16 lutego 2022
Środa VI tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Jezus ujął niewidomego za rękę i wyprowadził go poza wieś. Zwilżył mu oczy śliną, położył na niego ręce i zapytał: „Czy coś widzisz?”. Mężczyzna spojrzał i odpowiedział: „Widzę ludzi, wyglądają jak drzewa i chodzą”. Wtedy po raz drugi położył ręce na jego oczach, a on przejrzał; odzyskał wzrok i widział wszystko wyraźnie. Mk 8:23-25
Ta historia jest wyjątkowa z jednego powodu. Jest wyjątkowa, ponieważ gdy Jezus po raz pierwszy próbował uzdrowić niewidomego, uzdrowienie dokonało się tylko częściowo. Po pierwszej próbie uzdrowienia go ze ślepoty przez Jezusa mógł już widzieć, ale widział „ludzi, którzy wyglądają jak drzewa i chodzą”. Aby mężczyzna został całkowicie uzdrowiony, Jezus musiał po raz drugi położyć ręce na jego oczach. Dlaczego tak się stało?
We wszystkich Ewangeliach niezmiennie widzimy, że gdy Jezus kogoś uzdrawia, dzieje się to dzięki wierze, którą ta osoba ma i okazuje. Nie chodzi o to, że Jezus nie mógł uzdrowić kogoś bez wiary; chodzi raczej o to, że tak postanowił działać. Uczynił uzdrowienie zależnym od pełnej wiary.
W tej opowieści o cudzie wydaje się, że niewidomy ma pewną wiarę, ale niewielką. W związku z tym Jezus robi coś bardzo wymownego. Pozwala, by mężczyzna został uzdrowiony tylko częściowo, aby ukazać jego niedostatek wiary. Ale objawia nam również, że mała wiara może prowadzić do większej wiary. Gdy mężczyzna zaczął trochę widzieć, wyraźnie zaczął też nieco bardziej wierzyć. A kiedy jego wiara wzrosła, Jezus ponownie położył na niego ręce, dopełniając jego uzdrowienia.
Jakże wymowny to dla nas obraz! Niektórzy ludzie mogą mieć pełną wiarę w Boga we wszystkich sprawach. Jeśli tak jest z tobą, to naprawdę wielkie błogosławieństwo. Ten fragment jest jednak skierowany szczególnie do tych, którzy mają wiarę, a mimo to zmagają się z trudnościami. Tym, którzy należą do tej grupy, Jezus daje wiele nadziei. To, że uzdrawia mężczyznę dwa razy z rzędu, mówi nam, że Jezus jest cierpliwy i miłosierny, że przyjmie to niewiele, co mamy, i to niewiele, co ofiarujemy, i wykorzysta to najlepiej, jak potrafi. Będzie działał, aby przemienić naszą małą wiarę, byśmy mogli zrobić kolejny krok ku Bogu i wzrastać w wierze.
To samo można powiedzieć o grzechu. Czasem nasz żal za grzech jest niedoskonały, a czasem grzeszymy i wcale tego nie żałujemy, choć wiemy, że to złe. Jeśli tak jest z tobą, spróbuj zrobić choć jeden mały krok naprzód ku uzdrowieniu, które przynosi przebaczenie. Postaraj się przynajmniej pragnąć, by rosło w tobie pragnienie żalu za grzechy. To może być absolutne minimum, ale Jezus będzie działał, opierając się na nim.
Zastanów się dziś nad tym niewidomym. Rozważ to dwuetapowe uzdrowienie i dwuetapowe nawrócenie, którego doświadcza ten człowiek. Wiedz, że to ty jesteś tym człowiekiem i że Jezus chce poprowadzić cię o krok dalej w twojej wierze i w twoim nawróceniu od grzechu.
Miłosierny Panie, dziękuję Ci za niezwykłą cierpliwość, jaką masz wobec mnie. Wiem, że moja wiara w Ciebie jest słaba i musi wzrastać. Wiem, że mój żal za grzechy również musi wzrastać. Proszę, przyjmij tę odrobinę wiary, którą mam, i ten niewielki żal za moje grzechy i posłuż się nimi, by przyciągnąć mnie o krok bliżej do Ciebie i Twojego miłosiernego Serca. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
