5 listopada 2021
Piątek XXXI tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Pewien bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek. Przywołał go więc i rzekł: «Cóż to słyszę o tobie? Zdaj pełną sprawę ze swego zarządu, bo już nie możesz być moim rządcą»”. Łukasz 16:1–2
W tej przypowieści jest wiele treści do rozważenia i wiele nauk, z których możemy czerpać. Na początek w bogatym człowieku należy dostrzec Boga, a w zarządcy — siebie. To pierwsza ważna lekcja, ponieważ ukazuje nam, że jeśli chodzi o rzeczy materialne na tym świecie, prawdziwym właścicielem wszystkiego jest Bóg — my jesteśmy jedynie zarządcami. Zastanów się nad tym uważnie. Czy wszystkiego, co posiadasz — wszystkich swoich pieniędzy i dóbr — trzymasz się tak, jakby należała do ciebie pełna władza nad tymi rzeczami materialnymi? Najwyraźniej większość ludzi właśnie tak myśli. Nieraz ciężko pracują, by zarobić na życie, oszczędzają, kupują to i owo, gromadzą pieniądze na kontach bankowych, a potem pozostają bardzo przywiązani do tych rzeczy materialnych, postrzegając je jako „moje”, a nie jako Boże. Pierwsza zatem bardzo wymagająca lekcja, której powinniśmy się przyjrzeć, brzmi: wszystko, co „posiadamy”, jest w rzeczywistości własnością Boga. On jedynie pozwala nam być zarządcami dóbr tego świata. Czy w to wierzysz?
Jako zarządcy musimy zobowiązać się do korzystania z powierzonych nam bogactw wyłącznie w taki sposób, jakiego pragnie Bóg. W tej przypowieści oskarżono zarządcę przed bogatym człowiekiem o „trwonienie jego majątku”. My również jesteśmy winni trwonienia własności Boga, gdy posługujemy się pieniędzmi zgodnie z własną wolą i własnymi pragnieniami, a nie zgodnie z wolą i pragnieniami Boga. Jest to wyjątkowo powszechna skłonność, zwłaszcza wśród tych, którym powierzono zarządzanie dużymi sumami pieniędzy. Dlatego im większą sumą pieniędzy ktoś zarządza, tym silniejszej będzie doświadczać pokusy, by je trwonić, czyli wykorzystywać do egoistycznych celów zamiast na chwałę Boga, zgodnie z Jego wolą. To nauka trudna do przyjęcia i wprowadzenia w życie. Jednak ta przypowieść rzeczywiście objawia nam te prawdy, dlatego koniecznie musimy się w nie wsłuchać.
Słowa wypowiedziane przez bogatego człowieka: „Zdaj pełną sprawę ze swego zarządu”, to słowa, które wszyscy musimy się spodziewać kiedyś usłyszeć. Gdyby ten dzień nadszedł dzisiaj, jak wyglądałoby to „pełne zdanie sprawy z twojego zarządu”? Czy twoja ciężka praca służyła egoistycznym korzyściom? Czy też służyła temu, by z wielką odpowiedzialnością troszczyć się o rzeczy, które Bóg ci powierzył?
W dalszej części przypowieści czytamy, że zarządca postąpił „roztropnie”, obmyślając plan, który miał zapewnić zaspokojenie jego potrzeb materialnych po utracie stanowiska zarządcy. Jednak „roztropność”, o której tu mowa, odnosi się do światowej, a zatem złej pomysłowości, do sprytu, ciężkiej pracy i zaangażowania, jakie wielu ludzi wykazuje w odniesieniu do bogactw materialnych, które pragną zdobyć na tym świecie. Choć pilność i pracowitość w życiu są czymś dobrym, zbyt często służą one osiąganiu egoistycznych korzyści. Wyobraź sobie tylko, że każdy, kto tak ciężko pracuje, by się wzbogacić, wkładałby jeszcze więcej wysiłku w budowanie Królestwa Bożego na ziemi! Jakże inny byłby ten świat, gdybyśmy mieli tak wielu ludzi ciężko pracujących dla Bożej misji.
Zastanów się dziś nad prostą prawdą: jeśli chodzi o bogactwa tego świata, jesteś jedynie zarządcą tego, co posiadasz, a nie jego panem. Bóg pragnie uwolnić cię od przywiązania do bogactw materialnych, aby nic nie krępowało cię w korzystaniu ze wszystkiego, co masz, na Jego chwałę i zgodnie z Jego zamysłem. Nie oznacza to, że musisz przekazać wszystko, co masz, na cele dobroczynne. Oznacza to natomiast, że nieustannie ofiarowujesz Bogu wszystko, co posiadasz, i starasz się z tego korzystać zgodnie z Jego wolą i tylko z Jego wolą. Jeśli oznacza to, że rozeznajesz, iż Bóg chce, abyś kupił coś nowego, kup coś nowego. Jeśli oznacza to, że masz więcej rozdawać, rozdawaj więcej. Jeśli oznacza to, że masz żyć skromniej, składając w ten sposób świętą ofiarę, właśnie tak postępuj. Pieniądze nie mogą kupić szczęścia. Tylko przyjęcie w pełni woli Bożej przyniesie ci szczęście i spełnienie, których głęboko pragniesz.
Mój Panie wszelkich bogactw, Ty i tylko Ty jesteś Panem wszystkiego, co stworzone. Wszystko, co mam i posiadam, należy do Ciebie, drogi Panie. Pomóż mi w to wierzyć i żyć wyłącznie jako zarządca posiadanych dóbr. Uwolnij mnie od trwonienia tego, co powierzyłeś mojej trosce. Obym ze wszystkiego korzystał na Twoją chwałę i jedynie zgodnie z Twoją świętą wolą. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
