22 listopada 2021
Poniedziałek XXXIV tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Świętej Cecylii, dziewicy i męczennicy — wspomnienie
„Zaprawdę, powiadam wam: ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy pozostali. Oni bowiem wszyscy składali ofiary z tego, co im zbywało, ona zaś ze swego niedostatku ofiarowała wszystko, co miała na utrzymanie”. Łk 21:1–4
Wszyscy musimy dostrzec siebie w tej ubogiej wdowie, ofiarowując Chrystusowi „wszystko, co mamy na utrzymanie”. Wszystko, co posiadamy, jest darem od Boga i musi zostać złożone Mu z powrotem w ofierze jako nasz dar dla Niego. Materialną ofiarą tej ubogiej wdowy były dwie drobne monety o bardzo małej wartości. Prawda jest taka, że nawet gdyby należał do ciebie największy majątek na świecie, ofiarowanie go w całości Bogu i tak znaczyłoby nieporównanie mniej niż dar, który otrzymaliśmy od naszego Pana. W perspektywie Bożej łaski i Jego Królestwa wszyscy jesteśmy ubodzy. Te dwie drobne monety symbolizują najwięcej, ile ktokolwiek z nas może ofiarować.
Gdy patrzysz na swoje życie, na ile jesteś gotów oddać wszystko, co masz, naszemu Panu, dla Jego chwały i służby Jemu? Jedynym właściwym „darem”, do którego złożenia naszemu Panu jesteśmy wezwani, jest „ofiara” z całego naszego życia. Ta duchowa prawda jest czymś bardzo trudnym dla tych, którzy obfitują w dobra tego świata. Bogactwo materialne pozwala łatwo żyć w wygodzie. Pieniądze mogą zapewnić wszelkie współczesne udogodnienia, rozrywkę, zabawę, doczesne poczucie bezpieczeństwa i wiele z tego, co ten świat ma do zaoferowania. Ale za pieniądze nie można kupić spełnienia. Nie mogą one zaspokoić nas w najgłębszym sensie. Dlatego wielu ludzi prowadzących bardzo luksusowe życie nie jest naprawdę szczęśliwych.
Szczęście odnajduje się w ofierze. A dokładniej — w ofiarnej miłości, przez którą poświęcamy wszystko, czym jesteśmy, i wszystko, co mamy, jednemu tylko celowi: chwale Boga i szerzeniu Jego Królestwa. Niestety, gdy ktoś jest bogaty w dobra tego świata, łatwo mu pomyśleć, że ofiarowanie części majątku, na przykład dziesięciny, oznacza, iż resztę może zatrzymać i wykorzystywać, jak tylko zechce. Ale to nieprawda. Całkowite oddanie siebie Bogu i służbie Jemu nie musi oznaczać, że przekazujemy wszystkie nasze pieniądze Kościołowi. Oznacza jednak, że wszystko ofiarowujemy Bogu. Wielu ludzi, którzy każdego dnia dokonują takiego całkowitego oddania, Bóg poprowadzi do wykorzystywania swoich środków materialnych na wychowanie dzieci i utrzymanie rodziny, zaspokojenie podstawowych potrzeb, a czasem nawet na korzystanie z różnych życiowych wygód. Zasadnicze pytanie brzmi jednak: czy rzeczywiście żyjesz tak, jakby wszystko, co masz, i wszystko, czym jesteś, należało do Boga i miało służyć Jego chwale oraz wypełnianiu Jego woli?
Zastanów się dziś nad tą ubogą wdową. To, że miała bardzo niewiele, było dla niej wielkim błogosławieństwem. Dzięki temu łatwiej jej było pozostać wolną od przywiązania do pieniędzy i innych form materialnego bogactwa. I w tej wolności oddała wszystko Bogu. Wszystko Mu powierzyła, a Jezus to dostrzegł i ją pochwalił. Zastanów się nad tym, jak nasz Pan reaguje na ciebie i na ofiarę, którą składasz Mu ze swojego życia. Jeśli nie oddajesz naszemu Panu wszystkiego, niech świadectwo tej ubogiej wdowy zainspiruje cię do codziennego poświęcania wszystkiego służbie Bogu zgodnie z Jego świętą wolą.
Mój Panie, obfitujący w bogactwa, tylko Twoje bogactwa mają w życiu znaczenie. Obdarzasz bogactwem wiecznego zbawienia i niezliczonymi innymi łaskami tych, którzy oddali Ci wszystko. Oddaję Ci moje życie, drogi Panie. Oddaję wszystko, co mam, i wszystko, czym jestem. Proszę, przyjmij ofiarę mojego życia i posłuż się mną zgodnie z Twoją świętą wolą. Jezu, ufam Tobie.
Zobacz nasze materiały na Adwent!
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty dnia – Święta Cecylia, dziewica i męczennica
Ilustracja powyżej: Oddała wszystko, co miała, za pośrednictwem flickr
