych, czy też ludzi o dziecięcych sercach. Choć Bóg jest nieskończoną i niepojętą tajemnicą, należy Go poznać. A możemy poznać Boga jedynie wtedy, gdy On sam nam się objawi. Bóg zaś objawi się nam jedynie wtedy, gdy pozostaniemy pokorni i zachowamy dziecięce serca.
Gdy dochodzimy do dziecięcej wiary, musimy również naśladować Jezusa, który oddawał chwałę Ojcu za wiarę, jaką dostrzegał w życiu swoich uczniów. My także musimy zwracać oczy ku tym, którzy dzięki darowi wiary wyraźnie ukazują to czyste poznanie Boga. Widząc taką wiarę przeżywaną w codzienności, musimy się radować i oddawać chwałę Ojcu. Ten akt uwielbienia jest potrzebny nie tylko wtedy, gdy widzimy żywą wiarę w innych, lecz także wtedy, gdy dostrzegamy, jak dar wiary wzrasta w naszej własnej duszy. Musimy pielęgnować święty zachwyt nad tym, czego Bóg w nas dokonuje, i radować się tym doświadczeniem.
Rozważ dziś, jak Jezus oddaje chwałę Ojcu, widząc wiarę rodzącą się w sercach swoich uczniów. Co robi Jezus, kiedy patrzy na ciebie? Czy wypowiada słowa nagany? Czy też Jego Najświętsze Serce raduje się i oddaje chwałę za to, co widzi? Spraw radość Sercu Chrystusa, uniżając się tak, by także znaleźć się wśród ludzi o dziecięcych sercach, którzy prawdziwie znają i kochają Boga.
Mój radujący się Panie, uważnie dostrzegasz działanie łaski w każdym ludzkim sercu. Gdy widzisz, jak głos Ojca przemawia do Twoich dzieci, radujesz się tym widokiem. Drogi Panie, modlę się, aby moje serce było powodem Twojej radości i uwielbienia, które oddajesz Ojcu w niebie. Proszę, mów do mnie i pomóż mi wierzyć całym sercem. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święci dnia –
Święty Kamil de Lellis, prezbiter — wspomnienie dowolne
(W Stanach Zjednoczonych to wspomnienie jest przeniesione na 18 lipca)
Święta Kateri Tekakwitha, dziewica — wspomnienie w USA
_-_James_Tissot_-_overall.jpg){kind=link}